غلامرضا بنی اسدی | روزنامهنگار
امر به معروف یعنی دعوت به رعایت پروتکلهای بهداشتی؛ یعنی هشتگسازی برای ترویج مردم به استفاده از ماسک. مطمئن باشیم امروز معروفی بالاتر از حفظ جان انسان نیست. نمیتوان اولویتی مهمتر از این یافت؛ پس همه باید یکدیگر را به این مهم توجه دهیم، به قاعده «فَإِنَّ الذِّکْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِین». همدیگر را توصیه کنیم هم با زبان و هم با عمل؛ چه خوانشهای زبانی وقتی خود عامل نباشیم، به طنز کوچه و بازار تبدیل میشود. خود داعیان باید اولعاملان به پروتکلها باشند. سکه روی دیگری هم دارد؛ نهی از منکر و باز فکر میکنم امروز هیچ منکری بالاتر از تهدید جان مؤمنان نیست و شایستهتر از هر اقدامی، پرهیزکردن و پرهیزدادن دیگران است از هر رفتار پرخطری که سلامت مردم را تهدید میکند. در این راه البته کادر درمانی باید همچنان میداندار باشند و ما رسانهنگاران باید خبردار بایستیم و پیغامشان را به همه برسانیم و فرهنگسازی کنیم برای درک شرایط زندگی کرونایی و رعایت مجدانه دستورالعملهای بهداشتی و پزشکی. در شرایطی که با پدیدههای شهروند-خبرنگار و فراتر از آن، شهروند-رسانه، مواجهایم همه فرصتها را باید در خدمت این فریضه به کار گیریم و همدیگر را نسبت به تکلیف انسانی، اجتماعی و شرعی واجبشده بر همگان، توجیه کنیم. این معروفی است که دعوت همگانی به رعایت آن، جان انسانها را نجات میدهد و رعایتنکردن آن به حرامهای بیّن و حتی جرائمی منجر میشود که نخواسته و شاید ندانسته، ذمه ما را زیر بار دین بیماری یا حتی مرگ مردم ببرد. دراینمیان البته «ندانسته» معنا پیدا نمیکند؛ چه بسیار گفتهاند و آنقدر صدای این گفتن رسا و بلند بوده است که هیچکس نمیتواند از مابهازای حقوقی و شرعی آن، شانه خالی کند. همه میدانیم رعایتنکردن پروتکلها بیماریآفرین و باعث گسترش بیماری است؛ پس وقتی چنین میکنیم باید به عواقب آن هم ملتزم باشیم؛ عواقبی که از امروز تا قیامت بر گرده ما سنگینی خواهد کرد. بیاییم و با رعایت دستورالعملها، این بار سنگین را زمین بگذاریم و خود نیز همراه مردمان، راه به سلام و سلامت بریم.