سیرجانی - بهانه گزارشگر ما از رفتن سراغ مجتمعهای یکرنگ و یکشکل پنجتن، ۵۰ تماس یکی شهروندان است.
وجود موشهای درشتِ سیاهرنگ و زبالههای رهاشده در گوشه این خیابان و نبود فضای سبز، گلایههای این همشهری بود که آماده بود تا به کمک شهرآرامحله این کمبودها و مشکلات را رفع کند.
کام تلخ اهالی
سمت چپ بولوار انبوه ساختمانهای چهارطبقه آجرنما خودنمایی میکند. پیشاز اینکه کسی شروع به صحبت کند، زبالههایی که کنار شمشادهای حاشیه خیابان رها شدهاند و نعش باد کرده گربه سیاهرنگ به چشم میآید. معلوم است مشکلات به کام خانمها تلختر است که تعداد بیشتری از آنها پس از اطلاع از حضور خبرنگار در محله، دور من جمع میشوند.
خانم عباسی که از همان ابتدای افتتاح مجتمع ۱۰۰۰ واحدی ابرار در محله ساکن است، میگوید: این مجتمعها بههمت خیران مسکن ساز بنا شد، اما بعدها هم تعداد این مجتمعها و هم ساکنان آن افزوده شده است. این موضوع ایجاب میکند شرایط برای زندگی این همه آدم مهیاتر شود، اما اینطور نیست.
او ادامه میدهد: زمانی که قرار به خریدن واحدی در این مجموعه بود، نقشهای به ما نشان داده شد که طبق آن روبهروی ساختمانهای مجتمع فضای سبز بود؛ چندسال از آن ماجرا میگذرد، اما هنوز که هنوز است تا چشم کار میکند، بیابانی پر از خار و خاشاک است و اثری از فضای سبز نیست.
عباسی درحالی که به بلوکههایی با آرم شهرداری اشاره میکند، ادامه میدهد: این زمین وسیع طبق شنیدهها یک قسمتش متعلق به آقای بصیریپور است و قسمت دیگر آن مربوط به شهرداری است که دورتادور آن بلوکه چیده شده است. خیلی نامه نوشتیم و مکاتبه کردیم تا به فضای سبز تبدیل شود، اما همه بینتیجه بود. شما بگویید محدودهای که بیشاز چند هزار ساکن دارد، نباید فضایی برای تفریح و بازی بچهها داشته باشد؟
جای خالی باکس زباله
خانم صلواتی هم در ادامه صحبتهای همسایهاش به انبوه زبالههای رها شده در حاشیه خیابان اشاره میکند و میگوید: اینمجتمعها بیشاز ۱۰۰۰ خانوار دارد، کافی است ۲۰ خانواده رعایت نکنند و زبالهها را کنار خیابان رها کنند؛ داستان این میشود که میبینید. اگر یک باکس زباله باشد، حداقل صحنهای به این زشتی درست نمیشود.
موشهای سیاهرنگ درشتجثه که روزبهروز بیشتر میشود هم از موضوعهایی است که بیشتر ساکنان مجتمع از وجودشان گله دارند. تقریبا همه اهالی از موضوع گلهمند هستند. یکی از ساکنان میگوید: نمیدانیم علت چیست، شاید به زبالههای رها شده برگردد که باعث آلودگی محیط و زیاد شدن موشها شده است، تاجایی که حتی در آسانسور و محوطه ساختمان هم دیده میشوند.
یکی دیگر از خانمها میگوید: بهدلیل گردوخاک زمین افتاده مقابل، حتی یک لحظه نمیتوانیم پنجرهها را باز کنیم. از طرفی شبها از صدای سگهای ولگرد خواب نداریم.
خانم حسینی دیگر ساکن این مجتمع انگار متوجه موضوع تازهای شده است، خارج از همه دغدغههای ریزودرشت، به آمار زیاد حوادث در خیابان اصلی و مجاور مجتمع اشاره کرده و میگوید: با این حجم تردد و سرعت زیاد خودروها، چقدر تصادف اینجا اتفاق افتاده باشد، خوب است؟ باتوجه به تردد بالا در این محدوده، احداث سرعتکاه قبل از ایستگاه اتوبوس لازم است.
با طرح این موضوع ناخودآگاه همه نگاهها به ایستگاه شیشهای اتوبوس میخکوب میشود.
او ادامه میدهد: نگاه کنید دیواره شیشهای تا لبه قسمت فضای سبز و شمشادها آمده است. اگر کسی بخواهد وارد ایستگاه شود، باید از خیابان و وسط شمشادها بگذرد. از سویی فاصله صندلیها تا زمین بسیار کم و غیراستاندارد است.
آبگرفتگی زمینهای رها شده و وجود پشه سالک، خاکی بودن زمین محدوده مدرسه، نیمهتمام ماندن آسفالت پیادهرو از پنجتن ۴۸ به بعد و... از دیگر مشکلاتی است که اهالی مجموعه ابرار خواستار انعکاس آن به متولیان امر شدند که البته این موضوع نیازمند گزارش میدانی دیگری است.
کاربری فضای سبز نیست
مدیر روابط عمومی شهرداری منطقه درباره زمینهای رها شده در محدوده مجتمعهای مسکونی ابرار میگوید: «زمینهای اطراف مجتمع مالک خصوصی دارد و برای محدودهای که تعریف آن را میکنید که بلوکههایی با آرم شهرداری قرار گرفته است، کاربریای غیر از فضای سبز تعریف شده است.»
وی با تأکید بر موضوع همیشگی جمعآوری زباله در ساعت مقرر (۲۱ تا ۴ بامداد) در محله پنجتن گفت با نصب بنر به اهالی محله اطلاعرسانی شده است و ادامه داد: «اگر ساکنان در ساعت اعلام شده زبالههای خود را بیرون بگذارند، دیگر شاهد چنین صحنههای زشتی نخواهیم بود.»
تجرگی در زمینه نیاز محله به فضای سبز و بوستان با بیان اینکه بوستان لاله و نرگس از بوستانهایی است که به تازگی در محله پنجتن به بهرهبرداری رسیده است، توضیح میدهد: «بوستان ارم نیز در فاصله کوتاهی از این مجتمعها در پنجتن ۴۵ قرار دارد که اهالی میتوانند از آنها استفاده کنند. از سویی باتوجه به بافت جمعیتی متراکم منطقه، بااحداث پارکهای خطی ازجمله پارک خطی شهید بابانظر درصدد افزایش سرانه فضای سبز منطقه هستیم.»