غلامرضا بنی اسدی | روزنامهنگار - درباره ارجمندی تفکر و ارزش این سیره عقلانی، نقلهای نورانی هم فراوان است، ازجمله حضرتعلی(ع) می فرمایند: تفکرُ ساعةٍ افضل من عباده سبعین سنةٍ؛ ساعتی اندیشیدن برتر از 70سال عبادت است. اما چگونه باید تفکر کرد؟ آیا باید از دنیا برید و بر زمین تفکر نشست یا ناظر به زمینههای فکری طرحی نو درانداخت برای بهزیستن؟ جوابش را در کلام مرحوم حاجاسماعیل دولابی چنین میخوانیم: «لازم نیست از زندگی ببُری و خلوت کنی. اگر هر شب یکربع فکر کنی، کمکم همه وقتهایت را میگیرد و به هر کاری مشغول باشی، دائماً فکر خدا هستی و این فکر مانع کارهای دنیویات هم نخواهد بود. یاد خدا این نیست که انسان درها را به روی خودش ببندد. همان یک ربع خلوت و تفکّر درمورد اینکه کجا بودهای و الآن کجا هستی و نهایتاً به کجا خواهی رفت، کافی است.» همین اندیشیدن به مقصد باعث میشود که در مسیر- بخوانید زندگی- درست عمل کنیم. تفکری که در نگاه دینی شأنی چنین برجسته دارد، انسان را زمینگیر نمی کند و در عزلت نمینشاند، بلکه به متن جامعه میکشاند و او را به مقصد متعالی که همان انسانیت کمالیافته است، میرساند.