حضور ۵ هزار حاجی ایرانی اهل سنت در سرزمین وحی آخرین وضعیت آیت‌الله ناصری در بخش مراقبت‌های ویژه + فیلم حسین مهری: به زودی همه چیز را درباره «شب‌های مافیا» افشا می‌کنم فیلم «هناس» با حضور مریلا زارعی در مشهد اکران می‌شود + جزئیات «سینما هویت» از شبکه امید پخش می‌شود مرحله ملی مسابقات قرآن و عترت بسیج برگزار می‌شود رقابت شانه به شانه «علفزار» با فیلم‌های کمدی| فیلم اطیابی دوباره پرفروش‌ترین می‌شود؟ رئیس سازمان سینمایی: برخی آقازاده‌ها با وابستگی‌های سیاسی کارگردان شده‌اند سریال سردار قاسم سلیمانی ساخته می‌شود تخلف در «حراج ملی»؛ از خروج آثار جلوگیری شد ماجرای کشف پیکر شهید باکری چیست؟+ پاسخ کمیته جست‌وجوی مفقودین حداد عادل: با من شوخی کنید ولی زبان فارسی را جدی بگیرید این سریال کره‌ای جذاب را ازدست ندهید! رونمایی از فراخوان جشنواره «سلیمانی شو» در مشهد برگزیدگان بیستمین دورۀ جایزه «قلم زرین» معرفی شدند | «به‌نشر»، ناشر برگزیده سینما‌ها و سالن‌های نمایش امروز تعطیل است ادبیات دفاع مقدس|گفتگو با محبوبه حاجیان نژاد، نویسنده رمان یاماها
خبر فوری

دکتر شریعتی، مرد قلم و مبارزه

  • کد خبر: ۱۱۳۸۷۱
  • ۰۲ تير ۱۴۰۱ - ۱۵:۲۹
دکتر شریعتی، مرد قلم و مبارزه
حسن رحیم‌پور ازغدی - عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی

دکتر شریعتی به عنوان عضو جبهه واحد انقلاب اسلامی معتقد بود که دین، سیاسی و تمدن‌ساز است و در سبک زندگی، حاکمیت، مواضع حقوق بشر، اخلاق، روان شناسی، جامعه‌شناسی، اقتصاد، معرفت‌شناسی و ... موضع و تعریف دارد. در آن دوران، دکتر شریعتی، شهید مطهری و ... طیفی را تشکیل دادند که بار فکری جبهه انقلاب اسلامی را بر دوش کشیدند.

همه تلاش دکتر شریعتی این بود که اسلام از حاشیه به متن آورده شود و محور تمدن‌سازی، جامعه‌پردازی، حکومت‌سازی و سیستم‌سازی شود؛ اسلام فقط در حد احکام و فقه عبادی و فردی نباشد و نظام‌های اجتماعی را بنا کند.

در آن دوران هم جریان روحانیت متحجر ضد امام راحل در داخل حوزه و هم جریان نواندیش دینی که درعمل سکولاریسم را تئوریزه می‌کردند، در مقابل اندیشه و کلام دکتر شریعتی موضع گرفته بودند. مرحوم شریعتی به رغم برخی مشکلات و اشکالاتی که در سخنان و نظریاتش وجود داشت و اینکه با معارف اسلامی به روش کلاسیک آشنا نبود، باعث شد همه مردم به نحوی با ادبیات و استدلال‌های اسلام‌محور وی تغذیه فکری شوند.

با سخنرانی‌ها و نوشته‌های دکتر شریعتی، نخستین‌بار مردم برای پرسش‌های خود درباره اسلام پاسخ‌های منطقی یافتند و توانستند به مسلمانی خود افتخار کنند و به جای شرمندگی در مقابل مکاتب مادی شرق و غرب، سرشان را بالا نگه دارند. این خدمتی بزرگ به ملت ایران بود.

جوانان مسلمان در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ در برابر امواج ضد دینی که از توده‌ای‌ها، مارکسیست‌ها، بهایی‌ها، ناسیونالیست‌ها، ملی‌گرایان غیرمذهبی و ضدمذهب، لیبرال‌ها، جریا‌ن‌های سلطنتی، متحجران مذهبی در حوزه و روحانیت ضد امام راحل متصاعد می‌شد، خلع سلاح شده بودند.

دکتر شریعتی برای جوان مسلمان منزلت ایجاد کرد و با تبیین سیاست دینی و انقلاب اجتماعی مسلمانان را در برابر لیبرال‌ها، کمونیست‌ها، متحجران، سکولار‌ها و دموکرات‌ها، صاحب اندیشه و جایگاه محکم کرد. در دورانی که بی‌حجابی و غرب‌گرایی تجدد به شمار می‌رفت، دکتر شریعتی کاری کرد گروه‌گروه پسران و دختران مارکسیست، کمونیست و ... به اسلام علاقه‌مند شوند و حتی اسمشان را به یکی از نام‌های مبارک ائمه اطهار (ع) تغییر دهند و دختران محجبه شوند.

روشن‌فکران به دکتر شریعتی مرتجع می‌گفتند و متحجران او را روشن‌فکر بی‌دین می‌نامیدند. زمانی که به زندان افتاد، جرائم او را شاخه دانشگاهی امام خمینی (ره) بودن، ضربه زدن به نظام سلطنت، ملی‌گرایی، کمونیست‌ها، متحجران، سکولار‌ها و لیبرال‌ها در آثار و نوشته‌هایش مطرح کردند. مفهوم بیداری اسلامی و بازگشت به ارزش‌های دینی در زمان دکتر شریعتی مطرح شد.

وی در راستای تبیین مکتب اسلام به مردم توصیه می‌کرد شخص‌محور نباشند و عقل‌محور و مکتب‌محور باشند و اعمال و گفتار و خواسته دیگران را در ترازوی نقد قرار دهند.

دکتر شریعتی زمانی که تقلید از حضرت آیت‌ا... خمینی (ره) به عنوان یک مرجع، جرم محسوب می‌شد، مقلد امام راحل بود و با قلم و کلام خود، هم‌زمان در چند جبهه علیه مارکسیست‌ها، کمونیست‌ها، ملی‌گراها، متحجران مذهبی، رژیم سلطنت، سکولاریسم و نظام سرمایه‌داری می‌جنگید.

روشن‌فکری دینی دهه‌های ۴۰ و ۵۰ و آنچه دکتر شریعتی و شهید مطهری به آن معتقد بودند با روشن‌فکری دینی در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ تفاوت دارد. بعد از انقلاب، افرادی در ایران روشن‌فکری دینی را مطرح کردند که جهت‌گیری‌های مبنایی آن‌ها برعکس جهت گیری‌های شهید مطهری و دکتر شریعتی بود.

جریان نواندیشی دینی که شهید مطهری و دکتر شریعتی دنبال کردند، در جهت ایجاد انقلاب دینی و حکومت مردمی دینی، مبارزه با نظام سرمایه‌داری، کمونیسم، استکبار و استبداد بود و از ایدئولوژی اسلام و شیعه، از جهاد و شهادت و احیای امامت سخن می‌گفت. اما نواندیشان دینی دهه‌های ۷۰ و ۸۰ محور اصلی تلاششان خارج کردن دین و مذهب از میدان و دوباره به حاشیه راندن اسلام و شخصی کردن دین بود.

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}