به گزارش شهرآرانیوز؛ امروز زادروز پروین اعتصامی است که در تقویم ملی کشورمان با نام بزرگداشت این شاعر معاصر نامگذاری شده است.
نام اصلیاش رخشنده اعتصامی است و در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامیآشتیانی روزنامهنگار بود و با ماهنامهی ادبی «بهار» همکاری میکرد. علاقهی زیاد پدر به فرهنگ و ادبیات، رخشنده را با شعر مأنوس کرد. از هفتسالگی شروع به سرودن شعر کرد و در نوجوانی، شعرهایش در اوج پختگی بودند. پدرش همیشه حامیاش بود و برای شکوفایی استعداد دخترش در شعر و ادبیات، هرکاری از دستش برمیآمد انجام میداد. در سال ۱۲۸۸، یوسف اعتصامی نمایندهی مردم تبریز در مجلس شد و به همین دلیل، زمانی که پروین فقط ۳ سال داشت، با خانوادهاش از تبریز به تهران آمدند. این فرصتی بود که پروین با سایر شعرا و چهرههای شاخص آن زمان آشنا شود؛ افرادی مانند علیاکبر دهخدا، ملکالشعرای بهار و عباس اقبالآشتیانی که مشوقهای مهمی برای پروین بودند.
در ۲۸سالگی با یک افسر شهربانی ازدواج کرد و همراه او به کرمانشاه رفت، اما روحیهی لطیف و شاعرانهی پروین با چهارچوبهای فکری یک نظامی سازگار نبود و درنهایت تنها پس از چند ماه از هم جدا شدند؛ این اتفاق باعث انزوای پروین شد. در همین دوران، پروین نخستین دیوان اشعارش را منتشر کرد و به عنوان کتابدار در دانشسرای عالی مشغول به کار شد. مرگ پدر در سال ۱۳۱۶، پروین را بیش از قبل به کنج انزوا فرو برد و درنهایت در ۱۵ فروردین سال ۱۳۲۰، پروین بر اثر بیماری حصبه درگذشت. در هنگام مرگ، او تنها ۳۴ سال داشت و چاپ دیوان دوم اشعارش نیمهتمام ماند.
ظلمستیزی، عدالتخواهی و حمایت از محرومان و ستمدیدگان مهمترین مضامین اشعار پروین است. بیشتر اشعارش را به سبک «مناظره» میسرود و در تنها دیوان شعر بهجامانده از او، بیش از ۷۰ شعر مناظرهای یافت میشود و از همین رو، او را سردمدار این سبک در تاریخ شعر معاصر ایران میدانند.
دیوان اشعار پروین اعتصامی اولین بار در در سال ۱۳۱۴ توسط چاپخانهی مجلس شورای ملی منتشر شد و ملکالشعرای بهار نیز مقدمهای بر آن نوشت.
شکلگیری و رشد روحیهی شاعری و میل پروین اعتصامی به ادبیات با حمایتهای پدرش آغاز شد. یوسف اعتصامی بزرگترین مشوق پروین بود. اما نقش او تنها به انگیزهدادن و تشویق محدود نبود. او به دلیل حضور در اجتماع و ایفای نقش سیاسی در جامعه آن روز، فرصت تحصیل در مدارس نمونه و آشنایی پروین با بزرگان ادبی آن زمان را فراهم کرد. او از دخترش شخصیتی ساخت که توانست روح زمانه و تحولات سیاسی و اجتماعی آن را بهخوبی بازتاب دهد.
پروین در دوران زندگی کوتاهش، شاهد رخدادهای سیاسی و اجتماعی مهمی بود؛ ازجمله صدور فرمان مشروطیت، جنگ جهانی اول و برتختنشستن رضاشاه. این رویدادها روحیه لطیف و حساس پروین را آبستن مفاهیمی کردند که در ادامه به مهمترین درونمایههای اشعارش تبدیل شدند؛ مفاهیمی مانند ظلمستیزی، مقابله با فقر و توجه به عدالت اجتماعی.