هادی دقیق

حمام‌های زیر زمین شاخص دیگر این منطقه است که به‌احتمال برای دوری از گزند زلزله‌های پیاپی بوده است، اما بنای دیگر شهر تون که ویژگی‌های خاصی دارد، مدرسه علیاست و تاریخ ثبت آن در نیمه بهمن سال ۱۳۵۵ آن بهانه‌ای شد برای پرداختن به این بنای منحصربه‌فرد «تون».

زریاب‌خویی سال ۱۲۹۸ خورشیدی در خوی به دنیا آمد. او پس از تحصیل دبستان، به قم رفت و آنجا در کلاس درس علمای زیادی درس آموخت که یکی از آن جمله نیز امام خمینی (ره) بود.

مجتبی مینوی ۱۹ بهمن ۱۲۸۲ در خانواده‌ای پشت‌درپشت روحانی و از پدر و مادر جوانی که دخترعمو و پسرعمو بودند در تهران متولد شد. مینوی زبان فارسی را از ارکان اصلی هویت ایرانیان می‌دانست و برای اعتلای آن نیز بسیار کوشید، چنان‌که نثر او نیز با وجود پرداختن به موضوعات دشوار، بسیار روان و همه‌فهم است

مجدالدین میرفخرایی، متخلص به گلچین گیلانی، شاعر و پزشکی بود که ۱۱ دی ۱۲۸۸ خورشیدی در حوالی روزگار مشروطه در گیلان زاده شد و پس از ۶۳ سال عمر در ۲۹ آذر ۱۳۵۱ چشم از جهان فروبست.

جلال‌الدین همایی، ادیب و نویسنده، عیسی صدیق را از پیش‌قدمان و پایه‌گذاران فرهنگ جدید ایران پس از عهد مشروطه می‌داند که در تعلیم فرهنگ و پیشه معلمی هم نقشی گران‌سنگ داشت.

سعید نفیسی در بهار ۱۲۷۴ ش در تهران متولد شد و در پاییز سال ۱۳۴۵ و ۲۳ آبان، در همان شهر از دنیا رفت. نفیسی که از نادران دوران خود و روزگار معاصر است، به‌قول عبدالحسین زرین‌کوب شخصیتی چند بعدی از مورخ، محقق، ادیب، منتقد، نویسنده، مترجم، زبان‌شناس و روزنامه‌نگار داشت.

محمدجواد مشکور در کتاب «ایران در عهد باستان» زوزن را از شهر‌های مهم اشکانیان و ساسانیان و جزئی از سرزمین پارت دانسته است. مسلمانان زوزن را در سال ۳۰ ق. فتح کردند.

ضراب خانه‌های سلجوقی با توجه به وسعت قلمروشان محدود بودند. فعال‌ترین ضراب خانه این دوره نیشابور، مرکز حکومت سلجوقیان، بود، ولی نام اصفهان، اهواز، ری، همدان، ساوه، شیراز، بصره و ... هم بر سکه‌ها دیده می‌شود.

از آغاز چیزی نمی‌دانیم، اما می‌توان پذیرفت که طبیعت زنده و رویارویی بی‌امان آن با انسان، بزرگ‌ترین عامل پدیداری جشن‌های باستانی تمام مردم دنیاست. در این میان مردم از ترس‌های گوناگون و پدیده‌های شگفت‌انگیز نهفته در طبیعت، شکوهی درست می‌کردند که از دل آن جشن‌ها بیرون آمد.