این موضوع متناسب سازی حقوق بازنشستگان تأمین اجتماعی هم از آن ماجراهایی است که تعریفش شده مثنوی هزار من کاغذ. به گمانم اگر صفحات روزنامه ها و فضاهای رسانه ای را که به این موضوع پرداخته اند به رپرتاژ- آگهی اختصاص می دادند، آن قدر اعتبار می شد که بی نیاز به بازپرداخت بدهی دولت به سازمان، اجرایی شود. رصد کنید ببینید که از اول طرح موضوع، چه فضایی از رسانه به آن اختصاص یافته است، آن وقت با این قلم هم نظر خواهید شد که هزینه رسانه ها اگر به ریال تبدیل شود، چه مبلغ هنگفتی می شود. تازه قصه هنوز هم ادامه دارد. لااقل اینکه فیش های مهرماه مثل ماه های پیش صادر شده است. آن علی الحساب ماهی یک میلیون تومان هم بیش از سه ماه است که پرداخت نمی شود. انگار کارکرد انتخاباتی داشت آن سه میلیون که برای بهار واریز کردند. حداقل بسیاری از مستمری بگیران چنین گمانه ای را باور کرده اند. دولت هایِ سابق و لاحق، به یک قاعده پیش رفتند تا در نگاه بازنشستگان هم به یک چشم دیده شوند. البته این روزها، خبرهایی می رسد که باید اسم آن را «خبر خوب» گذاشت. انگار مجلس پای کار است و دولت هم گیوه ها را برکشیده تا کار را تمام کند. من اما به تجربه می گویم تا پول متناسب سازی به حساب ها واریز نشود، نمی توان روی آن حساب کرد. بحمدا... مسئولان ما جزو خوبان اند و ما هم آزموده ایم که «هزار وعده خوبان یکی وفا نکند» این البته به معنای ناامیدی نیست که هر اهل ایمانی یأس را چون کفر مذموم می دارد. به این معناست که تا کاری نهایی نشده، به خبر تبدیل نشود که انتظار ایجاد کند. شاید برای مسئولان محترم مهم نباشد اما برای بازنشستگانی که می خواهند با متناسب سازی، «هشتِ» خود را از گروی «نُه»، خارج کنند بسیار مهم است. هر روز تأخیر در اجرایی شدن را به حساب بی توجهی می گذارند نه چیز دیگر. خب، بی حسابی هم جوابش از همین جنس خواهد بود. نتیجه آن هم روشن است که توسعه تاریکی است. امیدواریم این بار، کار، نهایی باشد تا در نهایت بتوانیم به مردم بگوییم وعده مسئولان اجرایی شد. بگوییم اگر تاکنون نشده بود به خاطر نخواستن و اراده نداشتن نبوده است بلکه زمان صرفِ فراهم سازی بودجه و تمهیدات امور شده است. این می تواند تا حد زیادی از دلخوری های انباشت شده بکاهد. مردم وقتی متولیان امر را پیگیر مشکلات خود بدانند، خود هم برای همراهی در دیگر حوزه ها آستین بالا می زنند. تعامل دوسویه است که سویه نگاه عمومی را به سوی همدلی و همراهی می برد. این هم نیاز همیشه کشور است به ویژه الان که حتما و حتما و حتما باید هم راستا باشیم حتی اگر به قیمت چشم بستن بر حقمان باشد.