یکی از تصورات نادرست درباره احکام شریعت، ذهنیت سخت بودن این احکام است. برخی گمان میکنند که تکالیف دینی ذاتا دشوار و تحملناپذیر است. این تصور، گاهی ناشی از نادانی درباره وسعت دین است. گاهی این تصور غلط بهخاطر رفتارهای برخی افراد ظاهرگرا و تنگنظر است؛ نمونه بارز آن در زمان ائمه اطهار (ع)، خوارج بودند که تکالیفی را بر خود واجب میکردند که خداوند وضع نکرده است؛ چنانکه امامباقر (ع) درباره گروه خوارج فرمودند: «آنها از روی نادانی بر خودشان تنگ گرفتند، درحالیکه دین وسیعتر از آن است.» این گروه بهدلیل جهل، دین را محدود و سخت پنداشتند. (تفسیر کوثر، ج۷، ص۲۴۴)
این درحالی است که یکی از اصول بنیادین شریعت اسلام، «آسانی» و نفی «حرج و مشقت» است. تصور غلط درباره سختگیری احکام دینی، نهتنها با واقعیتهای قرآنی و روایی در تضاد است، بلکه میتواند منجر به انحراف در فهم دین، یأس مؤمنان و حتی ایجاد فرقههای افراطی شود. درمقابل، تصور صحیح مبتنیبر «شریعت سمحه سهله» (آیین آسان و مجوزدار)، موجب جذب قلوب، پایداری در دینداری و بهرهمندی از مصالح واقعی انسان میشود.
چنین تصور نادرستی، آثار منفی متعددی در زندگی دارد. اگر افرادی تصور کنند که خداوند، تکالیف طاقتفرسا بر دوش آنان گذاشته است، ممکن است از انجام دستورات دینی مأیوس شده، کلا از مسیر هدایت منحرف شوند. همچنین القای سختی دین، چهرهای خشن و غیرجذاب از اسلام نشان میدهد که مانع جذب دیگران بهسوی حق میشود.
اسلام، دینی مبتنیبر فطرت، عقلانیت و آسانی است که در آن کرامت انسان محفوظ داشته شده است. پیامبر اکرم (ص) فرمودهاند: «بُعِثْتُ بِالْحَنِیفِیَّه السَّهْلَه السَّمْحَه: من به آیین یکتاپرستی آسان و سهل و مجوزدار، مبعوث شدم.» این فرموده نشان میدهد که ذات شریعت اسلام، دور از هرگونه پیچیدگی و سختی بیمورد است. (تفسیر نمونه، ج۱، ص۶۳۷)
همچنین خداوند در قرآن کریم بهصراحت اعلام کرده است که هدف از تشریع احکام، دشوار کردن زندگی بندگان نیست. آیه شریف «ما جَعَلَ عَلَیْکُمْ فِی الدِّینِ مِنْ حَرَجٍ» (حج، ۷۸) بهروشنی دلالت بر این دارد که در اصل دین، هیچگونه تنگی و سختی قرار داده نشده است.
از طرف دیگر قرآن کریم به روشنی میفرماید: «یُرِیدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لا یُرِیدُ بِکُمُ الْعُسْرَ: اراده تکوینی و تشریعی خداوند بر آسانی بندگان تعلق گرفته است و به هیچوجه بهدنبال دشواری در احکام نیست.» (بقره، ۱۸۵) این آیه درحقیقت یک قانون کلی است و بیانگر آن است که خداوند هیچ تکلیف مشقتباری را که خارج از توان معمول انسان باشد، قرار نداده است.
همچنین خداوند خودش خالق انسان است و او بهتر میداند که چه احکام و دستوراتی برای انسان قرار دهد که بتواند از عهده آنها برآید. خداوند صراحتا میفرماید:، چون انسان ضعیف است، احکام و شریعت را برای او سخت نگرفتهام. آیه «یُرِیدُ اللَّهُ أَنْ یُخَفِّفَ عَنْکُمْ وَ خُلِقَ الْإِنْسانُ ضَعِیفاً» (نساء، ۲۸) بیان میکند که خداوند با توجه به ضعف فطری انسان، احکام را سبک و آسان قرار داده است. همچنین امام صادق (ع) میفرمایند: «إِنَّ الدِّینَ لَیْسَ بِمُضِیقٍ: همانا دین، تنگ و سخت نیست.» و به آیه «ما جعل علیکم فی الدین من حرج» استناد کردند.
وقتی شخصی از امامصادق (ع) درباره وضو گرفتن با انگشت بستهشده سؤال کرد، امام با استناد به آیه نفی حرج، دستور به مسح روی جبیره دادند و فرمودند: «خدا در دین بر شما دشواری قرار نداده است.» (تفسیر کوثر، ج۷، ص۲۴۴) این نشان میدهد که اسلام در هیچ موردی دچار بنبست نمیشود و برای تمام حالتها، راه آسانی پیشروی انسان قرار داده است.
ممکن است گفته شود نماز، روزه و جهاد ذاتا سخت هستند. پاسخ این است که مشقت معمولی با حرج تفاوت دارد. مشقتهای متعارف در عبادات (مانند گرسنگی روزه یا خستگی نماز) جزئی از تکلیف هستند و با توجه به منافع عظیم معنوی و مادی آنها، نهتنها رنج نیستند، بلکه برای مؤمن لذتبخشاند. این مشقتها مانند زحمات مادری است که با عشق برای فرزندش متحمل میشود.