به گزارش شهرآرانیوز، آیتالله سید موسی شبیری زنجانی، از مراجع تقلید شیعه و استادان برجسته حوزه علمیه قم بود که بخش قابل توجهی از زندگی خود را به تحصیل، تدریس و پژوهش در علوم اسلامی اختصاص داد. او در ۱۰ اسفند ۱۳۰۶ در قم متولد شد و از خاندان علمی شناختهشدهای برخاسته است.
پدر وی، سید احمد شبیری زنجانی، از عالمان دوره خود بود که پس از مهاجرت به قم، از نزدیکان عبدالکریم حائری یزدی، موسس حوزه علمیه قم، بهشمار میرفت.
آیتااله شبیری زنجانی نیز تحصیلات حوزوی خود را از نوجوانی آغاز کرد و پس از گذراندن دروس سطح، در درس شماری از استادان برجسته حوزههای علمیه قم و نجف حضور یافت.
او در قم از محضر استادانی همچون سید صدرالدین صدر، سید حسین طباطبایی بروجردی و سید محمد محقق داماد بهره برد و در نجف نیز در درسهای فقه و اصول سید ابوالقاسم خویی حضور داشت. آیتالله شبیری زنجانی در مقاطعی نیز در درس سید عبدالهادی شیرازی و سید محسن حکیم شرکت کرد.
یکی از دورههای مهم زندگی علمی او، حضور طولانیمدت در درس خارج فقه سید محمد محقق داماد بود. وی حدود ۲۱ سال در این درس شرکت کرد و در همین دوره با برخی چهرههای برجسته روحانیت، از جمله امام موسی صدر و سیدمحمد بهشتی همدرس بود.
او بعدها از امام موسی صدر به عنوان نخستین هممباحث خود و یکی از عوامل علاقهمندیاش به تحصیل علوم حوزوی یاد کرده است.
آیتالله شبیری زنجانی از دهه ۱۳۴۰ شمسی به تدریس در حوزه علمیه قم پرداخت. وی تدریس خارج فقه را با موضوع کتاب الحج آغاز کرد و این درس حدود ۱۵ سال ادامه یافت. تدریس خارج اصول نیز از دیگر فعالیتهای علمی او بود و بخشهایی از مباحث اصولی را بعدها در ضمن درس خارج فقه ارائه کرد.
در سال ۱۳۷۳ پس از درگذشت آیتالله محمدعلی اراکی، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم نام او را میان هفت فقیهی قرار داد که واجد شرایط مرجعیت و جایزالتقلید معرفی شدند.
از آثار علمی شناختهشده او میتوان به تحقیق رجال نجاشی اشاره کرد. این اثر با استفاده از ۱۴ نسخه خطی و چاپی مورد بررسی قرار گرفته و در سال ۱۳۷۴ منتشر شده است. جرعهای از دریا نیز مجموعهای چندجلدی از مقالات، تعلیقات و برخی سخنان علمی، تاریخی و اخلاقی او است.
آیتالله شبیری زنجانی علاوه بر فعالیتهای علمی و تدریسی در تاسیس مراکز آموزشی و پژوهشی نیز نقش داشته است. مدرسه فقهی امام محمد باقر (ع) در سال ۱۳۸۰ تاسیس شد و مرکز فقهی امام محمد باقر (ع) نیز با هدف پژوهش و نشر آثار مرتبط با فقه، اصول، رجال و فقهالحدیث فعالیت میکند.
او همچنین همچون پدرش در حرم حضرت معصومه (س) اقامه نماز جماعت داشته است. نام وی میان عالمان و استادان معاصر حوزه علمیه قم، بیش از همه با فعالیتهای آموزشی، پژوهشی و تدریس مباحث فقه و اصول شناخته میشود.
وی در ۲۹ شهریور ماه سال ۱۴۰۵ پس یک دوره کوتاه بستری شدن در بیمارستان به دلیل بروز عارضه ریوی دارفانی را وداع گفت.