هجدهم اردیبهشت یکی از روزهای موفق عملیات « بیت المقدس» است که آزادسازی منطقه هویزه نیز در این روز رخ داده است. منطقه هویزه یکی از مناطق راهبردی و تأثیرگذار برای ایران بود که پیش از این عملیات نیز بارها نیروهای انقلابی و بسیجی و نظامی کشور، تلاش هایی برای آزادسازی آن انجام داده بودند. حماسه هویزه در سال۱۳۵۹ که شهید سیدحسین علم الهدی و دیگر هم رزمانش در آن حضور داشتند و منجر به شهادت ایشان شد، یکی از این تلاش ها بود.
سرانجام فرماندهی، عملیات بیت المقدس را در ۳۰دقیقه بامداد 10اردیبهشت۱۳۶۱ با قرائت رمز «بسم ا...الرحمن الرحیم. بسم ا... القاسم الجبارین، یا علی بن ابیطالب» آغاز کرد.
درحالی که اشغال خرمشهر توسط عراق، آخرین و مهم ترین برگ برنده این کشور برای وادار ساختن ایران به شرکت در هرگونه مذاکرات صلح تلقی می شد، آزادسازی این شهر می توانست نماد تحمیل اراده سیاسی جمهوری اسلامی به رژیم متجاوز بعثی و اثبات برتری نظامی اش باشد.
بر همین اساس باتوجه به اینکه منطقه عمومی غرب کارون، آخرین منطقه مهمی بود که همچنان در اشغال عراق قرار داشت، از یک سو فرماندهان نظامی ایران برای انجام عملیات در این منطقه، اشتراک نظر داشتند و ازسوی دیگر عراق که طراحی عملیات آزادسازی خرمشهر را پس از عملیات فتح المبین قطعی و مسجل می پنداشت، با درنظر گرفتن اهمیت این شهر و جایگاه آن در دفاع از بصره، به ضرورت حفظ این منطقه معتقد بود.
از این رو، بلافاصله پس از اتمام عملیات فتح المبین درحالی که قوای ارتش عراق در منطقه عمومی خرمشهر تقویت می شد، به تمام یگان انهدام نیروی دشمن، حداقل بیش از دو لشکر افزوده شد.
«آزادسازی حدود 5هزارو400کیلومترمربع از خاک ایران ازجمله شهرهای خرمشهر، هویزه و پادگان حمید»، «خارج کردن شهرهای اهواز، حمیدیه و سوسنگرد از برد توپخانه دشمن»، «تامین مرز بین المللی(حدفاصل پاسگاه طلائیه تا شلمچه)» و «آزادسازی جاده اهواز-خرمشهر و خارج شدن جاده اهواز-آبادان از برد توپخانه دشمن »، بخشی از اهداف این عملیات بود.