یک تجربه منحصربه فرد در گراخک

آریانا راستگو- جمعیت روی صندلی هایشان نشسته اند که نوای نی هر لحظه نزدیک و نزدیک تر می شود. دیری نمی گذرد که هیبت چوپانان و گله ای پشت سرشان به چشم می خورد. چوپانان به حضار که می رسند نوای نی را با آواهای محلی درمی آمیزند و جمعیت را به وجد می آورند. این آغاز سومین جشنواره مردمی «شیردوشان» روستای گراخک شاندیز است. جشنواره ای که در این 3سال توانسته توجه جمعیت زیادی را به خود جلب کند. در این جشنواره علاوه بر تماشای آیین های محلی، موسیقی سنتی و بازی های محلی بازدیدکنندگان می توانند شیردوشی را هم امتحان کنند.
عنایتی، دبیر اجرایی جشنواره شیردوشان گراخک در گفت وگو با شهرآرا می گوید: شیردوشی یک تجربه منحصر به فرد است که کمتر برای شهرنشینان تکرار خواهد شد. او ادامه می دهد: در میان روستاهای شهرستان طرقبه و شاندیز، بیشتر روستاها ترجیح داده اند به رستوران داری بپردازند. اما در گراخک به واسطه مراتع سبز فراوانی که وجود دارد هنوز گله داری و دامداری یکی از شغل های اصلی مردم روستاست.
عرضه مستقیم محصولات لبنی و دامی از سوی روستاییان یکی دیگر از مزایای این جشنواره است که گردشگران و تولیدکنندگان را بی واسطه کنار هم قرار می دهد.
سومین جشنواره شیردوشان روز گذشته با حضور حسینی فرماندار طرقبه و شاندیز، احمدزاده رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری طرقبه و شاندیز و جمعی دیگر از مسئولان این شهرستان و همچنین استقبال چشمگیر گردشگران در روستای گراخک برگزار شد.
گل رخ یعنی دشتی که در فصل بهار پر از گل می شده است و گبراخک یعنی محل زندگی گبرها دو وجه تسمیه ای است که برای گُراخک ذکر شده است. یکی نشان دهنده وجه زیبایی و دیگری قدمت تاریخی اش است. این روستا که 8کیلومتر تا شهر شاندیز و 5کیلومتر تا کلاته ابراهیم آباد فاصله دارد به واسطه دشت ها و مراتع سرسبزش میزبان جشنواره «شیردوشان» می شود. برای رفتن به روستای گراخک باید بعد از میدان ولیعصر و میدان معلم شاندیز، وارد جاده کلاته ابراهیم و روستای گراخک شوید.