کتاب «طریق العلماء»؛ روایت‌هایی از حضور ۴۰ عالم شیعی در پیاده‌روی اربعین

  • کد خبر: ۳۸۷۴۶۳
  • ۰۱ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۱:۵۷
کتاب «طریق العلماء»؛ روایت‌هایی از حضور ۴۰ عالم شیعی در پیاده‌روی اربعین
کتاب «طریق العلماء؛ داستان حضور چهل عالم شیعی در پیاده‌روی اربعین» به قلم احمد سیاحی و به همت کمیته فرهنگی و آموزشی ستاد مرکزی اربعین حسینی به چاپ رسیده است.

به گزارش شهرآرانیوز، کتاب «طریق العلماء؛ داستان حضور چهل عالم شیعی در پیاده‌روی اربعین» به قلم احمد سیاحی و به همت کمیته فرهنگی و آموزشی ستاد مرکزی اربعین حسینی توسط موسسه فرهنگی هنری مشعر در ۱۰۲ صفحه و در هزار نسخه به چاپ رسیده است.

در مقدمه کتاب آمده است: زیارت امام حسین (ع) با پای پیاده مورد سفارش بسیاری قرار گرفته و امام صادق (ع) می‌فرمایند «هر که پیاده به زیارت او رود، هر گامی که بردارد و بگذارد، ثواب آزاد کردن بنده‌ای از اولاد اسماعیل را دارد.» و در روایت دیگری نیز می‌فرمایند «هر که پیاده به زیارت قبر امام حسین (ع) رود، خداوند متعال به عدد هر گام برای او هزار حسنه می‌نویسد و هزار گناه را از او محو می‌کند.» و روایات در این باب، بسیارند. اهل بیت (ع) نیز به این سنت نیکو اقدام کرده‌اند و نقل شده است که امام حسن مجتبی (ع) ۲۵ مرتبه از مدینه با پای پیاده به زیارت خانه خدا رفتند. امام حسن (ع) در مسیر زیارت خانه خدا، از مَرکب پیاده شده و مسافت بین مدینه تا مکه را با پای پیاده طی نموده و تمام کاروان نیز به تاسّی از ایشان از مَرکب پیاده شدند؛ به گونه‌ای که دیگر سواره‌ای در کاروان وجود نداشت. در روایت دیگری نیز بیان شده است که امام حسین (ع) راه را پیاده می‌پیمود، در حالی که محمل‌ها و جهاز‌ها در کنار ایشان حرکت می‌کردند.

از نقل‌های تاریخی این گونه به دست می‌آید که تشرف به بارگاره ائمه اطهار (ع) با پای پیاده اززمان حضور ائمه رایج بوده ولی در قرن‌های گوناگون اسلامی و به مقتضای حکومت‌های مختلف، مشکلات بسیاری به خود دیده و همانگونه که زیارت ائمه اطهار (ع) در زمان‌ها و مکان‌های مختلف دچار سختی‌های فراوان بوده، این سنت نیز دارای فراز و نشیب بوده است. (۹ و ۱۰)

در این کتاب به زندگی نامه علمایی همچون شیخ اسحاق خمایسی نجفی، میرزاحسین نوری، محمدکاظم خراسانی، میرزاجواد آقا ملکی تبریزی، میرزامحمدحسین نائینی، سیدمحسن امین عاملی، سیدمحمدحسن نجفی قوچانی، محمدحسین غروی اصفهانی، سیدمحمود حسینی شاهرودی، سیدمحسن حکیم، محمدحسین سیبوِیه، سیدشهاب الدین مرعشی نجفی، سیدابوالقاسم خویی و سیدهاشم حداد پرداخته شده است.

عبدالحسین امینی، سیدعبدالاعلی سبزواری، شیخ عباس قوچانی، شهید سیداسدالله مدنی، حسنعلی نجابت شیرازی، سیدتقی طباطبایی قمی، محمدعلی حلیمی کاشانی، مسلم ملکوتی، سیدمحمدمهدی دستغیب و شیخ میرزا جواد تبریزی از دیگر علمایی هستند که زندگی آنان مورد بررسی قرار گرفته است.

همچنین شرح سفر علمایی همچون ناصر مکارم شیرازی، امام موسی صدر، سیدمصطفی خمینی، سیدعلی حسینی سیستانی، شهید سیدمحمدباقر صدر، احمد کافی، سیدمحمدسعید حکیم، بشیر نجفی، شهید سیدمحمد صدر، سیدمحمدعلی موسوی جزایری، سیدمحمدتقی مدرسی، غلامرضا رضوانی، سیدمحمود هاشمی شاهرودی، مجتبی آقاتهرانی، محمد امینی گلستانی و محمدباقر ایروانی ذکر شده است.

شرح حال دو تن از علماء را مرور می‌کنیم:

آیت الله شیخ اسحاق خمایسی نجفی یکی از علمای بزرگ و مجتهدین شیعه قرن ۱۲ هجری در نجف اشرف و معاصر علامه بحرالعلوم و شیخ جعفر کاشف الغطاء است که نزد ایشان و شیخ جعفر جنابی تحصیل کرد. خاندان خمایسی، خاندانی بزرگ و اهل علم در نجف اشرف بود و شیخ اسحاق نیز یکی از بزرگان این خاندان به شمار می‌رفت که به پرهیزکاری و زهد و تقوا شهره بود.

چگونگی رحلت این عالم جلیل القدر یادآور مصیبت‌های جانسوز امام حسین (ع) و عشق ورزی او به زیارت آن امام مظلوم با پای پیاده است. ایشان در سال ۱۱۷۳ هجری قمری و طبق سنت مشهور علما و در تکمیل منش اهل بیت (ع) و شیعیان به همراه دوستان خود پیاده به سوی کربلا برای زیارت سیدالشهدا (ع) به راه افتاد. پس از طی مسیری، در راه، دوستان و همراهانش را گم کرد و نتوانست آنان را پیدا کند. تقدیرش این بود که در مسیر پیاده روی، سختی تشنگی مولایش اباعبدالله (ع) را با همه وجودش حس کند. این عامل فرزانه و دلسوخته که در راه، تنها شده بود، دچار عطش و تشنگی شدید شد و در همین حال عاشقانه، جان به جان‌آفرین تسلیم کرد. (صفحه۱۲)

آیت الله سیدعلی سیستانی متولد سال ۱۳۰۹ شمسی/ ۱۳۴۹ قمری از مراجع تقلید شیعیان و استاد درس خارج فقه و اصول در نجف است. تحصیلات حوزوی را از مشهد آغاز و از محضر میرزامهدی آشتیانی و میرزاهاشم قزوینی بهره بد. ایشان در سال ۱۳۶۸ قمری به قم رفت و در درس خارج فقه و اصول آیت الله بروجردی حاضر شد. او همچنین در درس سیدمحمد حجت کوه کمره‌ای شرکت می‌کرد. سیدعلی سیستانی در سال ۱۳۷۱ قمری به نجف مهاجرت کرد و در مدرسه بخارایی ساکن شد و در درس خارج آیت الله خویی و شیخ حسین حلی حضور یافت و علاوه بر حضور طولانی در درس این دو، از مباحث سیدمحسن حکیم و سیدمحمود حسینی شاهرودی نیز استفاده می‌کرد.

ایشان در ۳۱ سالگی از دو استاد خود آیت الله خویی و شیخ حسین حلی، گواهی اجتهاد مطلق دریافت کرد. او تنها کسی بود که از شیخ حسین حلی اجازه اجتهاد مطلق دریافت کرد. آیت الله سیستانی پس از درگذشت آیت الله خویی به مرجعیت رسید و در جریان تغییر نظام و تصویب قانون اساسی جدید عراق پس از صدام حسین، نقش جدی تری ایفا کرد. ایشان همچنین در جریان حمله گروه تروریستی داعش به عراق و پیشروی آنان به سمت مرکز و جنوب عراق، دفاع از کشور را واجب کفایی خواند. بسیاری از مراکز علمی و آموزشی، کتابخانه‌ها و مراکز خدمات اجتماعی در نقاط مختلف جهان از جمله ایران، ترکیه، عراق، انگلیس و لبنان با مدیریت دفتر آیت الله سیستانی راه اندازی شده است.

آیت الله سیستانی در ایام رژیم حاکم بعث بر عراق، به انجام زیارت اربعین پایبند بود و با پای پیاده در روز اربعین به رغم فشار‌ها و ممانعت‌های رژیم بعث، عازم کربلا می‌شد. ایشان تاکید دارند که این ائمه اطهار (ع) بوده‌اند که شیعیان خود را با زیارت شریفه اربعین حسینی آشنا و برای آن به شکلی که امروز است، برنامه ریزی کرده‌اند. (۷۲ و ۷۳)

منبع: ایرنا

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.