فهیمه شهری - شهروندان بولوار معلم امسال برای سومین بار شاهد برپایی مراسم اهدای جایزه فرهنگی هنری شهید مهدی منصوب بودند.این جایزه از سوی خانواده شهید به اشخاص و جریانهایی که در سطح فرهنگ و هنر استان تأثیرگذار هستند اهدا میشود.
با وجود اینکه به طور معمول چنین برنامههایی از سوی سازمانهای دولتی برگزار میشود، در این رویداد، خانواده شهید منصوب، به طور خودجوش تصمیم گرفتهاند که برای زنده نگه داشتن یاد شهدا مراسم اهدای جایزه فرهنگی هنری برپا کنند. یکی از ویژگیهای جالب این مراسم، برگزاری آن در منزل شهید است که در بولوار معلم قرار دارد. به همین بهانه گفتوگویی با احمد منصوب، برادر شهید، داشتیم که در ادامه میخوانید.
هنر در خدمت انقلاب
احمد منصوب، برادر کوچکتر شهید مهدی منصوب، است، وقتی از برادر شهیدش صحبت میکند مدام ذهنش حول هنر او و چیزهایی که از او آموخته میچرخد، به ناقص شدن تیم چهار نفرهشان اشاره میکند و میگوید: «ما در زمان جنگ 4برادر بودیم. مهدی متولد 42 و از همه بزرگتر بود. سال 60 برای اولین بار به جبهه رفت. 8نوبت عازم منطقه شد تا اینکه سال 66 به عنوان داوطلب واحد اطلاعات عملیات لشکر 21 امام رضا(ع) در جزیره مجنون شرکت کرد و به شهادت رسید. او اخلاق و روحیهای درخور تحسین داشت. یک رزمنده انقلابی واقعی بود. کنار رزم، درس میخواند و در دوران دانشجویی به شهادت رسید. معتقد بود برای اینکه بعد از جنگ بتوانیم کشور را آباد کنیم نباید از تحصیل غفلت شود. به درس ما نیز خیلی اهمیت میداد. افزون بر این در عرصه مداحی و هنر هم فعالیت داشت. بدون اینکه کلاسی رفته باشد روی بوم نقاشی میکرد. از خط زیبایی نیز برخوردار بود. خودش رنگ روغن و بوم داشت. یک روز به خانه آمد. نشست پای بوم و تصویر امام خمینی(ره) را کشید. بعد هم همان تابلو را برداشت و به راهپیمایی انقلاب رفت.»
احمد منصوب دوست دارد مدام از برادرش مهدی صحبت کند، با اینکه زیاد فرصت زندگی با او را نداشته؛ اما به نظر او را خوب شناخته است، هنرش را تحسین میکند و میگوید: «او هنرش را در خدمت انقلاب گذاشت. خیلی از تابلوهایی که میکشید در دست انقلابیون بود. با هنر خطاطی که داشت، دیوارنویسیهای متعددی انجام میداد که بیشتر آنها از مضمون انقلابی برخوردار بودند. به عنوان مثال روی دیوار مدرسهای که من در آن درس میخواندم، نوشته بود «سنگری نیست که در جبهه به خون دانشآموز رنگین نشده باشد.» او ورزش هم میکرد و فوتبال خوبی داشت. در واقع از یک شخصیت چند بعدی برخوردار بود و به عنوان الگویی تمام عیار قبولش دارم. وقتی علاقه من به هنر را دید خیلی تشویقم کرد و بخش زیادی از هنری که دارم را او به من آموخته است. مجلههای هنری را برایم میخرید و مرا به تئاتر میبرد. در سالهای پس از انقلاب همیشه به یاد برادرم و دیگر شهدا بودم. دلتنگیهای مادرم را که میدیدم با خودم میگفتم باید هر کاری از دستمان بر میآید برای زنده نگه داشتن یاد شهدا انجام دهیم. از 3سال پیش در خانواده تصمیم گرفتیم به هنرمندانی که به یاد شهدا کار میکنند خدا قوتی بگوییم. در نهایت بنا بر این شد که آیین اهدای جایزه فرهنگی هنری برگزار کنیم. نامش را به اسم برادرم گذاشتیم و در منزل خودش هم برگزار میشود.»
قابی ماندگار
برادر کوچکتر شهید منصوب در ادامه درباره جایزه فرهنگیهنری این شهید توضیح میدهد: «در این رویداد، هیئتی را به عنوان داور انتخاب میکنیم. آنها از بین آثار هنرمندان مشهدی، اثری که بیشترین تأثیر را روی فرهنگ و هنر مشهد و زنده نگه داشتن یاد شهدا داشته، انتخاب میکنند. ابتدا 10 اثر برگزیده میشود و در نهایت از بین آنها یک اثر را به عنوان طرح و ایده برتر انتخاب میکنیم.»
خانواده شهید منصوب، همفکریهای زیادی برای اینکه جایزه نفرمنتخب چه باشد انجام دادهاند آنها به این نتیجه رسیدهاند جایزه مادی نمیتواند در شأن هنرمندی باشد که برای شهدا خدمت کرده است، بنابراین تصمیمشان بر آن میشود که احمد منصوب، پس از اعلام نظر هیئت انتخاب، چهره هنرمند برگزیده را نقاشی و به او اهدا کند.
خودش در این باره میگوید: «هدف ما فقط عرض خداقوت به هنرمندان عرصه دفاع مقدس و فرهنگ انقلاب است و میخواهیم بدانند زحماتی که میکشند دیده میشود. امسال هم محمد حسینزاده، معاون فرهنگی سپاه امام رضا(ع) استان، میثم مرادی، مسئول امور شهرستانهای حوزه هنری کشور، سید مهدی میری، دبیر نهضت مردمی پوستر انقلاب، محمدجواد میری، نویسنده و از فعالان فرهنگی و رسانهای، مجید عسگری، مدیر حوزه هنری انقلاب اسلامی، حجت احمدی زر، مستندساز، به عنوان هیئت انتخاب، به بررسی آثار تأثیرگذار پرداختند و در نهایت مریم قربانزاده، به دلیل تلاشهای مستمر در روایت هنرمندانه زندگی خانواده شهدای دفاع مقدس و دفاع از حرم، به عنوان فرد برگزیده معرفی شد.»
احمد منصوب در ادامه از تمام خانوادههای شهدا تقاضا دارد به هر طریقی میتوانند یاد شهدای خودشان را در جامعه تسری دهند تا جوانان جامعه در برابر هجمههای فرهنگی غرب آمادگی بیشتری داشته باشند. به عقیده منصوب تلاش در این راستا وظیفه امروز همه خانوادههای شهداست و از آنجایی که ظرفیت سازمانها و دستگاههای فرهنگی کم است خود خانواده شهدا باید دست به کار شوند و به کمک انقلاب بیایند.
منصوب که خیلی دلتنگ برادرش است و درد این جدایی سی وسه ساله، هنوز برایش تازه است، هر روز انگیزه بیشتری برای زنده نگه داشتن یاد برادرش پیدا میکند. او میان همه این دلتنگیها یک هدف را دارد و آن معرفی بیشتر شهداست.
او معتقد است زندگی شهید مهدی منصوب ظرفیت این را دارد که به کتاب تبدیل شود و خاطرات و زندگینامهاش در اختیار علاقهمندان قرار گیرد. برای همین یکی از هدفهایش تحقق این مسئله است.او همچنین آرزو دارد بتواند در سالهای آینده محلی تأسیس کند تا لباسها، دستنوشتهها، کارهای هنری و وسایل شهید مهدی منصوب را در آن بگذارند و در واقع محلی برای شناساندن و زنده نگه داشتن یاد برادرش باشد.