وام‌های جدید کمیته امداد دردسترس است | احداث ۱۴۵۰ نیروگاه برق خورشیدی به همت مددجویان ماجرای ترک کردن هواپیما توسط مسافران پرواز شیراز به تهران پرواز‌های عمره ایران‌ایر افزایش خواهد یافت هدف‌گذاری بهسازی و شاداب‌سازی ۱۱۰ هزار کلاس درس کشور در طرح شهید عجمیان رقابت بیش از ۸۰ هزار داوطلب در آزمون کاردانی به کارشناسی ۱۴۰۴ اجرایی شدن طرح میدان پویا برای توسعه ورزش دانش‌آموزی از اول مهرماه ۱۴۰۴ وزیر علوم: با افت رتبه علمی مواجه هستیم جذب ۷۰۰ محیط‌بان در دستور کار سازمان حفاظت محیط‌زیست خودکشی یک نظامی صهیونیستی در سرزمین‌های اشغالی فلسطین قطار سنندج-مشهد به صورت آزمایشی راه‌اندازی می‌شود آیا اتباع خارجی مشمول کمک‌هزینه ازدواج می‌شوند؟ افزایش سقف پرداخت نقدی خسارات منازل آسیب‌دیده در جنگ ۱۲ روزه تصادف زنجیره‌ای در جاده شیروان به فاروج ۳ مصدوم بر جا گذاشت (۶ شهریور ۱۴۰۴) آیا بابک زنجانی به پلیس فتا احضار شد؟ (۶ شهریور ۱۴۰۴) واکنش پلیس راهور به صدور گواهینامه موتورسیکلت برای بانوان: اقداماتی در حال انجام است + فیلم ویدئو | توقیف گواهینامه ۲۰ هزار راننده متخلف از ابتدای شهریور ۱۴۰۴ اعلام زمان نتایج نهایی آزمون دستیاری پزشکی ۱۴۰۴+ زمان ثبت نام ویژگی‌های یک شهر دوستدار کودک چیست | شهری که می‌خواهد صدای کودکان را بشنود ویدئو | دستگیری سارق سنگ قبر یک هنرمند از قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) تهران بهره‌برداری از هفت طرح بهداشتی در مشهد همزمان با هفته دولت فرآیند اعلام حضور داوطلبان در ارزیابی استخدام آموزش و پرورش ۱۴۰۴ آغاز شد گلایه دانشجویان دانشگاه آزاد به پرداخت شهریه زودهنگام و محدودیت انتخاب واحد ماجرای قتل وحشتناک مدیر ساختمان و همسرش توسط مرد همسایه جزئیات ساعات کاری کارمندان دولت پس از ۱۵ شهریور ۱۴۰۴ + فیلم روند افزایش ظرفیت دانشجوی پزشکی باید متوقف شود جلوگیری از سقط بیش از ۱۰ هزار جنین در کشور با اجرایی شدن طرح نفس افزایش ۱۱۰ درصدی قیمت کتاب‌های درسی مردود است دو مکمل غذایی که پیری پوست را تسریع می‌کنند یک جاده غیرمجاز به درازای ۸ کیلومتری در جنگل‌های گیلان کشف شد
سرخط خبرها

آش پلوی تاجیک و میزبان مهربان در قرقیزستان

  • کد خبر: ۸۳۳۸۸
  • ۱۸ مهر ۱۴۰۰ - ۱۴:۴۷
  • ۱
آش پلوی تاجیک و میزبان مهربان در قرقیزستان
آش‌پلو غذای ویژه و اصیل تاجیک‌هاست که ترکیبی منحصربه‌فرد از برنج، هویج، گوشت و روغن فراوان دارد و بسیار چرب‌وچیلی و خوشمزه است.

حمید سلطان‌آبادیان | شهرآرانیوز؛ در امتداد سفرمان با دوچرخه در کشور‌های آسیایی وارد قرقیزستان می‌شویم. اولین شهر مسیرمان در این کشور «باتکن» است. در اینجا دیگر از گویش زیبای فارسی خبری نیست و مردم با زبان روسی و قرقیزی صحبت می‌کنند. زبان انگلیسی هم چندان کاربردی ندارد و بیشتر مجبوریم با زبان ایماء و اشاره صحبت کنیم. چیزی که در همین روز‌های اول در کشور قرقیزستان نظرم را جلب می‌کند طبیعت بی‌نظیر و رنگ‌های زیبای پاییزی است.

طبیعت هزار‌رنگ این کشور هرلحظه بیشتر و بیشتر زیبایی خود را به رخ می‌کشد. قرقیزستان در سال‌۱۹۹۱ پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به استقلال دست یافته‌است. این کشور در شرق و جنوب شرقی با چین، در شمال با قزاقستان و در جنوب با تاجیکستان و از غرب با جمهوری ازبکستان همسایه و هم‌مرز است.

جمعیت این کشور ۵میلیون نفر و پایتخت آن شهر بیشکک است. زبان اصلی مردم قرقیزستان روسی و قرقیزی است، ۷۵‌درصد مردم مسلمان و ۲۰‌درصد مسیحی و ۵‌درصد آنان نیز پیرو سایر ادیان هستند. بیش از ۸۰‌ملیت و قوم در قرقیزستان ساکن‌اند. قرقیز‌ها مخلوطی از نژاد‌های ترک و مغول هستند و قرابت نژادی نزدیکی با قزاق‌های قزاقستان دارند و سابقا که قزاق‌ها را قرقیز می‌خواندند، به اینان نیز قراقریز می‌گفتند. در اولین روز حضور در قرقیزستان، مهمان یک خانواده چندملیتی می‌شویم. در شهر «کیزیل کیا» با «دلشاد» آشنا می‌شویم که زبان تاجیکی بلد است و ما را به خانه پدر و مادرش دعوت می‌کند. ما مهمان «اکبرجان» و همسرش می‌شویم.

پدر اکبر‌جان، اویغور و مادرش تاجیک است. همسر او نیز تاجیک و فارسی‌زبان است. این خانواده مهربان به‌گرمی از ما استقبال می‌کنند. آش‌پلوی خوشمزه‌ای کنار این خانواده می‌خوریم. آش‌پلو غذای ویژه و اصیل تاجیک‌هاست که ترکیبی منحصربه‌فرد از برنج، هویج، گوشت و روغن فراوان دارد و بسیار چرب‌وچیلی و خوشمزه است. در مهمانی‌های تاجیک‌ها غذای اصلی معمولا همین آش‌پلو است. علاقه مردم تاجیک به این غذا طوری است که باعث دورهم جمع‌شدن‌ها و آشتی‌کردن‌های فراوان می‌شود.

حتی ماجرای طنزی شنیدیم مبنی‌بر اینکه جمعی از میهمانان که میزبانشان تاجیک بوده است تا نیمه‌های شب از خانه میزبان بیرون نمی‌رفته‌اند، چون هنوز با آش‌پلو از آن‌ها پذیرایی نشده بوده! ما در تاجیکستان تقریبا هرروز این غذا را حتی در سه وعده می‌خوردیم. رسم جالبی که هم در تاجیکستان و هم در اینجا (قرقیزستان) با آن روبه‌رو می‌شویم، تکه‌کردن نان توسط میزبان برای میهمان است. به این صورت که میزبان در بدو ورود میهمان برای او نان می‌آورد و نان را به تکه‌های کوچک تقسیم و جلو میهمان می‌گذارد، به‌اصطلاح خودشان نان را می‌شکنند.

به‌همراه این تکه‌های نان معمولا پیاله‌ای چای سبز هم می‌نوشند و خبری از قند و شکر نیست. وقتی میهمان پیاله چای را می‌نوشد، دوباره پیاله‌اش را از چای پر می‌کنند و این اتفاق آن‌قدر ادامه می‌یابد تا میهمان با دست اشاره کند که دیگر چای نمی‌خورد. پیاله‌های چای هم نقش و نگار دل‌چسب و چشم‌نوازی دارد و در حین نوشیدن چای، چشم را به مهمانی رنگ و نقش‌های اصیل و آرامش‌بخش دعوت می‌کند.

مادر دلشاد که به زبان فارسی دری مسلط است، با ما گفتگو می‌کند. اکبر‌جان هم که کمی فارسی می‌داند در این گفتمان، ما را همراهی می‌کند. درباره ایران صحبت می‌کنیم و شباهت‌های زیاد رسوم ایرانی با تاجیک‌ها را یک به یک می‌شماریم و کیف می‌کنیم.

شب در خانه اکبرجان می‌خوابیم. صبح بعد از خوردن صبحانه خوشمزه‌ای که شامل نان و ماست و کره محلی و غذایی دیگر که ترکیبی از تکه‌های گوشت قورمه و سیب‌زمینی است، قصد رفتن داریم که همسایه اکبر‌جان، «زهرا خانم»، به دیدار ما می‌آید و، چون او هم تاجیک است و زبان فارسی می‌داند، مشغول صحبت درباره سفرمان می‌شویم. زهرا‌خانم وقتی می‌فهمد عکاس هستیم از ما دعوت می‌کند به خانه اش برویم و از پسر و عروسش که تازه ازدواج کرده‌اند، عکاسی کنیم.

از صحبت‌های ایشان متوجه می‌شویم که در این منطقه رسم است عروس و داماد تا چهل‌روز بعد از مراسم عروسی در خانه می‌مانند و در این مدت، درِ خانه به روی مهمانان باز است و هرروز صبح تازه‌عروس باید جلو در برای مهمانانی که از راه می‌رسیدند، مراسم سلامِ عروس را به جای آورد. مهمانان نیز هرروز برای زوج جوان غذا و میوه و مایحتاج اولیه زندگی را هدیه می‌آورند. در این چهل روز، یخچال و فریزر زوج جوان از هدایای مهمانان پر می‌شود و دغدغه‌هایشان از این بابت کم و خیالشان راحت می‌شود. به نظر رسم جالب و خوبی می‌آید.

یک‌ساعتی مهمان زهرا‌خانم هستیم و از اتاق تازه‌عروس و تازه‌داماد دیدن می‌کنیم. عروس‌خانم ۱۹‌سال دارد و داماد ۳۱‌ساله است. دو اتاق از خانه پدر داماد در‌اختیار آن‌هاست؛ یکی به‌عنوان اتاق پذیرایی و یکی هم برای خواب. آشپزی هم به‌طور مشترک در آشپزخانه مادر شوهر انجام می‌شود.

از عروس و داماد و خانواده‌شان عکاسی می‌کنیم و چای می‌خوریم و گپ می‌زنیم و بعد از سپری‌شدن لحظاتی خوش، راه می‌افتیم. اکبرجان و همسرش هم هدایایی به ما می‌دهند؛ یک شال کمری و یک دستمال، یک پاکت سیب سرخ و مقدار زیادی مغز گردو و برگه زردآلو. این مهر و محبت و میهمان‌نوازی ما را به‌شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. خداحافظی از این خانواده مهربان بسیار سخت است. تا نزدیک جاده بدرقه می‌شویم و با ذهنی سرشار از خاطرات خوب دوباره دل به جاده می‌سپاریم.

از دفتر خاطرات سفر در قاره آسیا با دوچرخه

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Iran (Islamic Republic of)
۱۶:۲۶ - ۱۴۰۱/۰۳/۲۷
0
0
چه خوب
پربازدید
آخرین اخبار پربازدیدها چند رسانه ای عکس
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->