رضا فیض نوروزی که امروز باید هفتادودومین شمع زندگی اش را خاموش کند، هنوز دبیرستان می رفت که با دنیای هنر آشنا شد و اصول اولیه بازیگری را در خانه تئاتر قزوین زیر نظر
رضا محمدی آموخت. پس از آن، علاقه به بازیگری او را در بیست سالگی میان دانشجویان رشته بازیگری دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران جای داد و بعدتر در میان همان دانشجویان، با همسر آینده اش، زهره مجابی، آشنا شد و ازدواج کرد. بیست ویک ساله بود که دوره آموزش مربیگری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را فراگرفت و مربی شد. سال1352 نیز با گردآوری ادبیات و قصه های عامیانه ناحیه غرب ایران، نخستین همکاری اش را با صداوسیما تجربه کرد. فعالیت او در حوزه های فرهنگ و هنر، پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه نیز در سمت بازرس آموزشی تئاتر در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان ادامه یافت و هنگامی که 27سال داشت، تصمیم گرفت برای ادامه تحصیل به آمریکا سفر کند. به این ترتیب، رشته بازیگری و کارگردانی در دپارتمان تئاتر دانشگاه آریزونا، او را به شکلی حرفه ای تر به فضای نمایش نزدیک کرد و موفق شد در سال1362 با ارائه پایان نامه اش با عنوان «تحلیل پیش تولید کارگردان از نمایشنامه دایره گچی قفقازی برتولت برشت» مدرک کارشناسی ارشد و بعدتر دکترایش را از این دانشگاه بگیرد. اما فعالیت او در آمریکا به تحصیل و پژوهش محدود نشد و با بازی در تئاتر «تانگو» به کارگردانی اسلاومیر مرژوک در دانشگاه آریزونا و نمایش «همه علیه من» به کارگردانی نیل سایمون، لذت بازی در کنار بزرگان تئاتر آن روزها را تجربه کرد. او در این نمایش ها هم بازی مرحوم رضا ژیان بود که آن روزگار در آمریکا زندگی می کرد. سپس در سال1376 به کشور بازگشت و فعالیت حرفه ای اش را در حوزه سینما و تلویزیون آغاز کرد. سال1377 سال پرکار و شلوغی برای رضا فیض نوروزی بود که باعث شد با مجموعه «کاکتوس» به شهرت برسد، با سریال «گوهرکمال» دیده شود و با فیلم «شبیخون» بر پرده سینماها ظاهر شود. پس از آن در سال1378 با بازی در فیلم سینمایی محبوب و موفق «مومیایی3» به اوج شهرت رسید. حضور او در سینما با ژانر درام آغاز شد، اما در ادامه، عمده استعدادهای بازیگری او در زمینه های کمدی و کودک و نوجوان بروز یافت تا جایی که سال1380 برای بازی در فیلم «تارزن و تارزان» برنده جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از شانزدهمین جشنواره فیلم های کودک و نوجوان شد. اما آنچه او را در یاد مخاطبان تلویزیونی زنده نگه داشته است، شاید شخصیت دوست داشتنی کاپیتان اف در سریال «کمربندها را ببندیم» بود که سال1383 در قالب یک سریال 117قسمتی، پای ثابت آخر شب های خانواده های ایرانی شده بود. همکاری او با مهران مدیری برای بازی در سریال «مرد هزارچهره»، «مرد دوهزار چهره»، «قهوه تلخ» و «ویلای من» نیز موجب شد بیش از پیش در شمار بازیگران کمدی ایران خاطره ساز شــود. رضــــا فیض نوروزی سال1392 پس از شانزده سال فعالیت هنری به حضورش در دنیای هنر پایان داد.
نمونه هایی از آثار به یادماندنی رضا فیض نوروزی در وادی بازیگری
کمربندها را ببندیم
مجموعه ای تلویزیونی در قالب طنز به کارگردانی مهدی نوروزی که سال1383 از شبکه3 سیما روی آنتن رفت. رضا فیض نوروزی در این سریال با نام کاپیتان اف در نقش کاپیتانی بازی می کرد که برای یک فرودگاه خصوصی تازه کار به عنوان یک کاپیتان ناشایست، هدایت پروازهای ایرلاین را به عهده می گیرد.
کاکتوس
نام سه مجموعه تلویزیونی به کارگردانی محمدرضا هنرمند بود که بین سال های 1377 تا 1383 از شبکه اول سیما پخش می شد و در آن با دیدی طنزآمیز و انتقادی به بیان مسائل سیاسی و اجتماعی روز می پرداخت. رضا فیض نوروزی برای بازی در این سریال نامزد بهترین بازیگر کمدی تلویزیونی از جشن حافظ در سال های 1382 و 1384 شد.
قهوه تلخ
رضا فیضنوروزی در این مجموعه با ایفای نقش اعتمادالملک دیلمی (صدراعظم) به محبوبیت و شهرتی ویژه رسید. این سریال که با ژانر تاریخیکمدی در دوران پخش از شبکه نمایش خانگی به پرفروشترین اثر نمایش خانگی تبدیل شد، ازجمله همکاریهای موفق فیضنوروزی با مهران مدیری بهشمار میآید.