حاج شیخ حسنعلی مقدادی اصفهانی در سال ۱۲۷۹ هجری قمری در اصفهان به دنیا آمد و بعدها که به مشهد آمد به شیخ نخودکی معروف شد. دلیل چنین لقبی این بود که او حدود 10 سال در روستایی به نام «نخودک» زندگی میکرد که آن زمان حومه شهر محسوب میشد و انتهای بولوار ابوطالب فعلی است. اکنون نیز مسجدی به نام خود آقای نخودکی در همین منطقه قرار دارد. ماجرای سکونت آشیخ حسنعلی مقدادی در نخودک این بود که وقتی داخل شهر زندگی میکرد، افراد مختلفی از قشر عادی تا دولتی به دیدنش میآمدند که باعث میشد رضاشاه نگران شود و تصور کند توطئهای در کار است. آقای نخودکی هم سر همین مسئله به میل خودش به حومه شهر کوچ کرد. او از دخالت در سیاست بهشدت پرهیز میکرد. بعد از زندگی در نخودک هم به سمزقند رفت و برای نخستینبار بعد از سالها مستأجری، در آنجا باغچهای گرفت که دو سه اتاق گِلی در طبقه پایین برای زندگی داشت و 2 اتاق گلی در طبقه بالا برای عبادت. بعد از فوت آقای نخودکی، پسرشان در بخشی از این خانه مسجد مقداد را میسازد که در حاشیه خیابان مطهری شمالی 54 قرار دارد. دلیل خرابکردن خانه هم این بوده که شهرداری نامه و اخطار میفرستاده که اینجا بافت شهری است و این ساختمان باید خراب شود.