عصر یخبندان ۶ با نام «نقطه جوش» اکران می‌شود قدردانی امین حیایی از انجمن منتقدان: خانواده سینما سرمایه ماست اعتراض گسترده حامیان فلسطین در مقابل جشنواره ونیز پانزدهمین جشن منتقدان سینمای ایران برگزیدگان خود را شناخت‌ حسن پورشیرازی: دعا کنید «پیرپسر» به اسکار برود ترکیب اپرا، سینما و تئاتر در «آه از تن برخواسته» | بازگشت پرقدرت صابر ابر ایران‌مال میزبان آثار سینمایی در جشنواره فیلم کوتاه تهران شد ویدئو | روایت علی صبوری از بستری شدن در بیمارستان روانی! خاموشی ناگهانی در آغاز جشن منتقدان سینما +تصاویر افتتاحیه پرقدرت برای کمدی فرح‌بخش | «ناجورها» ۵ میلیاردی شد فیلم رضا مقصودی در راه اکران | «خواب‌نما» پروانه نمایش گرفت حضور مسعود کیمیایی با «عشق در انفرادی» در جشنواره فجر ژاپن با فیلم «کوکوهو» در راه اسکار  نامزد‌های بهترین فیلم جشن منتقدان سینما را بشناسید + اسامی سینما و تئاترهای خراسان رضوی در سالروز شهادت امام حسن عسکری(ع) تعطیل شد زمان پخش سریال «محکوم» با بازی پژمان جمشیدی هادی حجازی فر با «ناتوردشت» به سینماهای کشور می آید + پوستر برنامه تعطیلی سالن‌های تئاتر به مناسبت شهادت امام حسن عسکری (ع) اجرای نمایش «دلاو» در ایتالیا
سرخط خبرها

من از بهر حسین در اضطرابم...

  • کد خبر: ۱۲۵۷۵۱
  • ۲۴ شهريور ۱۴۰۱ - ۱۴:۲۳
من از بهر حسین در اضطرابم...
مسعود نبی دوست - روزنامه نگار

در ادامه جمع وجور کردن ضرب المثل‌ها و متل‌ها و کنایه‌های خانه پدریِ ما که موضوع این ستون بوده، همین چند روز پیش یادم آمد که باری کلی مَثَل و کنایه عاشورایی سر و جمع کرده بودم. قصه اش هم از یکی از کنایه‌های مادربزرگ مادری مان شروع شد. درست یادم هست که ما از همان قدیم هر وقت پاسخ پرتی به حرف ایشان می‌دادیم، جلویمان درمی آمدند که «من از بهر حسین در اضطرابم...» و این جمله موزون توی خانه ما به صورت قراردادی به این معنا بود که «پاسخ جنابعالی به پرسش من ربطی ندارد!» یا خودمانی ترش این می‌شد که «درست جواب بده بچه جان!»

البته که آن اوایل ما ربط این را به آن نمی‌فهمیدیم، تا اینکه ادامه جمله برایمان مکشوف شد. تمامش این بود: «من از بهر حسین در اضطرابم، تو از عباس می‌گویی جوابم؟!» جوری هم که شنیده ام این مَثَل گویا به ماجرای پرسش حضرت ام البنین (س) اشاره دارد. بعد هم لفظش چرخیده و چرخیده تا اینکه حالا این جورش برسد به ادبیات عامه روستای پدری و خانواده ما.

سر این ضرب المثل، حواسم جمع شد به اینکه لابد لا و لوی کلمه‌های ما کلی از این جور حرف‌ها باید باشد و بعد که دقیق شدم، فهمیدم توی خانه مان به مکان شلوغ می‌گویند «شهر شام» یا آدم‌های مظلومِ یک گوشه کز کرده را با لفظ «طفلان مسلم» وصف می‌کنند، جمع آدم‌های بد و موذی و نخاله می‌شوند «لشکر عمر سعد» و در توصیف من که آن وقت‌ها بچه بدِ باری به هر جهت بوده ام لابد، «اینکه شام و مدینه براش یکیه!» توصیف خوبی است. تا اینجایش را فعلا داشته باشید.

بعدا می‌رسیم به این ها: «اینجا که صحرای کربلاست!»، «باز زد به کربلا»، «شام غریبانی داشتیم»، «صد رحمت به شمر»، «به ازرق شامی می‌ماند»، «یک بار می‌گفت حسن، یک بار حسین» و ....

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
آخرین اخبار پربازدیدها چند رسانه ای عکس
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->