فولاد به استقلال رسید| دوئل جواد نکونام با فرهاد مجیدی در فینال جام حذفی ویدئو| خلاصه بازی استقلال و گل‌گهر در جام حذفی+ فیلم گل‌ها خشم قلعه نویی از اعلام پنالتی‌ به سود استقلال| به خدا پنالتی نبود استقلال با دو غایب بزرگ در فینال| حسینی و دانشگر محروم شدند نتیجه بازی استقلال و گل‌گهر در جام حذفی+ ویدئو گل‌ها| صعود استقلال به فینال حذفی رتبه دو رگه‌های شاهین‌طبع در المپیک؛ ۱۲۶ به بعد در بین ۱۳۲ نفر! بدرقه کاپیتان با یک دنیا سپاس|صابرپور: اشک های معروف دلم را بدجوری سوزاند نتیجه مسابقه داوودی در وزنه‌برداری المپیک+ فیلم مسابقه| نقره ارزشمند داوودی برای ایران ساعت و تاریخ کشتی فینال حسن یزدانی و تیلور در المپیک توکیو ۲۰۲۰ برنامه مسابقات ورزشکاران ایرانی در المپیک توکیو (۱۴ مرداد) لحظه اهدای مدال طلا به محمدرضا گرایی + فیلم تالاخادزه رکوردهای رضازاده را در المپیک توکیو پودر کرد + بیوگرافی غول گرجستانی ویدئو | فن تندر گرایی به محمد بنا بعد از کسب مدال طلای المپیک توکیو " منم منم "‌های بعد از شکست و خود شیفتگی‌های همیشگی! تغییر رتبه ایران در المپیک توکیو پس از طلای گرایی+ عکس نتیجه کشتی گرایی در فینال المپیک توکیو+ فیلم مسابقه| طلای به موقع کشتی فرنگی برای کاروان ایران تیم‌های لیگ برتری خواهان مربی پرسپولیس مشخص شدند نتیجه کشتی حسن یزدانی در نیمه‌نهایی المپیک توکیو+ فیلم مسابقه نتیجه کشتی رضا اطری در نیمه نهایی المپیک توکیو+ فیلم مسابقه بازگشت نورافکن به استقلال منتفی است| امید در کنار زاینده رود و سپاهان
خبر فوری
حمیدرضا صدر درگذشت + علت فوت | یک تفسیر فوتبالی از مرگ
دوست نداشت وسط یک تورنمنت با زندگی وداع کند و همیشه دم از این نگرانی می زد. جایی گفته بود بعد از اتمام یک تورنمنت حتی می تواند مرگ را هم در آغوش بگیرد.

به گزارش شهرآرانیوز- حمیدرضا صدر منتقد سینما و مفسر فوتبال پس از طی دوران طولانی بیماری سرطان روز جمعه ۲۵ تیر ماه درگذشت.

دختر حمیدرضا صدر با انتشار تصاویری در صفحه اینستاگرام این منتقد سینما و مفسر فوتبال، از درگذشت او خبر داد.

چند روز پیش، خانواده او از وخامت حال این چهره فرهنگی - ورزشی و توقف روند شیمی درمانی خبر داده بودند. 

حمیدرضا صدر متولد ۲۸ اسفند سال ۱۳۳۴ در مشهد بود. 

 

در یکی دو سال اخیر و با فعالیت بیشتر در فضای مجازی، رنگ رخساره اش خبر از استیصال بعد از یک مبارزه سخت می داد، از مغلوب شدن در یک مبارزه نابرابر، از سرازیر شدن به سمت عدم.

 

او که بار‌ها گفته بود در بدترین ثانیه‌های یک ۹۰ دقیقه هم کورسوی امیدی برایش وجود داشته، نمی‌خواست ادعای همیشگی خود را نقض کند. پس سرافرازانه، نیستی را در آغوش گرفت. حتی یک ثانیه هم به دنبال خریدن ترحم نبود. محکم و ستبر، کامنت به کامنت پاسخ نسلی را می‌داد که این صمیمیت را متاسفانه گاهی با موارد دیگر هم اشتباه می‌گرفتند. حتی پاسخ آن‌هایی که به شوخی بعد از هر پست حمیدرضا صدر می‌نوشتند این تصویر ما را به دیدار چلسی و ناتینگهام فارست در سال ۱۹۶۶ می‌برد را نجیبانه می‌داد.

 

حتی ناکامی و شکست را هم شیرین تعریف می‌کرد. ما که ۱۵ سال بعدش متولد شده بودیم هم در کنار حمیدرضا صدر غصه نرفتن به جام جهانی ۱۹۷۴ و ناکامی برابر استرالیا را هر بار در کنار او درد می‌کشیدیم. انگار بعد از چهار دهه هر دفعه این زخم برایش تازه می‌شد. تعریف می‌کرد که در استرالیا سه بار دروازه ما باز شد و در امجدیه باید این نتیجه را جبران می‌کردیم.

 

در ۳۰ دقیقه ابتدایی دو بار به گل رسیدیم و ۶۰ دقیقه فرصت داشتیم فقط برای زدن یک گل دیگر. بعد هم  به یکباره ساکت می‌شد و یک بار دیگر عزای نرفتن به جام جهانی با آن نسل فوق العاده را می‌گرفت.

 

در تصویر سازی بی رقیب یود. اینکه روایت کنیم ۳۰ سال پیش از فلان مسابقه گل اول را ایکس زد و گل تساوی را ایگرگ که این روز‌ها با جست و جو در فضای مجازی کار چندان دشواری نیست. حمیدرضا صدر جوری روایت آن مسابقه را تعریف می‌کرد که ۹۰ دقیقه با او همسفر می‌شدیم. انگار در استادیوم بوده و بعد از زدن گل تیم مورد علاقه مان با هم فریاد کشیده و دست آخر هم سرود پیروزی یا شکست سر می دادیم. یک بار در جریان یک مصاحبه گفت شما می توانید محل زندگی، شغل و حتی همسر خود را تغییر دهید، اما نمی توانید تیم مورد علاقه خود را عوض کنید، لحنی که هوادار را در مقابل صحنه میخکوب می کرد.

 

اما حمیدرضا صدر فقط این نبود. این روزها بسیاری خیلی رقت انگیز فقط سعی در "متفاوت" نوشتن داشته و فراموش می کنند که باید "درست" و متفاوت نوشت. از ضعف آرشیو در تاریخ مطبوعات ایران است که فراموش کرده ایم 20 و خورده ای سال پیش، آن موقعی که حتی آوردن اسم برخی اسامی هم ترسناک بود، چنان در تماشاگران به مرد بی رقیب آن روزهای فوتبال ایران تاخت که مسئله دیگر فراتر از یک نوشته ورزشی رفته بود. روزهای که آش آنقدر شور بود که یک هفته بعد سردبیر همان نشریه مطلبی منتشر کرده و به نوعی از هواداران آن سرمربی محبوب عذرخواهی کرد.

 

سینما را هم همبنقدر دل انگیز روایت می کرد. خودش پنج سال پیش در ستایش از عباس کیارستمی نوشت: "وداع ناگهانی عباس کیارستمی همه ما را میخکوب کرد. جایگاه او در سینمای ایران ورای جوایزش در خارج از مرزهای کشورش می‌رود. قرار نبود او این قدر زود ما را ترک کند. قرار نبود این چنین شتابان دست تکان داده و از میان ما برود... جای او خالی است. جای او خالی خواهد بود."

 

دوست نداشت وسط یک تورنمنت با زندگی وداع کند و همیشه دم از این نگرانی می زد. جایی گفته بود بعد از اتمام یک تورنمنت حتی می تواند مرگ را هم در آغوش بگیرد. پس چه خوب که دست آخر یورو ۲۰۲۰ را هم حتما تماشا کرده و بعید است علیرغم مبارزه با این بیماری سخت حتی یک لحظه این تورنمنت جذاب را از دست داده باشد؛ وداعی در حد نام حمیدرضا صدر.

 

۶۵سالگی حتما زمان خوبی برای رفتن نبود، اما طعم تلخ این جدایی را به حساب زمان بندی مورد علاقه اش می گذاریم؛ هر کسی فوتبالی باشد بدش نمی آید فردای یک دربی به یادماندنی با زندگی وداع کند.

 

همین ها را با کمی ادیت بدرقه راه خودش می کنیم. این جمله شما را هم فراموش نمی کنیم؛ فوتبال مثل زندگی است، اما غم هایش خیلی بیشتر از لحظات شیرین است. برای ما که ناصر حجازی، فاجعه هیسل، عباس کیارستمی و صعود به جام جهانی ۹۸ را در کنار او متفاوت از همیشه نگاه کردیم. این یک ناکامی دسته جمعی برای ماست؛ مثل از دست دادن فرصت صعود به یک جام جهانی، مثل از دست دادن یک فرصت در دقیقه ۹۰، وگرنه حمیدرضا صدر که آنگونه که لایقش بود زندگی کرد. این جمله شما را هم فراموش نمی کنیم؛ فوتبال مثل زندگی است، اما غم هایش خیلی بیشتر از لحظات شیرین است.

 

بدرود جناب صدر؛ تلاش می کنیم این باقی مانده عمر را مثل شما بگردیم تا پاسخ به این سوال مهم و جذاب را پیدا کنیم؛ آخر فوتبال یا سینما؟

 

منبع: ورزش ۳


ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
سلطان
Iran (Islamic Republic of)
۱۹:۴۳ - ۱۴۰۰/۰۴/۲۵
0
0
روحش شاد
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}