خار مشکلات در چشم «گلبو»

لیلی رحمانی - شاید مهم ترین ویژگی محله گلشهر همین باشد که هر یک از خیابان هایش به تنهایی بار مشکلات یک محله را به دوش می کشند. خیابان گلبو از همین دست خیابان هاست. گویی مسائل یک شهر درون آن جای گرفته است. خیابان آن قدر کم عرض است که تا وقتی خودروها از 2 طرف به هم گره نخوردند متوجه نشدیم دو طرفه است! هر لحظه که می گذرد خیابان شلوغ و شلوغ تر و با توقف هر خودرو در حاشیه خیابان عبور و مرور سخت تر می شود و گره خودروهای شاخ به شاخ تنگ تر! خانه های نقلی با در و دیوار آجری و سیمانی شانه به شانه هم چسبیده اند و از هر خانه تعداد شایان توجهی آدم بیرون می زند. با هر وزش باد هم بوی فاضلاب بلند می شود و نگاهمان را به سمت جدول های خراب و آسفالت بسیار آسیب دیده می کشاند. عرض کوچه های فرعی خیابان هم آن قدر کم است که گاه برمی گردیم عقب و به تابلوی سرکوچه نگاه می کنیم تا مطمئن شویم قدم در کوچه گذاشته ایم. همین طور که وارد کوچه می شویم عرض آن را حساب می کنیم؛ بیشتر از یک متر نمی شود!گلبو خیابانی در شرقی ترین نقطه شهر یعنی محله گلشهر است که در تریبون مردمی این هفته به سراغ اهالی اش می رویم.

آسفالت زخم خورده
از جلو مغازه های چسبیده به هم عبور می کنیم و قدم در سوپرمارکت نسبتا بزرگی می گذاریم که درست نبش گلبوی 2 جا خوش کرده است. جعفر‌رمضانی، صاحب مغازه، همین که دم‌و دستگاه گزارشگری مان را می بیند بدون هیچ مکث و تأملی از آسفالت حرف می زند. گویی سال هاست این حرف را در دهان نگه داشته و حالا بهترین موقعیت را برای بیانش پیدا کرده است: آسفالت! آسفالت اینجا بسیار خراب است. می گوید کوچه را تا آخر برویم تا خودمان وضعیت آسفالت را از نزدیک ببینیم. می گوید جدول کشی ها را هم نگاه کنیم و این ها را به گوش مسئولان برسانیم.
از مغازه خارج می شویم و کمی در خیابان اصلی قدم می زنیم. آسفالت خیابان به پوست آدمی می ماند که زخم شده است. زخم هایی کهنه که جایشان گود شده است. همان چاله چوله هایی که دقایقی بعد، جعفری، از دیگر ساکنان، به آن اشاره می کند: نمی دانم بالای شهر هم خیابان هایش همین شکلی است یا فقط به خیابان های ما توجه نمی شود. لحن صحبتش قابل درک است؛ آدمی که بارها و بارها از مشکلاتش حرف زده اما به حرف هایش توجهی نشده است. همین موضوع لحن صحبت کردنش را کمی خشن و چهره اش را ترش رو کرده است:‌شما همین مسئله خرابی و چاله چوله خیابان ها را به گوش مسئولان برسانید، بقیه چیزها پیشکش!

قفل خیابان با توقف یک مینی بوس
با جواد جوشنی، یکی دیگر از ساکنان گلبو، همین جا روبه رو می شویم. او دل پری از ترافیک خیابان دارد. می گوید:عرض خیابان را ببینید، آن قدر باریک است که با پارک یک خودرو در حاشیه، خودرو دیگری نمی تواند از اینجا عبور کند. هنوز صحبتش تمام نشده است که یک مینی بوس در کنار خیابان توقف می کند. به چشم می بینیم که با توقف آن مینی بوس چطور دیگر خودروها به سختی راه خود را باز می کنند. خودروها پشت سر هم باید منتظر بمانند که آخرین مسافر پایش را روی پله بگذارد و خودش را بالا بکشد تا بتوانند به مسیرشان ادامه دهند. جوشنی که دقایقی همچون ما به این صحنه ها خیره مانده است ادامه می دهد: کافی است سمت بعد از ظهر به اینجا بیایید. بعدازظهرها اگر یک مینی بوس در حال عبور باشد کلا خیابان قفل می شود. ترافیک وحشتناکی است که هر روز با آن روبه رو هستیم. مانند کارشناسی که به همه اضلاع خیابان مسلط است سمت چپ و راست خیابان را نشان و ادامه می دهد: محله ای که عرض خیابانش متناسب با میزان ترددها نیست از این بهتر نمی شود.

ظلمات شب ها
«در محل ما سرقت زیاد می شود. دلیلش تاریکی بیش از حد کوچه هاست. آخرشب ها اینجا ظلمات می شود. وگرنه تا سر شب که مغازه ها باز است اتفاق خاصی نمی افتد.»
این ها را محمدی، یکی از کسبه محل، می گوید و ادامه می دهد: خیابان اصلی هم نور درست و حسابی ای ندارد اما کوچه ها شرایط بسیار بدی دارند. بارها هم به شرکت برق مراجعه کرده ایم اما جواب درستی نگرفته ایم. به گفته محمدی فقط یکی از کوچه های این محل از نظر روشنایی مشکلی ندارد که آن هم به دلیل سکونت یکی از کارمندان شرکت برق در آنجاست.

صفر، سهم ما از فضای سبز
فضای سبز موضوع دیگری است که یکی از مشتریان در این مغازه به آن اشاره می کند. او هم مثل دیگر ساکنان در ابتدای صحبت هایش به مقایسه جمعیت و امکانات محله می پردازد و می گوید: محله به این شلوغی را می بینید، حتی یک فضای سبز هم ندارد. یعنی سهم ما از کل سرانه فضای سبز شهر صفر است؟ چطور می شود که حتی یک بوستان کوچک محلی هم در اینجا نمی سازند؟ یکی دیگر از ساکنان هم از فرصت استفاده می کند تا از گیم نت ها و کافی شاپ های کوچکی بگوید که به دلیل نبود مکان های تفریحی و فرهنگی درست و حسابی یکی یکی در این کوچه ها سربرآورده و محلی شده اند برای تجمع نوجوانان. می گوید: پسر یازده ساله ای دارم که تا پایش را از خانه بیرون می گذارد نگران می شوم در چه جمعی قرار گرفته است.

مینی بوس هایی که کافی نیستند
خانم سبزی فروشی که سخت مشغول مرتب کردن بسته های سبزی روی یکدیگر است، با لهجه افغانستانی از نبود اتوبوس گله می‌کند. می گوید:پیش ترها اینجا اتوبوس داشتیم ولی حالا چند سالی است مینی بوس به جایش گذاشته اند که کفاف جمعیت اینجا را نمی دهد. مینی بوس ها آن قدر شلوغ هستند که زن و مرد کنار هم
معذب اند.
بایرامی هم که برای خرید سبزی به مغازه آمده است، یک بسته سبزی می گذارد روی ترازو و می گوید: من چشم و پای سالمی ندارم. شب ها به سختی برای نماز به مسجد می روم. اگر اتوبوسی بود که زود به زود می آمد، باز مشکلی نداشتم. اما اینجا نه تاکسی دارد، نه مینی بوس ها جایی برای مسافر سوارکردن دارند! تازه آن قدر خیابان شلوغ است که اگر مینی بوس هم نگه دارد با ترس و لرز سوار می شوم.
انتهای خیابان مرد سال خورده ای سر یکی از کوچه ها نشسته است. دقایقی کنارش می ایستیم و از مشکلات محل زندگی اش می پرسیم. با دست زباله های روی هم انباشته شده کنار خیابان را نشان می دهد که دیربه دیر جمع می شوند، بعد دستش را به سمت جوی های آب دراز می کند تا آلودگی درون آن ها را خوب ببینیم. سری تکان می دهد و باز در خودش فرو می رود. 

مهم‌ترین دغدغه‌ها

آسفالت آسیب‌دیده خیابان اصلی
نبود فضای سبز
کمبود مینی‌بوس
تاریکی معابر
نامناسب بودن وضعیت جوی‌ها
کم عرض بودن معبر اصلی

وعده ها

افتتاح بوستان«گل‌آرا»در یک ماه آینده
بررسی وضعیت روشنایی معابر گلبو از سوی شرکت برق

اهالی «گلبو» صاحب پارک 2 هکتاری می شوند

مسائل مطرح شده شهروندان خیابان گلبو را با مسئولان 3 حوزه شهرداری، اتوبوس رانی و شرکت توزیع نیروی برق مشهد در میان می‌گذاریم و پاسخ هایشان به دغدغه های مردم را بیان می کنیم.
شهردار منطقه 5 صحبت هایش را با خبر خوشی به اهالی گلبو آغاز می کند. حسین عبدا...زاده از پیشرفت بیش از نوددرصدی فضای سبز «گل آرا» در انتهای خیابان آوینی‌50 خبر می دهد: این بوستان دوهکتاری به زودی و در کمتر از یک ماه به مرحله بهره برداری خواهد رسید.
شهردار منطقه 5 درباره وضعیت آسفالت معابر خیابان گلبو به طرح شهرداری برای آسفالت بیش از 3 میلیون متر مربع در خیابان های مشهد اشاره می کند: این طرح را سازمان عمران شهرداری مشهد تأیید کرده است که بر همین اساس تاکنون 100 هزار متر از خیابان های منطقه روکش آسفالت شده اند. اما مشکل آسفالت خیابان گلبو به دلیل نبود زیر ساخت های مناسب آب و فاضلاب است، چراکه در برخی قسمت ها لوله گذاری های اصلی انجام شده اما انشعابات از منازل صورت نگرفته که برای تکمیل آن نیاز به همکاری شهروندان داریم. عبدا...زاده همچنین از نامه نگاری به شرکت های خدماتی این محدوده برای روکش آسفالت می گوید که در صورت اتمام نصب انشعابات منازل و تأیید شرکت مربوط روکش های آسفالت به طور کامل انجام خواهد شد.
به گفته شهردار منطقه 5، «گلبو» معبری کم عرض است، برای همین امکان تبدیل جوی ها به کانال های بزرگ تر وجود ندارد و متأسفانه روان آب های موجود هم مربوط به منازل مسکونی است که پیگیری های لازم از طریق صدور اخطاریه و برخوردهای لازم برای رفع آن در مرحله انجام است.
او درباره مشکل کم عرض بودن خیابان نیز می گوید: تعریض این خیابان نیز چون تعداد زیادی از خیابان های این محدوده در دستور کار شهرداری قرار دارد اما در مرحله اجرا به دلیل همکاری نکردن مالکان در عقب نشینی ها با کندی روبه روست. اما مالکان را در هر تجدید بنا ملزم به عقب نشینی کرده ایم و امتیازات لازم را به آن ها می دهیم.

وضعیت روشنایی «گلبو» را بررسی می کنیم
سخن گوی شرکت توزیع برق مشهد هم در پاسخ به گله شهروندان از تاریکی معابر گلبو و نبود روشنایی در برخی فرعی ها بیان می کند: برای تأمین برق سطح شهر هیچ مشکلی نداریم اما شهروندان نباید توقع داشته باشند که روشنایی معابر فرعی همانند معابر اصلی و با لامپ هایی با وات بالا باشد.
به گفته علیرضا کاشی لوکس نوری در هر خیابان بر مبنای استاندارهای وزارت نیرو تعیین شده است که بر اساس آن خیابان های فرعی مانند خیابان های اصلی روشنایی ندارند.
با این حال کاشی می گوید شرکت برق مرتب گشت زنی و روشنایی کوچه های شهر را بازرسی می کند. او یادآور می شود شهروندان موارد سوختگی لامپ و ... را در تماس با شماره 121 پیگیری کنند و به اطلاع شرکت برق برسانند. او تأکید می کند در اولین فرصت از خیابان گلبو بازدید و نتیجه آن را به شهرآرا اعلام می کند.
تردد اتوبوس به دلیل کم عرض بودن خیابان امکان پذیر نیست
در پایان به سراغ مدیر روابط عمومی سازمان اتوبوس رانی می رویم تا درباره جایگزینی مینی بوس به جای اتوبوس توضیح دهد. عباس اتحادی می گوید به دلیل عرض کم معبر، امکان تردد اتوبوس وجود نداشته است و از سال 88 مینی بوس ها در آن خط فعال بوده اند. او با توضیح اینکه انتخاب تعداد دستگاه و سرفاصله در هر خط بر مبنای میزان برداشت مسافر صورت می پذیرد می گوید:‌15‌دستگاه مینی بوس خط 57/10 در این مسیر رفت وآمد می کنند که سرفاصله آن ها در ساعات پیک مسافر 5 دقیقه و در ساعت اوج ترافیک نهایتا به 9 دقیقه می رسد و برای آن محدوده کافی است.به گفته او میزان برداشت مسافر در این خط با توجه به تراکنش کارت مسافران 350 نفر است که با تعداد دستگاه ها هم خوانی دارد.