به گزارش شهرآرانیوز، نوشیدن قهوه همراه با مکملها، همیشه انتخاب مناسبی نیست. برخی مکملها با کافئین تداخل دارند و جذب بدن را کاهش میدهند. در این مقاله با ۵ مکمل آشنا میشوید که بهتر است با قهوه مصرف نشوند.
۱. آهن
آهن برای انتقال اکسیژن در خون و عملکرد سلولی ضروری است. تحقیقات نشان میدهد تاننها و پلیفنولهای موجود در قهوه با آهن ترکیب شده و جذب آن را کاهش میدهند. اگر مکمل آهن مصرف میکنید، بهتر است حداقل ۲ ساعت قبل یا بعد از نوشیدن قهوه آن را میل کنید تا جذب بهتری داشته باشد.
قهوه به عنوان یک دیورتیک ملایم باعث افزایش ادرار و دفع سریعتر این ویتامینها میشود. چون بدن نمیتواند آنها را ذخیره کند، مصرف قهوه زیاد میتواند باعث کاهش اثر بخشی این ویتامینها شود. بنابراین، ویتامینها و قهوه را در زمانهای جداگانه مصرف کنید.
مطالعات نشان میدهند مصرف زیاد کافئین با کاهش سطح ویتامین D مرتبط است. قهوه ممکن است جذب ویتامین D و کلسیم را با کاهش تعداد گیرندههای مربوطه کاهش دهد. همچنین اثر دیورتیک قهوه موجب افزایش دفع کلسیم میشود. اگرچه مقدار آن کم است و افزودن ۱ تا ۲ قاشق غذاخوری شیر به قهوه میتواند این اثر را کاهش دهد. افرادی که در معرض کمبود کلسیم یا پوکی استخوان هستند بهتر است مکملهای کلسیم و ویتامین D را جدا از قهوه مصرف کنند.
مانند آهن، تاننها و پلیفنولهای قهوه میتوانند جذب منیزیم و روی را کاهش دهند. اثر دیورتیک قهوه نیز باعث افزایش دفع این مواد معدنی از طریق ادرار میشود. برای جذب بهتر، این مکملها را جدا از زمان نوشیدن قهوه مصرف کنید.
ملاتونین هورمونی است که ریتم شبانهروزی بدن را تنظیم میکند و به خواب کمک میکند. قهوه به دلیل خاصیت محرک بودن، اثر ملاتونین را خنثی میکند و ممکن است باعث بیخوابی شود، بهویژه اگر نزدیک به زمان خواب مصرف شود. بهتر است بین مصرف قهوه و ملاتونین چند ساعت فاصله باشد و از مصرف کافئین حداقل ۶ ساعت قبل از خواب خودداری کنید.
کلید اصلی، زمانبندی مصرف است. بهترین روش این است که مکملها را چند ساعت قبل یا بعد از قهوه مصرف کنید تا جذب آنها بهینه شود و از هرگونه تداخل جلوگیری شود.
منبع: همشهری