رسانه‌ها میان‌داری کنند

غلامرضا بنی‌اسدی | روزنامه‌نگار
امر به معروف و نهی از منکر از جمله واجبات اجتماعی و ناظر به روز و شرایط آن است. نماز را می‌توان فرادا، یا به جماعت خواند. روزه را شخص می‌گیرد و دیگر واجبات را هم او انجام می‌دهد اما در امر به معروف و نهی از منکر، فرد نه با خود که با دیگران سر‌و‌کار دارد. باید به معروف بخواند و از منکرات بازدارد. یک نوع نظارت فراگیر ملی است. با توسعه مفاهیم اجتماعی و حکومتی و پیچیده شدن سازوکار‌های زیست جمعی، امر به معروف و نهی از منکر دیگر کار زبان یک فرد نیست که صدایش به همسایه‌اش هم شاید نرسد، چه رسد به جامعه و حاکمان. این شرایط اقتضا می‌‌‌‌کند که امر به معروف و نهی از منکر هم زبان و ابزار متناسب را به دست آورد که بهترین آن می‌شود رسانه. این رسانه‌نگاران هستند که باید به میدان بیایند و با احساس منکرات، مسئولان و مردم را از آن بازدارند و با تبیین معارف از منظر کارشناسان و خبرگان حوزه‌های معرفتی، جامعه را به سمت رفتار به این قاعده بخوانند. می‌دانیم که عرصه امر به معروف و نهی از منکر همه شئون زندگی را در بر می‌گیرد و خلاصه کردن آن در موضوع پوشش، کوچک‌سازی امر و جفا به این واجب جامعه‌ساز است. امر به معروف و نهی از منکر را در تراز نظارت ملی ببینیم.