حرم هرگز غریب نمی ماند!

دست ما هم کوتاه باشد، به دلمان، پاسدار حرم می شویم. مدافع حرمتی می شویم که به نام شما بی بی، به همه ما احترامی تاریخی داده است. دست ما بسته هم اگر باشد، باز دلمان را به هر تپش، فدای شما می کنیم. «مقام سیده زینب(س)» چون خود حضرتتان محترم است. داعش که آتش برپا کرد، گفتیم اگر بسوزیم هم، این آتش را چنان فرومی نشانیم که از برافروزندگانش هم جز خاکستر نماند. مدافعان حرم فقط کسری از عاشقان بودند که سعادت حضور در میدان یافتند. هرکدام نماینده بسیاری بودند که اگر روزی اقتضا کند، «قضا»ی حضور را چنان «ادا» خواهند کرد که به غیبتِ «غیر» بینجامد. شما فقط عمه سادات نیستید؛ عمه همه کسانی هستید که در ایمان به امت، خود را در هندسه عاشورا صاحب نقش می دانند. این خوانش هم تحریری است به ویرایش رسیده از روایت نبوی «أَنَا وَ عَلِیٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّه؛ من و علی(ع) دو پدر این امت هستیم». ما شما را عمه صدا می کنیم. صلایمان در جهان هم پرصداست؛ آن گونه که اصحاب تکفیر هم بدانند که حساب حرم با ماست. دستی غبار برافشاند، در آن دفن خواهد شد. دور باشیم یا نزدیک، فرقی نمی کند. غیرت شیعه، غربت زداست. این را به سالیان گواهی دادیم؛ در شام ماندیم تا صبح به احترام شما بی بی، خورشید به سلام آید. بعد این هم باافتخار خواهد آمد. هرچند حکایت ما همان است که شیخ اجل سعدی(علیه الرحمه) به روزگاران خوانده است؛
هرگز وجود حاضر غایب شنیده ای/ من در میان جمع و دلم جای دیگر است
ما دوریم. نه، آنچه دور از حرم است، جسم ماست اما جانمان تا ابد چراغ دار حرم خواهد بود. ما نزدیکیم. حکایت ما «وجود غایب حاضر» است. در اقصای عالم هم اگر باشیم، جای ما در حرم است و نقش ما مدافع حرم. ما را نماد اویس قرنی است که از یمن، عطر مصطفی(ص) را استشمام می کرد. به او عشق می ورزید. برای او جان می داد. در قرن15 اگر «قَرَنِ» ما را به هرجا ببرند، باز ما را با حرم شما حکایتی است که جز به حکمت زینبی نمی توان فهمید. ما امسال هم شام وفات شما را به تعزیت می نشینیم. اگر جسم ما را در حرم جایی نیست، جانمان حرم شماست. ما حرم را تنها رها نمی کنیم. مرزها هم که دیوار شوند، قطعا شهدایمان از دیوار خواهند گذشت. امسال حرم شما را شهدای مدافع حرم، غبار خواهند روفت. اقامه عزا خواهند کرد. کربلاخوانی به پا خواهند داشت تا یزید و اسلاف و البته اخلافش در امروز بفهمند که عاشورا همچنان در امتداد است. این بار، ایلِ عجم ها قامت افراشته است. ترجمه فرمایید برای یزید و یزیدی ها که:  
ایل ما ایل عجم هاست که یک کودکِ ما/ جگری با جگر شیر برابر دارد.  
نه، امسال هم غریب نیستید عمه جان! هیچ وقت غریب نخواهید ماند. جوانان بنی فاطمی تا قیامت، در غربت زدایی و دفاع از حرم غیرت دارند.