بودجه زیارت که وارد آلبوم بودجه شد، گفتیم معجزه می شود. گفتیم زیرساخت ها یکی بعد دیگری به سامانی خوش می رسد. 2میلیارد اولیه را که دادند تا خرج مطالعه شود، این نگاه، امید دوچندان گرفت که کارها چنان سامان خواهد یافت که زیارت بدون دغدغه، روزی همه خواهد شد. می گفتیم بودجه که برسد، راه اتوبان خواهد شد و امن. بهداشت، بستر سلامت را چنان پهن خواهد کرد که درمان بشود شعبه ای از شفا. فکر می کردیم انرژی چنان خواهد بود که به آدم های خسته هم انرژی دهد. در هر حوزه که کمبود ها رخ می نمود، می گفتیم با بودجه زیارت، غبار از چهره اش خواهیم زدود. رقم هم -انصافا- سنگین بود در زمان خودش. به امروز نگاه نکنید که یک هزارمیلیارد تومان را می گویند یک همت و حاصل همتِ اختلاسگران محترم(!) در یک پروژه، چندصدهزار همت می شود. آن زمان که دولت وعده داد با یک هزارمیلیارد تومان، زیارت را به جایگاه بایسته خواهد رساند، این رقم برابر بود با بیش از یک میلیارد دلار. خیلی کارها می شد با این بودجه کرد؛ هم در حوزه فرهنگ و هم برای زیرساخت ها اما.... اما برایش شریک پیدا شد. اما هر سال به سمت دریغ از پارسال حرکت کردیم. اما ماند کلی اماواگر و شایدوباید هایی که هرکدام سنگی شد سر راه. میان آنچه شد و آنچه آرزو داشتیم بشود، فاصله خیلی طولانی شد؛ گاه به اندازه هست و نیست. خب کفه نیست ها هم همیشه بیشتر از هست هاست. تازه خراسان رضوی و مشهد سهم تراز خود متناسب با جمعیت و وسعتش را هیچ گاه در بودجه نگرفته است، چه رسد به اینکه بودجه زیارت بخواهد کمک کار توسعه منطقه شود، با این همه ما ناامید نمی شویم. با امید توان هامان را باید هم افزا کنیم تا نتیجه ای حاصل شود که در شأن زیارت و زائر و البته خانه زادان امام رضا(ع) باشد. این گونه می توانیم به جایی برسیم که محوریت زیارت در همه برنامه ها لحاظ شود. برسیم به جایی که همه هم باور و هم نگاه شوند که اصل، زیارت است. اصل، همذات و همذات پنداری همه برنامه ها با فلسفه مشهد است؛ اینکه دیگرظرفیت ها باید حالت «پیوست» داشته باشند برای زیارت نه اینکه زیارت پیوست آن ها باشد. پذیرش اصلی چنین، متولیان محترم را قانع خواهد کرد که در ردیف کردن بودجه زیارت هم با سخاوت کار کنند، به هرحال همه دل در گرو زیارت دارند؛ برای همین است که بسیاری از برنامه های دستگاه های دولتی هم در مشهد برگزار می شود تا هم کار و مأموریت باشد و هم زیارت. اما امیدواریم با اصلاح نگاه به جایی برسیم که با هدف زیارت به عنوان اولویت نخست بیایند و انجام کارها ذیل آن تعریف شود. ان شاءا...!