افغانستان ناایمن‌ترین کشور در جنوب آسیا با موافقت AFC قهرمان فوتبال باشگاهی افغانستان به رقابت‌های چلنج لیگ آسیا می‌رود هزار روز محرومیت از تحصیل دختران افغانستانی ترافیک در مسیر تردد کامیون‌های ایرانی در مرز افغانستان نظر کاندیدا‌های انتخابات ریاست جمهوری درباره مهاجران افغانستانی چیست؟ شیوع تب کریمه کنگو در افغانستان افزایش یافته است سرلشکر باقری بر «سامان‌دهی اتباع بیگانه» و انسداد مرز‌ها تاکید کرد کابل؛ مسیر جدید پروازی ایران‌ایر معاون وزارت دادگستری: بیشترین آمار زندانیان خارجی در ایران مربوط به افغانستانی‌هاست خلاصه بازی افغانستان و کویت در مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ + ویدئو طالبان در تلاش برای یافتن شریک برای استخراج نفت | شرکت‌های ایرانی در کابل پایان یک رویا | نه افغانستان نه هند؛ کویت صعود کرد پخش زنده بازی افغانستان و کویت مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ (۲۲ خرداد ۱۴۰۳) + تماشای آنلاین وزرای خارجه بریکس بر حل مسئله افغانستان برای تأمین امنیت منطقه تأکید کردند محمد حیدری، مربی افغانستانی کادر فنی تیم ملی فوتسال: موفقیت ما نتیجه تلاش و برنامه‌ریزی بود سرمایه‌گذاران افغانستانی ۳ میلیارد دلار در ایران سرمایه‌گذاری کرده‌اند حساسیت بالا تاریخ و ساعت بازی افغانستان و کویت در مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ را تغییر داد کنعانی: طرف افغانستان گفته در رابطه با کنسولگری مشهد طبق چهارچوب عمل خواهد کرد کاظمی‌قمی: دیوارکشی مرز با افغانستان مورد تأکید مقامات ارشد است | درباره عکاس مشهدی، به‌شدت با خاطی برخورد شد تروریسم هنوز افغانستان و کشورهای همسایه آن را تحت تاثیر قرار می‌دهد | روند تحولات افغانستان بر منطقه اثرگذار است
سرخط خبرها

گفت‌وگو با محمد میرزایی، مربی تکواندو مهاجران افغانستانی | هدف ما طلای المپیک است

  • کد خبر: ۷۲۱۵۷
  • ۰۶ تير ۱۴۰۰ - ۱۳:۱۴
گفت‌وگو با محمد میرزایی، مربی تکواندو مهاجران افغانستانی | هدف ما طلای المپیک است
محمد میرزایی که سال‌هاست مهاجران هم‌وطن خود را در مشهد آموزش می‌دهد، با اشاره به مدال طلای «محسن رضایی» در مسابقات قهرمانی آسیا می‌گوید: ورزشکاران مهاجر عِرق بیشتری به وطنشان دارند و میدان ورزش جایی است که آن‌ها می‌توانند توانایی‌های خود را به نمایش بگذارند.

سیدمحمدرضا هاشمی | شهرآرانیوز؛ سال‌هاست «محمد میرزایی» را می‌شناسم، همیشه لباس ورزشی به تن دارد و به‌نظر می‌رسد آماده است که در هر ساعتی دانش ورزشی خود را در اختیار تکواندوکاران مهاجر افغانستانی قرار دهد. این روز‌ها هم که «محسن رضایی» موفق شده است طلای قهرمانی آسیا را در بیروت به‌دست بیاورد، قطعا حضور یک مربی کاربلد مثل محمد میرزایی در کنار او نقش زیادی در به‌دست‌آوردن این موفقیت داشته است. به‌بهانه همین طلای ارزشمند با او گفتگو کردیم تا ببینیم مربی تیم تکواندو مهاجران افغانستانی چه رؤیایی در سر دارد.

 

۲ سال برای کسب سهمیه المپیک تمرین کردیم

تیم‌ملی تکواندو افغانستان درحالی‌که قرار بود برای کسب سهمیه المپیک به اردن اعزام شود، با ویروس منحوس کرونا روبه‌رو شد و نتوانست در این رقابت‌ها حاضر شود. محمد میرزایی که در آن روز‌ها در کادرفنی تیم‌ملی تکواندو افغانستان حضور داشت، دراین‌باره می‌گوید: داستان اردن متأسفانه خیلی غم‌انگیز بود و طوری اتفاق افتاد که همه شوکه شدند. این مسابقات برای کسب سهمیه المپیک بود؛ اتفاقی که هر ۴ سال یک‌بار می‌افتد. ۲ سال قبل که در کابل مسابقه دادیم و محسن رضایی و سمیه غلامی موفق شدند جواز حضور در مسابقات کسب سهمیه المپیک را به‌دست بیاوردند، به مشهد آمدیم و تمرینات خود را با هدف حضور بچه‌ها در المپیک ادامه دادیم. اما متأسفانه تست خانم غلامی در کابل مثبت شد و تست بقیه اعضای تیم هم در اردن مثبت شد و نشد بچه‌ها برای انتخابی المپیک رقابت کنند.

 

وی ادامه داد: برای المپیک بعدی امیدواریم. محسن رضایی هنوز ۲۳ سال دارد و با این طلایی که در مسابقات قهرمانی آسیا به‌دست آورد، انگیزه زیادی دارد تا نماینده افغانستان در المپیک بعدی باشد. همه‌چیز به فدراسیون و کمیته ملی المپیک افغانستان بستگی دارد. فدارسیون خیلی ضعیف عمل می‌کند و در بخش بانوان اصلا برنامه خاصی وجود ندارد و فقط از بانوان به‌صورت نمایشی حمایت می‌کند.

 

گفت‌وگو با محمد میرزایی، مربی تکواندو مهاجران افغانستانی | هدف ما طلای المپیک است

 

ورزش مهاجران ظرفیت زیادی دارد

میرزایی که حالا نامش با تکواندو گره خورده است، درباره عملکرد تیم‌ملی در مسابقات قهرمانی آسیا در لبنان می‌گوید: وقتی شرایط تکواندو افغانستان را نسبت به گذشته نگاه می‌کنیم، مثلا مسابقات جهانی دانمارک که اوج تکواندو افغانستان بود و در دنیا هفتم شدیم و باتوجه‌به شرایط داخل افغانستان در این روزها، کسب رتبه هفتم در مسابقات قهرمانی آسیا در لبنان اتفاق خوبی است. باتوجه‌به مدال طلایی که محسن رضایی به‌دست آورد، مدالی که در تاریخ ورزش افغانستان اولین‌بار است که کسب می‌شود، انگیزه زیادی برای ورزش افغانستان و ورزش مهاجران ایجاد شده است. این مدال نشان داد که ظرفیت ورزش افغانستان این نیست. اگر ما برنامه داشته باشیم و حمایت شویم، مثل محسن رضایی و سمیه غلامی زیاد داریم، به‌ویژه در جمع مهاجران. عملکرد سمیه غلامی به‌عنوان اولین دارنده مدال افغانستان در بخش بانوان و جابه‌جایی رکورد‌ها به‌وسیله محسن رضایی نشان می‌دهد که ما ظرفیت‌های زیادی داریم.

 

در حوزه تکواندو مهاجران هدف ما طلای المپیک است

میرزایی معتقد است که مهاجران افغانستانی در مشهد در مقایسه با مهاجران در دیگر شهر‌های ایران ارتباط بهتری باهم دارند؛ ارتباطی که باعث موفقیت آن‌ها شده است. او می‌گوید: درست است که مهاجران افغانستانی در مشهد در مقایسه با جمع‌های مهاجران در دیگر شهر‌های ایران منسجم‌تر است، اما بازهم به ظرفیتی که شایستگی آن را دارد، نرسیده‌ایم. در حوزه تکواندو هدف ما طلای المپیک است و غیر از آن نمی‌تواند من را راضی کند. احساس می‌کنم مهاجران افغانستانی مقیم مشهد ارتباط بهتری باهم دارند.

 

بچه‌های مهاجر به‌دلیل اینکه از وطنشان دور هستند، عِرق بیشتری به وطنشان دارند و این انگیزه می‌شود که این خلأ را با ورزش و افتخارآفرینی پر کنند. باتوجه‌به اینکه در دنیای مهاجرت مشکلات زیادی برای افغانستانی‌ها وجود دارد، تنها زمانی که آن‌ها می‌توانند بلند فریاد بکشند، همین برنده‌شدن در میادین و مسابقات است.

 

وی ادامه داد: در تکواندو نمی‌توان افغانستان و ایران را باهم مقایسه کرد؛ ایران جزو صاحب‌سبک‌های این ورزش در جهان است و مدال‌های مهمی را کسب کرده است. رسانه‌ها آن‌طور که باید به طلای محسن رضایی نپرداختند؛ مدالی که اهمیت زیادی برای ما دارد. متأسفانه در داخل افغانستان هنوز نگاه‌های متفاوت به ورزشکاران وجود دارد.

 

گفت‌وگو با محمد میرزایی، مربی تکواندو مهاجران افغانستانی | هدف ما طلای المپیک است

 

من ترجیح می‌دهم همچنان مربی ورزش مهاجران باشم

میرزایی که سال‌هاست برای ورزش مهاجران زحمت کشیده و از چهره‌های تأثیرگذار مهاجران افغانستانی در مشهد است، می‌گوید: ورزشکاران افغانستان چه آن‌ها که داخل هستند و چه آن‌ها که مهاجر هستند و در کشور‌های دیگر زندگی می‌کنند، استعداد و ظرفیت زیادی دارند، اما همه‌چیز دست ما نیست؛ به‌دست‌آوردن موفقیت در سطح جهانی در ورزش نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و حمایت است. ما تا آنجا که در توان داریم، وقت و انرژی می‌گذاریم، اما برنامه‌ریزی در سطح کلان اهمیت زیادی در به‌دست‌آوردن موفقیت‌ها دارد. ناهماهنگی و بی‌برنامگی فدراسیون تکواندو افغانستان باعث شد که من در اردن با تیم‌ملی تکواندو به‌عنوان مربی خداحافظی کنم. من ترجیح می‌دهم همچنان مربی مهاجران تکواندوکار باشم.

 

 

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->