شهرآرانیوز

سه استراتژی برای شکست کرونا در ایران لاريجانی کرونا گرفت رئیس سازمان اجتماعی و فرهنگی شهرداری مشهد: نباید اقشار ضعیف را تنها بگذاریم تفکیک آمار مبتلایان به کرونا در خراسان رضوی تا ۱۳۹۹/۱/۱۴+عکس عرضه گوشت در خراسان رضوی به صورت بسته‌بندی انجام شود تکذیب خبر جریمه سه باشگاه ایرانی توسط فیفا ایجاد منطقه فناوری به سبک «سیلیکون ولی» ابلاغ دستورالعمل اختصاص کارت اعتباری ۱ و ۲ میلیون تومانی به اقشار آسیب‌پذیر راه‌اندازی سامانه ویزیت مطب برخط توسط بسیج جامعه پزشکی خراسان رضوی استاندار خراسان رضوی: خراسان رضوی همچنان در وضعیت قرمز قرار دارد+ویدئو کاهش ۹۶درصدی ورود مسافر و ۸۱درصدی مصرف بنزین در ۱۳فروردین در مشهد پایگاه‌های انتقال خون در مشهد فعال‌اند / کاهش ذخایر خونی شناسایی ۲۸۷۵ بیمار جدید مبتلا به کووید ۱۹ در کشور/ ۳۹۵۶ نفر از بیماران در وضعیت شدید ثریا قزل‌ایاغ درگذشت اتوبوس و مترو در مشهد تا ۱۷فروردین تعطیل است/تمدید تعطیلی منوط به تصویب شورای شهر قیمت خودرو‌های داخلی ۱۴ فروردین ۹۹ روحانی: احتمال ماندن کرونا تا پایان سال
خبر ویژه

مطالبات مجلسی مشهدی‌ها

خبرنگاران شهرآرا در آستانه انتخابات به میان مردم رفته‌اند و به بررسی مهم ترین خواسته‌های آن‌ها پرداخته اند

گروه گزارش - 41سال است که به نظام گذشته «نه» گفته ایم و صندوق رأی را برای تعیین سرنوشت‌مان انتخاب کرده‌ایم. گزاف نیست اگر بگوییم عمر دموکراسی‌خواهی و تلاش مردم ایران برای اصلاح ساختار از طریق صندوق رأی به یک قرن می‌رسد. نباید فراموش کنیم که مسیر مردم سالاری دینی از قدم‌های افرادی چون سید جمال اسدآبادی شروع شد. افرادی نظیر او که معتقد بودند حاکمیت از آن مردم است و تلاش‌شان منجر به این شد که بعد از سال‌ها مبارزه با نظام طاغوتی انقلاب اسلامی به ثمر نشست و حق انتخاب و حاکمیت مردم در قانون اساسی وارد شد.
بیش از 4 دهه از تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران گذشته است و در طول این سال‌ها مردم از حق‌شان استفاده کرده‌اند و تعرفه رأی‌شان را به صندوق انداخته‌اند. ما مردم ایران همیشه انتخابات را بستری غیرمستقیم برای قانون سازی دانسته ایم. گاهی چهره های سیاسی و اجتماعی، گاهی نخبگان علمی، پاره ای ایام سلبریتی ها و گاهی هم آدم هایی از کف اجتماع با رأی ما انتخاب شده اند. قصه انتخابات در ایران قصه مشارکتی است که پذیرفته ایم هرگاه بیشتر باشیم، یعنی حال انتخاباتمان خوب است، یعنی چهره های قابل تر را برای سکان داری انتخاب کرده ایم، یعنی بیرون از مرزها، آن ها که می خواهند مردانه یا ناجوانمردانه با ما شطرنج بازی کنند، به این نکته اعتراف می کنند که مات حضور ما هستند یا اینکه می توانند چند خانه بیشتر جلو بیایند. گوی و میدان این بار هم مقابل روی همه ماست، 72ساعت دیگر باید باشکوهی خاص تر به میدان بیاییم. مشکل معیشت و کار و نارضایتی از برخی موکلان دوره های گذشته و بدقولی فلان مسئول و بهمان نماینده و... ناگفته و نادیده قبول! اما آخرش که چه؟ می توانیم آرام آرام فاصله بگیریم و انتخاباتی 20درصدی مثل مشارکت مردم در برخی کشورهای اروپایی داشته باشیم، می توانیم کنج خانه بنشینیم و مثلا معترض باشیم که دانش آموختگان فلان دانشگاه هستیم و چند سال است که کار نداریم، می توانیم از گرانی و جهش آسانسوری قیمت ها بگوییم و خلاصه آسمان را به ریسمان ببافیم که «نمی آییم»، اما هم ما می دانیم و هم شما که نیامدن دلیلی برای محقق شدن خواسته ها نیست. برای دانستن حرف دل شما، به جمع شما می آییم تا شما از آینده بگویید، از توقعاتی که باید از نماینده خود در خانه ملت داشته باشید، از گله هایتان و خلاصه هرچه قرار است بگویید. ما در محلات بالای شهر و پایین شهر پای حرف شما نشسته ایم و امانت شما را به نامزدهای مجلس می رسانیم.

 

چکیده مطالبات

رفع بیکاری، رسیدگی به حاشیه شهر و مناطق کم‌برخوردار مشهد، پیگیری بیشتر بودجه‌های ملی برای مشهد، مسکن، تصویب قوانین در حمایت از طبقات کارگر و قشر کم‌برخوردار، حضور نماینده‌ها در جمع مردم بعد از انتخاب‌شدن، تلاش بیشتر برای زائران، تلاش برای اتحاد و وفاق ملی بیشتر، تلاش برای تغییر شرایط فعلی اقتصادی کشور، پرهیز از اشتغال صرف به امور سیاسی، ‌تعیین اقتصاد به عنوان اولویت اول، چاره‌اندیشی برای مهار گرانی، جلوگیری از تداوم افزایش افسارگسیخته قیمت خودرو ، وفاداری به مکتب انقلاب و شهید سلیمانی، تلاش برای بهبود معیشت معلمان، ‌پرهیز از همراهی با مفاسد مالی، چاره‌اندیشی برای معیشت و مشکلات بازنشستگان، تلاش برای ارتقای واقعی جایگاه ریال، تلاش در راستای تسهیل ازدواج و آغاز زندگی جوانان و تلاش برای تحقق فرمایش رهبری در راستای قوی‌شدن کشور.

 

این آرا باید باعث تغییر شود
وقتی کاغذ سفید را روی میز می گذاریم و از آن ها می خواهیم مطالبه شان از نماینده انتخابی شان را در یک خط بنویسند، انگار قرار است سند مهمی بنویسند و پایش را امضا کنند. دقیق می شوند و با تأمل پیامشان را می نویسند. برای بسیاری از مردم امضایشان اعتبارشان است. برای آن ها، رفتن پای صندوق رأی و نوشتن نام نماینده انتخابی شان نیز همین قدر بااهمیت و شاید حتی مقدس است. همین قدر هم انتظار و توقع دارند. حالا فرقی نمی کند صاحب نمایشگاه اتومبیل خارجی در خیابان خرمشهر باشد، کارگر ساده ساندویچی با 59سال سن باشد که مجبور است روزی 8ساعت بوی سرخ کردنی را تحمل کند یا گل فروش جوانی که مهندس عمران است، اما حالا اول صبح و برای شروع کار، باید برگ پژمرده گل های رز را جدا کند.
همین آقای مهندس که همراه با برادرش در یک گل فروشی در حاشیه میدان ده دی کار می کند، برای ما روی کاغذ نوشته است، «با سلام، لطفا شادی را به مردم برگردانید.» او توضیح می دهد، شادی برای او و جوانانی همچون او، داشتن شغلی است که سال ها برای آن تلاش کرده اند و با علاقه درسش را خوانده اند. فروشنده جوان آجیل فروشی مجاورش هم شرایط یکسانی با او دارد. او هم مهندس الکترونیک است، اما حالا پشت دخل ایستاده و باید درباره افزایش قیمت هفتگی آجیل به مردم توضیح دهد. او می گوید: «من برای اینکه در رشته تحصیلی خودم کار پیدا کنم، خیلی تلاش کردم، ولی هنوز نتیجه نگرفته‌ام.» او بیست وپنج ساله است و می گوید: «حتی برای درآمد، کارگری هم کرده ام. در هتل و رستوران هم مشغول بوده ام، ولی هنوز آن چیزی را که می خواستم به دست نیاورده ام.» و بعد هم اضافه می کند: «من نامزد مدنظرم را هم انتخاب کرده ام، اما فعلا برای رأی دادن و شرکت در انتخابات باید با خودم کنار بیایم.» به گفته او ویژگی نامزد مدنظرش مردمی بودن است: «نامزدی که در نظر گرفته ام، فعالیت ها و صحبت هایش همه معطوف به مقابله با تبعیض است.»
میدان ده دی مشهد به تعدد مغازه های ساندویچی اش معروف است و فروشنده ها و کارگرهایشان هم با سابقه هستند. یکی از همین کارگرهای قدیمی که چیزی تا بازنشستگی اش نمانده، اما مجبور است ساعت های متمادی بایستد و پیراشکی سرخ کند، می گوید: «یک میلیون و 700هزار تومان حقوق می گیرم. دارم دخترم را عروس می کنم و ماهانه باید 2میلیون و 200هزار تومان برای اقساط جهیزیه هزینه کنم. امیدوارم آن هایی که رأی می دهند، رأیشان باعث تغییر در زندگی مردم شود.»


مهم، اتحاد و وفاق ملی است
با وجود اینکه تحریم های سنگین کشور، این روزها بیش از پیش به صنف آن ها آسیب رسانده است، برخی از فروشندگان قدیمی مغازه های لوازم صوتی و تصویری در خیابان سعدی برای رأی دادن مصمم هستند و نامزد انتخاباتی خود را هم انتخاب کرده اند. در این میان فروشنده یکی از برندهای معروف حرف درخور تأملی می زند و می گوید: «شک نکنید خارجی هایی که قرار است دیگر در بازار ما نباشند، بیشتر به ما نیاز دارند تا ما به آن ها. در انتخابات هم قطعا رأی خواهیم داد، حتی اگر سفید باشد. مهم پای صندوق رفتن است. مهم نشان دادن اتحاد و وفاق ملی به دنیاست.»
می گوییم: شاید برخی جوان ترها مثل شما برای رأی دادن مصمم نباشند، از شغلشان ناراضی باشند و درآمدی نداشته باشند یا از برخی مسائل اجتماعی گله داشته باشند. او پاسخ می دهد: «شاید برخی از جوان ها می خواهند بدون تلاش به پول برسند، این طوری که نمی شود. نباید زود ناامید شوند و البته این موضوع ربطی هم به انتخابات ندارد.»


هوای زائران را داشته باشند
او درباره انتظاری که از نمایندگان مشهد در مجلس دارد نیز می گوید: «کلان شهر مشهد با این جمعیت و این حجم از زائرپذیری، نیاز به توجه بیشتری دارد، باید ظرفیت پذیرایی این حجم از میهمانان امام رضا(ع) را داشته باشیم و شهر برای حضور آن ها آماده باشد. نمایندگان ما باید به این موضوع توجه کنند و برای تسهیل در این شرایط تلاش کنند.»
از او می خواهم بنویسد و او هم با خطی خوش برایمان این گونه می نویسد: «برای انقلاب اسلامی و برای رفاه تمامی مسلمانان کشورمان رأی می‌دهم.»


نمایندگان درگیر سیاست نشوند
داخل یک مغازه فروش لوازم جانبی تلفن همراه، صدای یک کلیپ انتخاباتی به گوش می رسد. یکی از 2فروشنده جوان می گوید: «نامزدهای مدنظر ما تأیید صلاحیت نشدند. به نظرم انتخابات مقداری تک قطبی است، با وجود این باز هم رأی خواهم داد.»
او ادامه می دهد: «امیدوارم نمایندگانی که رأی می آورند، فقط درگیر مسائل سیاسی نشوند و شهر و مشکلات فراوان مشهد را فراموش نکنند، ما 5نماینده در مجلس داریم که می توانند از حقوق مشهد در بودجه کشور، آبادانی و عمران شهر دفاع کنند.»
او از انتخاب 2 نامزد مطمئن است و از آن ها این گونه دفاع می کند: «این 2نفر در رزومه خود نشان داده اند که گوش شنواتری برای شنیدن مشکلات مردم داشته اند، ارتباط بهتری با مردم برقرار کرده‌اند و در زمان مسئولیتی که داشته اند، مشکلات شهر را حل کرده اند. خواسته های ما هم سخت و زیاد نیست، نمایندگان آینده مشهد به وعده های خود عمل کنند.»


40سال مطالبه کردیم
صاحب کهنه کار یک نمایشگاه خودرو لوکس در خیابان خرمشهر تمایلی به رأی دادن ندارد و با ادبیاتی خاص می گوید: «40سال مطالبه کردیم، ولی هنوز چیزی نقد نشده است.» و بعد هم نگاهی به خودروهای شاسی بلند نمایشگاهش می اندازد و می گوید: «قیمت ها را که خودتان رصد می کنید. به عنوان فروشنده همیشه به دلیل مسائل موجود در روند کار، از مصرف کننده عقب می مانیم و آن ها همیشه دستشان از ما جلوتر است، ولی کسی صدای ما را نمی شنود.»
می پرسیم: آیا تابه حال رأی داده اید؟ و او «بله» محکمی می گوید و ادامه می دهد: «من از بچه های جبهه و جنگ هستم. 24ماه را در جبهه گذراندم. پدرم هم برای این کشور جنگیده است، ولی در این سال ها توجهی از مسئولان ندیده ایم و فقط خود را درگیر مسائل سیاسی کرده اند. مردم ما در همه مسائل همراه مسئولان هستند، در 22بهمن، انتخابات و خیلی از مواقع دیگر پای نظام ایستادند، اما برخی مسئولان به درخواست های آن ها توجه نمی کنند. مردم ما مثل درختان سرسبزی هستند که پای نظام ایستاده اند. باید قدرشان را دانست. البته من به آینده نظام خوش بین هستم.»


برای بودجه مشهد همت کنند
در ادامه گفت وگو با مردم، به خیابان پورسینا در شهرک شهید رجایی می رویم. حسن مرشدی شهروند پنجاه ساله مشهدی و متصدی یک بنگاه معاملات املاک است و می گوید: «نماینده ای خوب است که از درد و کمبود مردم به ویژه مستضعفان باخبر باشد. فکر می کنم بسیاری از بودجه های ملی که راهی مشهد می شود، در مناطق برخوردار هزینه می شود و امیدوارم نمایندگان مجلس در دوره آینده بیش از پیش برای مشهد و بودجه هایی که قرار است به این شهر اختصاص یابد، تلاش کنند. »


تلاش بیشتر برای مستضعفان
خدیجه پریشاه چادررنگی به سر کرده و زنبیل به دست برای خرید آمده است. او که وارد دهه هفتم زندگی اش شده، به گفته خودش در تمام انتخابات ها شرکت کرده است، به گونه ای که تقریبا جایی برای مُهر انتخابات پیش رو در شناسنامه اش نمانده است.
او می گوید: «توقع دارم نماینده مجلس از قوانینی دفاع کند که به نفع افراد بی بضاعت و مستضعفان باشد، به ویژه برای شهرک شهید رجایی که همیشه از نماینده های مجلس توقع داشته‌ایم،اما کمتر اقدامی از سوی آن ها دیده ایم.»
در میان گفت وگوهایمان گاه به افرادی هم برمی خوریم که تمایل به گفت وگو ندارند، دلایل هم متفاوت است، «تابه حال خیری ندیده ایم»، «اهل انتخابات نیستم»، «نظری ندارم» و... .


مهاجر اما موافق
حسین حیدری مغازه قابلمه فروشی دارد. از هرات به ایران مهاجرت کرده است و 38سال می شود که در مشهد ساکن است. او می گوید: «ما مهاجر هستیم و نمی توانیم رأی بدهیم، اما اگر امکانش بود، با افتخار رأی می دادیم. امیدوارم نمایندگان مجلس به فکر گره گشایی از مشکلات مردم باشند. گرفتاری های مردم زیاد است.»


بعد از رأی فراموشمان نکنند
هاجر خانم هم ساکن همین خیابان است و می گوید: «امسال هم در انتخابات شرکت می کنم، البته سواد ندارم و یکی از اقوام که در یکی ازنهاد های انقلابی کار می کند، برای معرفی نامزدها به من کمک می کند.»
از او می خواهم مطالباتش از نمایندگان آینده شهر را بازگو کند و او بدون لحظه ای توقف می گوید: «توقع دارم نماینده وقتی انتخاب شد و روی صندلی  مجلس نشست، ما قشر مستضعف را فراموش نکند. حاشیه شهر مشهد به حمایت جدی و همراهی همه نمایندگان مجلس نیاز دارد.»


دغدغه امنیت شغلی کارگران
بولوار میامی مقصد دیگر ما در حاشیه شهر است. عقربه های‌ساعت هر لحظه بیشتر به ظهر نزدیک می شود. جعفر 10سال است که پاکبان است. همان طور که دسته چوبی جارو را روی موتورش جا می دهد، می گوید: «در تمام انتخابات ها شرکت کرده ام.»
او درباره مطالبه اش از نمایندگان مجلس نیز می گوید: «کارگران بیشتر از هرکسی به حمایت نیاز دارند، افزایش حقوق ها هم دردی از ما طبقه پایین جامعه درمان نکرد، امیدوارم نمایندگان مجلس بیشتر از گذشته برای افزایش حقوق کارگران، به ویژه کارگرانی که مبالغ دریافتی شان اندک است، همت کنند. امیدوارم قوانینی در مجلس آینده تصویب شود که کارگران امنیت شغلی بیشتری داشته باشند.»


بیکاری و مسکن
فاطمه میرزایی خانه دار و میان سال است. همیشه در انتخابات شرکت کرده است و این بار هم شرکت می کند. او می گوید: «اگر روزی نماینده مجلس بشوم، برای حل مشکل بیکاری و مسکن تمام تلاشم را خواهم کرد.»
در محله پنج تن به سراغ ملیحه آبیار می رویم، زنی میان سال که تا مدتی قبل مربی مهدکودک بوده‌است. او می گوید: «رفع بیکاری مهم ترین دغدغه من برای شرکت در انتخابات است. برادرانم کارشناسی و کارشناسی ارشد دارند، اما هیچ کدام شغلی ندارند و یکی از آن ها در تاکسی اینترنتی کار می کند. حمایت از طرح و لوایح اشتغال زا توقع زیادی نیست.»
او می افزاید: «اگر روزی قرار بود خودم نماینده مجلس باشم، اولویت اول و آخرم رفع بیکاری  بود، اینکه هرکس حتی اگر دیپلم هم داشته باشد، کاری برایش فراهم شود.»
به سراغ آقای سرچاهی می رویم، جوانی 27ساله که فروشنده انواع پتو است. او که موافق شرکت در انتخابات است، درباره ویژگی یک نماینده می گوید: «به نظر من روراستی با موکلان و تلاش برای ایجاد اشتغال بیشتر مهم ترین وظیفه نمایندگان مجلس است.»


برای امنیت رأی می دهم
منزل فاطمه در کوچه پس کوچه های اسماعیل آباد است. یک مغازه نقلی و کوچک دیواربه دیوار منزلش دارد و مشغول کاسبی است. او می گوید: «مانند سال های قبل امسال هم در انتخابات شرکت می کنم، البته تنها برای امنیت کشورم این کار را می کنم، وگرنه دل خوشی دیگری ندارم.»
می پرسم نماینده باید چه ویژگی ای داشته باشد و او ادامه می دهد: «درک شرایط سخت اقتصادی مردم و تلاش برای رفع این مشکلات باید در دستورکار نماینده مجلس باشد. دعا می کنم افرادی انتخاب شوند که مردم را فراموش نکنند و از مشکلات مردم غافل نشوند.»


مراقب حلال و حرام زندگی شان باشند
مدرسه ها تازه تعطیل شده و خانم فروتن نیز با فرزندش راهی منزل است. او نیز قصد دارد در انتخابات شرکت کند و می گوید: «در راستای نمایندگی مجلس، کسانی که به مجلس راه پیدا می کنند، باید مراقب حلال و حرام زندگی شان باشند و خدای نکرده وارد فعالیت هایی نشوند که به رأی مردم خیانت بشود. یکی دیگر از وظایف نمایندگان باید مقابله با فساد مالی باشد.


معیشت بازنشستگان فراموش نشود
حالا مسیر پرس وجو از مردم را تغییر می دهیم و این بار در بولوار سجاد مقابل یکی از بانک های دولتی با خانمی میان سال هم کلام می شویم. او با اکراه راضی به گفت وگو می شود و می گوید: «متأسفانه عده ای در سال های اخیر با روش های نادرست از نظر اقتصادی فربه شدند، اما در مقابل، معیشت بیشتر مردم به سختی ادامه پیدا کرده است. من از نمایندگان توقع دارم برای جوانان و مشکلات معیشتی بازنشستگان چاره اندیشی کنند.»


مهار تورم و قیمت کاذب خودرو
پس از شنیدن گله های این خانم میان سال به سراغ یکی از رهگذران جوان می رویم. او بدون معرفی خودش می گوید: «مهار تورم و گرانی، به دست آوردن جایگاه واقعی ارزش ریال، تسهیل مقدمات زندگی برای زوج های جوان و مهار قیمت کاذب خودرو، مهم ترین وظایف یک نماینده است.»
او می گوید: «مطمئنا در انتخابات شرکت می کنم. به هرحال با توجه به مشکلاتی که بر جامعه حاکم است، راهکارش این است که دنبال یک راه حل برای برون رفت از این مشکلات باشیم. انتخاب افراد واجد شرایط و با صلاحیت تا حدودی می تواند این مشکلات را برطرف کند».


به دنبال حضور حداکثری
در حاشیه بولوار معلم نیز به سراغ آقای سیامکی می رویم و او با اعلام شرکت حتمی در انتخابات می گوید: «شرکت در انتخابات یک وظیفه شرعی است و امیدوارم شاهد حضور حداکثری باشیم، نه به فکر پیروزی یک جناح خاص، چون مطمئنم دشمن به مشارکت اندک مردم دل بسته است. امیدوارم همه نمایندگان آینده برای تحقق خواست رهبری مبنی بر تلاش برای قوی تر شدن کشور همت کنند. ضمن اینکه نمایندگان باید به مکتب انقلاب و شهید سلیمانی پایبند باشند.»


انتخابات، عامل مشروعیت نظام
در میانه روز و در نزدیکی پارک ملت، شاهد ورزش تعدادی از شهروندان هستیم. خانم منصوری که به اتفاق همسرش درحال ورزش است، می گوید: «در انتخابات شرکت می کنم، زیرا میزان مشارکت مردم در انتخابات، به نظام حکومتی مشروعیت می دهد. دشمنان هم می خواهند مشارکت مردم کم شود تا از مشروعیت نظام کاسته شود.»
او می گوید: «اساس کار نمایندگان باید حل مشکلات مردم باشد، اما در کل شعارهای تبلیغاتی نمایندگان باید نظام یافته باشد، ضمن اینکه نامزد انتخابات به تنهایی نمی تواند در مجلس مؤثر باشد.»
او ادامه می دهد: «مجلس توانمند در راستای اهداف نظام اقدام می کند و نمایندگانش می کوشند به جریانات سیاسی دامن نزنند و دنبال ایجاد تضاد با قوای دیگر نباشند. نماینده های مجلس در عین اینکه باید به وظیفه شان به عنوان مجریان قوه مقننه عمل کنند، باید نقش آرامش بخشی به کشور را داشته باشند.»
از او درباره نمود عینی تأثیرگذاری نمایندگان مجلس در زندگی اش سؤال می کنم و او می گوید: «مادرم معلم حق التدریس بود. فکر کنم در سال80 طرحی به مجلس ارائه شد که استخدام معلمان را نظام مند کرد و از آن زمان وضعیت شغلی و استخدامی مادرم بهتر شد.»
او مطالبه اش از نمایندگان آینده مجلس شورای اسلامی را این گونه روی کاغذ می نویسد، «هم سویی با دولت، ایجاد هم بستگی و آرامش در کشور»


به فکر کارگران ساختمانی باشند
به هاشمیه می رسیم. چند کارگر ساختمانی که لباس کار پوشیده اند و کلاه ایمنی به سر گذاشته اند، درحال رفتن به کارگاه هستند. به سمت آن ها می رویم و گفت وگو را شروع می کنیم. یکی از کارگران می گوید: «برای آینده کشورمان حتما در انتخابات شرکت می کنم.»
از او می پرسیم توقع شما از نمایندگان مجلس چیست؟ نفس عمیقی می کشد و می گوید: «به فکر کارگران باشند. از نمایندگان می خواهم همان طور که به حقوق کارمندان اضافه می شود، پیگیری کنند تا به دستمزد کارگران هم اضافه شود.»
او درددلش از سختی معیشت را در چند جمله کوتاه این طور بیان می کند: «ماهیانه یک میلیون و 700هزار تومان حقوق می گیرم، درحالی که 5فرزند دارم.»

سرخط خبرها

{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}