حسین برادرانفر| پانزده سال پیش تصمیم گرفت همراه خانواده راهی یک منطقه نوساز شهری شود. به این واسطه، رضا علیزاده از محله امیریه سردرآورد. ابتدا غربت این محدوده و دوری از شهر باب میلش نبود، اما هرچه ماند، مصممتر شد تا خودش یکی از آدمهایی باشد که برای آبادی محلهاش تلاش میکند.
او در همه این سالها همسایه یک محدوده صنعتی بوده و تلاش کرده است که به بهبود وضعیت مسکونی محل زندگیاش کمک کند. همین تکاپو خاطراتی را در ذهن رضا علیزاده ماندگار کرده است.
ایستگاه اول
کارگاههای صنعتی خیابانهای علویه، کاظمیه و رضویه بناهای قدیمی محله ما هستند. من داستان شکلگیری بسیاری از زمینهای کشاورزی و مجتمعهای صنعتی این محدوده را از کارگران این مجموعهها شنیدهام و میدانم جای همین کارگاهها هم تا سهچهار دهه قبل زمین گندم و جو بوده است.
ایستگاه دوم
مسجد حضرتزهرا(س) تنهامسجد خیابانهای علویه و کاظمیه است. با توجه به کمبودهای زیاد عمرانی و خدماتی محلهمان، پس از ساخت مسجد، پیشنهاد راهاندازی جلسات مردمی با مسئولان در این فضا را دادم و هنوز هم هر چندماه یکبار این برنامه تکرار میشود و نتایج خوبی برای مردم دارد.
ایستگاه سوم
این فضای سبز خیابان امیریه، تقریبا هیچ امکانات رفاهیای ندارد. با این حال نقطهعطف خاطرات ما در این محله است. از همان ابتدا که اینجا ساکن شدیم، رفتوآمد در این فضا برای خانواده ما شد یک تفریح. این فضا وقتی برف میآید، مثل یک جنگل زیبای سفیدپوش است.
ایستگاه چهارم
این ساختمان نیمهساز در خیابان علویه قرار است مدرسه ابتدایی باشد. از زمانی که اینجا ساکن شدم و فهمیدم خیلی از بچهها برای رفتن به مدرسه مسیر طولانیای را طی میکنند، با بقیه اهالی همدل شدیم که این کمبود را برطرف کنیم تا نسلهای بعدی اذیت نشوند. خوشبختانه کار دارد به نتیجه میرسد.
ایستگاه پنجم
خیابان جلو مرکز معاینه فنی به نام بولوار رضویه که در حال احداث است، تا همین پارسال وضعیت جالبی نداشت. الان هر روز در اینجا کار عمرانی میشود. این مسیر پر میشد از سگهای کارگاههای صنعتی که اینجا با هم دعوا میافتادند. بعضی بچهها برای سگها آب و غذا میآوردند و جماعتی هم میایستادند و تماشا میکردند.
ایستگاه ششم
پیش از آغاز سکونت در امیریه، هنرستان کشاورزی در خیابان کاظمیه ساخته شده بود. ما بهواسطه معرفی همسایهها فهمیدیم که محصولات ارگانیک این مجموعه جذابترین خصوصیت این محدوده شهری است. واقعا مزه صیفیجات این مدرسه با محصولات مغازهها متفاوت بود و هنوز خوشمزگی آن زیر زبان اهالی قدیمی حس میشود.