آهنگر

در گذشته وسایل کشاورزی مردم توسط آهنگران تهیه و ساخته می‌شد و با توجه به رواج شغل کشاورزی بازار آهنگری در چهار فصل رونق بسزایی داشت ولی امروزه وسایل کشاورزی و صنعتی همگی پیشرفته شده‌اند و بازار آهنگری رونق خود را از دست داده است. با این حال در حاضر تعداد محدودی آهنگری در سطح شهر‌ها وجود دارد که همچنان به این شغل مشغولند. آقا عزیز هنرمندی است که با جان و دل سالیان سال است که با دستان عاشق و پر توان در این حرفه مشغول به کار است.

اوستا صفرعلی می‌گوید: تفاوت بیل کارخانه‌ای با بیل آهنگر‌ها مثل فرش ماشینی و دستی است.

در و پنجره‌ساز محله خاتم الانبیا (ص) می‌گوید: بیشترین مشتریان این حرفه کارخانه دار‌ها و باغ‌دار‌ها هستند.

درو پنجره‌سازان خیابان شهید شیرودی ۲۵ می‌گویند: به دلیل سختی کار، جوانان از این شغل استقبال نمی‌کنند.

یکی از این معادن معروف که در داستان ها، روایت‌ها و سفرنامه‌های بسیاری آمده، معادن «آهن» هستند؛ سخت جانانی که قصه نرم و روانی دارند و از رونق صنعت و تجارت در این خطه حکایت می‌کنند.

شرح انبوه مشاغل سنتی خیابان سرخس در این مقال نمی‌گنجد، شرح کسب و کار کاسبان قدیمی که در کنار هم هویت این خیابان را ساخته‌اند. زنجیر حلقه در حلقه‌ای که پس از گذر سال‌ها هنوز قرص و محکم است. با همه این‌ها مهجور و ناشناخته است.

شغل آهنگری از پدر و پدربزرگش به او ارث رسیده است. محسن منایی از دوران کودکی در همین مغازه شاهد هنرنمایی دستان پدر و پدربزرگش بوده است، اما حالا با تولید ابزارآلات پیشرفته کشاورزی و تولیدات کارخانه‌های صنعتی، دست ساخته‌های آهنگری از رونق افتاده است.

آهنگری اوستا ماشاءا... که در حاشیه بولوار شاهنامه قرار دارد از آن مغازه‌هایی است که هنوز هم شکل سنتی خود را حفظ کرده و با همان سبک و سیاق قدیم، آهن را می‌گدازد و شکل می‌دهد. البته خود اوستا ماشاءا... یک سالی است که به رحمت الهی رفته و پسرش محمدحسین غلامپور، ادامه‌دهنده راه او است.

به یاد حاج علی غلام‌پور که به عنوان آهنگر در طرح بازسازی آرامگاه فردوسی مشارکت داشته است