زباله‌های بیمارستانی

ساعت صفر بامداد؛ زمانی که شهر در سکوت فرو می‌رود، خطر آرام و بی‌صدا در کوچه‌های احمدآباد رها می‌شود. گزارش‌های مکرر و ویژه شهرآرا بار دیگر پرده از واقعیتی تلخ برمی‌دارد: پسماند‌های عفونی مطب‌ها و مراکز درمانی، در کنار زباله‌های عادی شهری. سرنگ‌های نوک‌تیز، گاز‌های خون‌آلود و مواد تیز و برنده، نه زباله که تهدیدی مستقیم برای سلامت عمومی‌اند. این اقدام، یک غفلت ساده نیست؛ نقض آشکار قانون مدیریت پسماند است. قانونی که در ماده ۷، مسئولیت را صریحا بر عهده تولیدکننده یعنی پزشک گذاشته و در ماده ۱۳، مخلوط‌سازی و تخلیه پسماند‌های پزشکی با زباله شهری را ممنوع اعلام کرده است. پرسش اصلی اینجاست: چرا با وجود قوانین روشن و خطرات اثبات‌شده، برخی همچنان هزینه ناچیز دفع بهداشتی را نمی‌پذیرند؟ آیا سوگند پزشکی، تا آستانه مطب اعتبار دارد؟

پشت تاریکی و سکوت شبانه کوچه‌های احمدآباد مشهد، عفونت و آلودگی زباله‌های عفونی رها شده مطب و مراکز درمانی نشان بازی با جان و سلامت مردم از سوی برخی از پزشکان است.

معاون دادستان مشهد در جلسه‌ای که به همت شهرآرا برگزار شد، به دستگاه‌های مسئول یک هفته فرصت داد تا راهکار‌های خود را برای حل معضل زباله‌های عفونی ارائه دهند.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با تاکید بر اینکه احداث بیمارستان‌ها در کشور نباید منجر به تخریب محیط زیست شود، گفت: در حوزه پسماند‌های بیمارستانی وضعیت مطلوبی نداریم و اکنون ۲۷ درصد بیشتر از استاندارد جهانی زباله تولید می‌شود.

اکنون که آمار بستری‌های بیمارستان‌ها بیش از گذشته شده و با نوعی بیماری ویروسی همه گیر نیز درگیر هستیم، بررسی وضعیت روش‌های بی خطرسازی و دفع زباله‌های بیمارستانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

دبیر شبکه تشکل‌های مردم نهاد محیط زیست و منابع طبیعی کشور ضمن بیان اینکه محل‌های دپوی زباله و زباله‌های خانگی می‌توانند از عوامل شیوع و بروز مجدد ویروس کرونا باشند، گفت: مردم باید تفکیک زباله از مبدا را جدی بگیرند و زباله‌های بهداشتی و کرونایی خود را هنگام تفکیک همراه با زباله‌های تر قرار دهند.

روزانه ۲۳ تن زباله پزشکی از بیمارستان‌ها، کلینیک‌ها و مطب‌های پزشکی مشهد جمع‌آوری و دفن بهداشتی می‌شود.