رجائی، نسخه دوم ندارد. نمی شود او را کپی کرد. جنسِ اصل است. اما می شود و باید او را ترجمه کرد. ما و به ویژه دولتمردان ما زمانی به اصالت معیار می رسند که بتوانند او را در خود ترجمه و به اصول رجائی التزام عملی داشته باشند. این را وقتی مصصم می شوم به قلم آورم که در خبرها می خوانم،
سعید اوحدی رئیس بنیاد شهید گفته است: «با همسر شهید رجایی که صحبت می کردیم، متوجه شدم که در یک خانه استیجاری زندگی می کند. می خواستم از ایشان کسب اجازه کنم که بروم خدمتشان که فرمودند، چون خانه ما استیجاری است، رعایت مالک ساختمان را می کنیم. ایشان تا این میزان رعایت اخلاق را داشته اند. اوحدی توضیح داد: ایشان خانه شهید رجایی را در اختیار مجموعه هایی مثل بنیاد شهید قرار داده اند و درباره آن می گویند: خیلی از جوانان وقتی می آیند خانه را می بینند، برایشان سخت است باور کنند رئیس جمهور کشور در چنین خانه ای زندگی می کرد.»
بله، سخت است چون ما آسان خیلی ارزش ها را فراموش کرده ایم. آن قدر دچار غفلت شده ایم که با عوض شدن برخی ارزش ها، بعضی عوضی ها ارزشمند به شمار می آیند! سیاهه نام مختلسان را در نظر آوریم. اسامی برخی آقازاده ها را مرور کنیم و سخنان و رفتارشان را به تحلیل بنشینیم، آیا نسبتی با انقلاب دارند این جماعت؟ زن و فرزند رجائی نماد تربیت آقازادگی هستند که مثل همه مردم بی هیچ امتیازی زندگی می کنند نه کسانی که از نفس کشیدن خود هم امتیاز می گیرند. نمی خواهم نام مبارک رجائی را در کنار برخی نام ها بیاورم. برکت از قلم و کاغذ و حتی زندگی می رود. فقط می گویم با نقش بازی کردن نمی شود رجائی شد. تا کنون هم نشده است. حتی اگر طرف خیلی بازیگر باشد! رجائی آنچه می گفت را زیست کرده بود. «کاسه بشقابی دوره گرد» دوره مسلمانی و سلمانی دیده بود. خود را نمی دید، وقف عام خدمت شده بود برای مردم. اهل درد بود و درد را می فهمید. می دانست دست فروشی که در خیابان می گردد به چه زحمتی باید نان به سفره ببرد. نمی پسندید که کالای فروش او را بگیرند قبل از آنکه برای سفره اش فکری بکنند. من تعجب می کنم وقتی می خوانم فلان فرد و بهمان شخص فقط یک روی سکه را می بیند. توقع دارند که ملت هم سکه یک رویه
را رواج دهند. نه، روی دیگری هم دارد به نام معیشت. تا به این فکر نشود، هر فکری ما را به نتیجه مطلوب نخواهد رساند. ما رگه هایی پر رنگ از ساده زیستی رجائی را در زندگی شهید رئیسی می خواندیم. خبرها می گوید پزشکیان هم از همین کتاب سهم قابل احترامی دارد. به همین دلیل است که نگاه او به کولبری، دوسویه است. امیدواریم با التزام به سیره و سنت رجائی، شاهد تکریم همه مردم باشیم. ترجمه رجائی در زیست مسئولان نتیجه ای چنین خواهد داشت. ان شاءا...!