پیشگویی عجیب درباره ولادت حضرت معصومه (س) | نوید بهشت برای زائران قمی در حدیث امام صادق (ع)

به گزارش شهرآرانیوز، بر اساس روایات معتبر، پنجاه سال پیش از ولادت امام محمد باقر (ع)، رسول گرامی اسلام (ص) در یکی از دیدار‌های خود با جابر بن عبدالله انصاری، صحابی وفادار و دانشمند خویش، خطاب به وی فرمودند: «ای جابر تو زنده می‌مانی تا آنکه فرزندم محمد بن علی بن الحسین (ع) را که در تورات به «باقر» یعنی شکافنده علم و دانش معروف است ملاقات کنی. چون او را دیدی سلام مرا به او برسان.» این سخن پیامبر (ص) نشان از علم غیب ایشان و نیز طول عمر جابر داشت که بتواند این دیدار را درک کند.

پس از رحلت پیامبر (ص)، جابر در مسجد النبی (ص) می‌نشست و با شوقی وصف‌ناپذیر، پیوسته فریاد «یا باقر العلم، یا باقر العلم» (ای شکافنده دانش) سر می‌داد.

ردم مدینه که از محتوای این پیش‌گویی و راز آن آگاه نبودند، گمان می‌کردند جابر به دلیل پیری و فرسودگی دچار هذیان‌گویی و آشفتگی عقل شده است. اما جابر در پاسخ آنان با قاطعیت تأکید می‌کرد که به خدا سوگند نه هذیان می‌گوید و نه دچار پیری شده است؛ بلکه این سخنان را از خود رسول خدا (ص) شنیده است.

او می‌گفت پیامبر(ص) فرمود: «تو به زودی مردی از خاندان مرا درک خواهی کرد که نام او نام من و شمایل او شمایل من است، علم و دانش را می‌شکافد.» سرانجام پس از سال‌ها انتظار و اشتیاق، روز موعود فرا رسید. بر اساس نقل امام صادق (ع)، روزی امام باقر (ع) که هنوز در سنین نوجوانی بود، نزد جابر رفت و بر او سلام کرد.

جابر که در آن زمان نابینا شده بود، پاسخ سلام را داد و پرسید: چه کسی هستی؟ امام(ع) فرمود: «محمد بن علی بن الحسین». جابر با شنیدن این نام، اشتیاقش به اوج رسید و گفت: فرزندم پیش بیا. امام نزدیک رفت. جابر با دستان لرزان خود، دستان امام را بوسید و خود را بر پای آن حضرت انداخت و پیوسته دست و پای ایشان را می‌بوسید و می‌گفت: «رسول خدا (ص) تو را سلام رسانده است». از آن روز به بعد، جابر همواره خدمت امام باقر (ع) می‌رسید و از محضر پرفیض ایشان بهره‌مند می‌شد. (بحارالانوار، ج۴۵، ص۲۹۴)

در ادامه حتما بخوانید جای خالی لبخند‌های دختران میناب در سالروز میلاد حضرت معصومه (س)

پیش‌گویی ولادت حضرت معصومه (س) ۴۵ سال پیش از تولد؛ نوید بهشت برای زائران قمی

در روایات دیگر، پیش‌گویی ولادت حضرت مهدی (عج) نیز از پیامبر اکرم (ص) نقل شده است. ایشان فرمودند: «المهدی من ولدی اسمه اسمی و کنیته کنیتی، اشبه الناس بی خلقاً و خلقاً»؛ یعنی مهدی از فرزندان من است، نام او نام من و کنیه‌اش کنیه من است و او از نظر جسمی، روحی و اخلاقی شبیه‌ترین مردم به من می‌باشد. (همان، ج۳۶، ص۳۰۹).

اما در میان امامزادگان و بانوان بزرگوار خاندان رسالت، حضرت فاطمه معصومه (س) جایگاهی منحصر‌به‌فرد و ممتاز دارند. آنچه این جایگاه را ویژه‌تر می‌سازد، پیش‌گویی دقیق و جزئی‌نگر امام صادق (ع) در مورد ولادت ایشان است. بر اساس منابع معتبر، امام صادق (ع) چهل و پنج سال پیش از تولد حضرت معصومه (س)، در ملاقاتی که با یکی از اصحاب خود داشتند، ولادت آن بانوی کرامت را با تمام جزئیات چنین پیش‌گویی کردند و خطاب به آن شخص فرمودند: «تعجب مکن! این کودک (اشاره به امام موسی کاظم (ع) که در آن زمان کودک بودند) فرزند من است.

 خداوند متعال از او دختری به من عطا کند که نامش فاطمه است. او در سرزمین قم به خاک سپرده می‌شود، و هر کس او را در قم زیارت کند، بهشت بر او واجب خواهد شد.» (منهاج الدموع، ص۴۴۱) این پیش‌گویی نشان از جایگاه رفیع کریمه اهل بیت (س) و نیز عظمت شهر قم به عنوان حرم اهل بیت (ع) در ایران دارد.