غلامرضا بنیاسدی| توسعه فرهنگ امانتداری، سبب تعمیق آرامش در جامعه میشود. اینکه مردم به هم اعتماد کنند، سلامت عمومی را هم به سوغات میآورد. وقتی کسی کالایی را گم میکند اگر امید پیدا شدن بیشتر از نایابی باشد، حال جامعه بهتر میشود. خبرش هم که منتشر شود حال خوب بیشتری دارد.بارها در همین روزنامه شریف، خبرها خواندهایم از اینکه پاکبانهای شریف، کالای قیمتی و پول نقد و دلار و سکه را یافتهاند و با هر مشقتی هم که شده به دست صاحبش رساندهاند. خب، این کار حال همه را خوب میکند. اصلا امربهمعروف است از همان جنسِ کُونُوا دُعَاةً لِلنَّاسِ بِغَیْرِ أَلْسِنَتِکُمْ؛ مردم را به غیر از زبان خود، دعوت کنید.که امام صادق(ع) میفرمایند. تعریف کردن هم یک نوع تبیین معرفت و امر به معروف است.برای ما هم این ماجرا اتفاق افتاد.
در اتوبوس خط12، کیف جا مانده بود. شهروندی شریف آن را به راننده محترم تحویل داده و او نیز به دفتر پایانه در حرم داده بود. ما اول به پایانه آخر خط در وکیلآباد رفتیم، اما راهنمایی شدیم به پایانه حرم. آنجا هم با نیکمردی به نام سیدمهدی سیدی روبهرو شدیم که با رویی خوش و کلامی احترامبرانگیز، کیف را تحویل داد. گفتم این ماجرا را بنویسم تا هم تکریم خلقوخوی نیکوی امانتداری باشد و هم یادآور اینکه نهادهای خدمترسان در شهر امام رضا(ع)، علاوه بر شایستگی حرفهای، به اخلاق امانتداری هم برجستهاند.این هم جای تقدیر دارد. این چند خط را هم بگذاریم به حساب ادای دین به فرهنگ امانتداری. به حساب ترویج یک کار خوب. به حساب خداقوت به شریف مردانِ اتوبوسرانی مشهد امام رضا(ع).