سه هفته از احضار سرمربی سپاهان به کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال گذشته، اما هنوز هیچ خبری دراینباره ازسوی فدراسیون فوتبال اعلام نشده است. شاید نیاز به یادآوری مجدد صحبتهای یک ماه پیش قلعهنویی نباشد؛ صحبتهایی که یادآوری آن هم باعث شرم و خجالت است. «باید حواسمان باشد؛ قبل از مسابقه خودشان میآیند و میگویند که فلانلیدر در فلانجایگاه منتسب به فلانباشگاه به شما توهین میکند و این اتفاق هم رخ میدهد. اینها لقمه و نطفهشان ایراد دارد و این برمیگردد به خانوادهای که ندارند. امیدوارم این افراد پدرشان را پیدا کنند»! سرمربی سپاهان عادت دارد در صورت پیروزنشدن تیمش، یا در نشست خبری شرکت نکند یا با صحبتهای غیرمرتبط، نتیجه تیمش را توجیه کند و زیر سایه ببرد. بهترین حربه پس از توقف خانگی سپاهان مقابل سایپا هم این بود که قلعهنویی با اتهامزدن و بهکاربردن الفاظ زشت و زننده علیه تماشاگرانی که در رابطه با او شعار سر داده بودند، نتیجه را توجیه کند. بااینحال گفتن این صحبتها، تکرار جزءبهجزء جملههای امیر قلعهنویی و بررسی مجدد این ماجرا، چیزی را حل نمیکند. شاید این مسئله نیاز به برخوردی قاطع داشته باشد که ارادهای برای برخورد قاطع ازسوی فدراسیون فوتبال دیده نمیشود. آنهم درحالیکه اقدامات متناقض فدراسیون چنیندیدگاهی را ایجاد کرده که برخی مصونیت قانونی دارند و هر اقدامی انجام دهند، هیچ برخوردی با آنها صورت نمیگیرد. به طور نمونه گابریل کالدرون، سرمربی پرسپولیس، ۸ آبانماه در نشست خبری صحبتهایی را مطرح کرد و نسبت به برخی اشتباهات داوری در مسابقات لیگ واکنش نشان داد. صحبتهایی که واکنش سریع فدراسیون فوتبال را بهدنبال داشت و سایت این فدراسیون با انتشار ابلاغیهای ازسوی کمیته انضباطی به کالدرون فرصتی ۴۸ ساعته داد تا مدارک خود را ارسال کند. وقتی حتی چنیناقدامی درخصوص امیر قلعهنویی صورت نگرفته بود، ناخودآگاه این مقایسه به میان آمد که چرا ارکان قضایی فدراسیون فوتبال نسبت به صحبتهای تند و زننده سرمربی سپاهان واکنشی نشان ندادند. شدت انتقادها که بیشتر شد، ۲ روز بعد (۱۰ آبانماه) فدراسیون فوتبال با ابلاغیهای ازسوی کمیته اخلاق، سرانجام قلعهنویی را احضار کرد. ۱۰ روز پس از صحبتهای کالدرون و ابلاغیه کمیته انضباطی، رأی این کمیته علیه سرمربی پرسپولیس اعلام و او یک جلسه از همراهی تیمش محروم شد. درست در همان روزی که مهدی تاج با استعفای اسماعیل حسنزاده، رئیس کمیته انضباطی، موافقت کرد؛ درحالیکه پس از چند روز مشخص شد حسنزاده مدتها در محل کارش نبوده و مشخص نبود رأی سرمربی پرسپولیس چگونه و ازسوی چه کسی صادر شده است. در کنار این اتفاق، یک ماه از صحبتهای قلعهنویی گذشته و بیش از ۳ هفته است او به کمیته اخلاق احضار شده است، اما هنوز خبری از پرونده سرمربی سپاهان نیست و هیچگونه اطلاعرسانی ازسوی فدراسیون فوتبال دراینباره صورت نگرفته است. امیر قلعهنویی یک روز پس از احضارش به کمیته اخلاق و صحبت از لقمهها و نطفههای حرام، اعلام کرد با مدارک راهی کمیته اخلاق خواهد شد. حال اینکه او چه مدارکی برای اثبات صحبتهایش قرار بوده به کمیته اخلاق ارائه کند، بماند؛ اما چرا هنوز خبری از پرونده او نیست؟ چرا فدراسیون فوتبال درباره حضور یا عدم حضور قلعهنویی در کمیته اخلاق اطلاعرسانی نمیکند و چرا رأی این مربی هنوز صادر نشده است؟ قلعهنویی بهعنوان متهم به کمیته اخلاق دعوت شده که یا باید تبرئه شود یا حکم این کمیته باید محکومیت سرمربی سپاهان را بهدنبال داشته باشد، اما انگار سکوت، تنهاواکنش فدراسیون فوتبال دراینزمینه است. شاید فدراسیون فوتبال مدعی شود که با قبول استعفای مرتضی تورک -که البته ۲۲ آبانماه، ۱۲ روز پس از احضار امیر قلعهنویی رقم خورد- کمیته اخلاق بلاتکلیف است و کسی برای صدور رأی نیست؛ اما در همین وضعیت هم کمیته اخلاق علیه پیام صادقیان رأی صادر کرده است. رأی کمیته انضباطی علیه گابریل کالدرون نیز در همین شرایط صادر شده است. قیاس چنینرفتارهایی ازسوی ارکان قضایی فدراسیون فوتبال است که این دیدگاه را به وجود میآورد شاید برخیها مقابل قانون، مصونیت دارند و برخوردی با رفتارهای آنها صورت نمیگیرد.