هرکه نیکی کرد، خوبی دید

غلامرضا بنی اسدی - خوبی را باید مثل صراط مستقیم در پیش گرفت. باید گام‌ها را در این مسیر نورانی تنظیم کرد. با نظام‌سازی رفتاری در این طریق است که می‌توان به مقصد رسید. آنان که در خوبی کردن، خست به خرج می‌دهند. آنانی که گروهی، قبیله‌ای، جماعتی خاص را برای خوبی کردن برمی‌گزینند و از دیگران دریغ می‌کنند خوبی‌ها را، به مقصد نمی‌رسند. باید به خوبی، بسان بذر نگریست. بذری که می‌روید و شکوفه می‌دهد و از ثمره‌اش همه بهره مند می‌شوند. ثمره‌ای که به یک انرژی سازنده تبدیل می‌شود برای پیشرفت جامعه. این را باید قدر دانست پس همان‌طور که پیش‌تر به نقل از یک پست در فضای مجازی تأکید کردیم ضرورت خوب بودن و خوبی کردن را، امروز چنین ادامه می‌دهیم که؛ هر روز از خداوند عشق و انرژی بگیریم و بعد فقط برای رضایت و لبخند او بین بندگانش مهربانی و انسانیت و عشق را تقسیم کنیم. شاید یک کلام تو و من و ما و ایشان، فردا زندگی یک نفر را نجات دهد. چنین هم شده است و تاریخ بسیاری از صفحات خود را به اعجاز اتفاق افتاده در زندگی افرادی اختصاص داده که بر اثر یک سخن، یک اشاره، یک استعاره، از نیمه راه سقوط، راه صعود را در پیش گرفته‌اند. به هر حال محرم است و این روزها فرصت گفتن است. خیلی از سخنانی که از دل بر‌خاسته است، در خانه دل مردمان می‌نشیند و جای خود را پیدا می‌کند و به بار می‌نشیند. قدر بدانیم و بدانند اهل سخن و معارف حسینی و فضایل همواره در تجلی اهل‌بیت را درست بیان کنند تا درست شود روزگار ما که هر چه بدی هست و هرچه می‌کشیم از همین است که فضیلت‌ها غریب مانده است. فکر می‌کنم محرم پر تأمل امسال، فرصت خوبی باشد تا با توسعه نیکی‌ها و خوانش معارف، کمبود‌های مناسکی و مراسمی‌ را به شایستگی جبران کنیم. شاید همین نگاه ما را به مقصد برساند....