غلامرضا بنیاسدی | روزنامهنگار
آدمهای بدی نیستیم ما مشهدیها! این را پیشتر هم گفتهام. آخر خیلی از زائران و مسافرانی که گذرشان به مشهد افتاده و آدرس پرسیدهاند، نهتنها راه به مقصد نبردهاند، که از ناکجاآباد هم سر درآوردهاند. دلیلش «بد» آدرسدادن مردم مشهد نیست؛ بلکه در تعدد مکانها و خیابانهایی با یک نام است. سوالکننده یک از چند گزینه را در ذهن دارد و پاسخدهنده، گزینه دیگر را. بندهخدایی از خود من در بولوار فردوسی، نشانی «شریعتی» را پرسید. من او را به میدان شریعتی(تقیآباد) راهنمایی کردم اما گویا مقصدش شریعتی قاسمآباد بوده است. بارها شده که طرف بهدنبال ابوذر در احمدآباد بوده اما سر از طلاب درآورده است. بهدنبال باهنر در وکیلآباد به قلعهخیابان رسیده و ماجراهایی از این دست. این خوب نبود. خاطرات بدی هم در ذهن مردم شکل میگرفت. کاری باید میشد تا چنین نشود و این کار را هم شورای محترم به مرحله اجرا رساند و دارد یکییکی خیابانها و اماکن همنام، صاحب نام مجزا میشود. نامهای جدید هم ناظر به وضعیت فرهنگیاجتماعی انتخاب میشود. این اقدام احترامبرانگیز که ظاهری ساده دارد، از بسیاری آدرسدهیهای نادرست جلوگیری میکند و مردم خیلی راحتتر به مقصد میرسند. انشاءا... با فراگیرتر شدن اسامی جدید، هم کسی که آدرس میپرسد، خواهد دانست کدام نشانی را میخواهد و پاسخدهنده نیز، نه براساس برداشت خود، بلکه براساس برداشت واحد از نام واحد، او را راهنمایی خواهد کرد. کسی هم که سرگردان نشود، دچار آن ذهنیتهای نادرست درباره مشهدیها نخواهد شد و خاطرات پیشین هم جایش را به یادهای زیبا از مشهد و مشهدیها خواهد داد.