رونمایی از بسته محتوایی «شعر و سبک فاطمیه ۱۴۰۱» در حرم مطهر رضوی تولیت آستان قدس رضوی در جمع طلاب حوزه علمیه سلیمانیه: روحانیت در طول تاریخ لحظه‌ای از پاسداری اسلام دست نکشیده است اباصلت؛ همراه و یاور امام رضا (ع) پای سفره آقا روایت پرستارانی که لباس خدمت به زائران امام‌رضا (ع) را به تن کرده‌اند | پرستاران خادم  گزارشی از روز میلاد حضرت زینب (س) در حرم مطهر رضوی | چهارشنبه امام رضایی که زینبی شد دو هزار قرص نان گرم به یاد شهید مرزبانی «رضا رضوانی» پخت و توزیع شد برپایی نمایشگاه آثار هنری استاد «یوسف انتظاری هروی» در نگارخانه موزه رضوی دیدار تولیت آستان قدس رضوی با خانواده شهید «رضا رضوانی» شهیدی که اذن شهادت را از امام رضا(ع) گرفت آرزوی تنیسور آسیایی مدارس امام رضا(ع) رواق کودک میزبان جشن «پرواز پروانه‌ها» ترویج کتاب و کتابخوانی با «زنگ کتاب همراه با کوله کتاب» طراحی شناسنامه ویژه برای فرش‌های متبرک حرم مطهر رضوی برگزاری طرح ملی «نهضت نهج البلاغه» در مدارس امام رضا(ع) تاسیس مرکز نوآوری هوش مصنوعی در دانشگاه بین‌المللی امام رضا(ع) نوستالژی‌های پیش از یک زیارت دل چسب درمان جوان جنوبی اینجا بود
خبر فوری

نوستالژی‌های پیش از یک زیارت دل چسب

  • کد خبر: ۱۳۶۲۷۵
  • ۰۲ آذر ۱۴۰۱ - ۱۶:۵۵
نوستالژی‌های پیش از یک زیارت دل چسب
مهدی عسکری - روزنامه نگار

بچه که بودم، خانوادگی به زیارت امام رضا(ع) می رفتیم. از هر نظر که فکرش را بکنید، دل چسب بود؛ من، مادر و پدرم همراه با خواهر و برادرانم. آن سال ها در دهه شصت هنوز حرم به این شکل وشمایل گسترش پیدا نکرده بود.

وعده گاه ما هم رواق امام خمینی(ره) بود که آن روزها هنوز صحن امام خمینی(ره) بود. به جز لذت حضوری که در آن سال ها در صحن امام خمینی(ره) داشتم، حاشیه های زیارت هم برایم خیلی دل چسب بود؛ نوارهایی که سرودهای امام رضایی پخش می کرد و فروشندگان دوره گرد آن ها را روی موتورسیکلت می فروختند؛ جعبه ای که باز بود و انواع نوارها به این سبک را داشت و بلندگویی که همیشه روشن بود و معمولا هم یک سرود را پخش می کرد؛ «دوست دارم نگات کنم، تو هم منو نگاه کنی... .»

فروشندگانی که آب میوه را در لیوان های شیشه ای بزرگ می فروختند و پدر تقریبا همیشه همه اعضای خانواده را مهمان می کرد و گاهی هم با سخاوت بیشتر ساندویچ هایی می خرید که آن روزگار با نان های قدیمی پیچیده می شد. همچنین، قدم زدن هایی که از میدان بیت المقدس (فلکه آب) تا حرم و برعکس انجام می شد، آن هم در روزگاری که این همه ساختمان بلند وجود نداشت.

حالا آن قدم زدن ها به نوستالژی بزرگ آن دوران تبدیل شده است. به جز خاطرات دوران کودکی که در کوچه پس کوچه های اطراف حرم گم شدند، حالا حرم بزرگ تر شده و به میدان بیت المقدس نزدیک شده است و از سویی دیگر، ساخت وسازهای فراوان در چهار طرف حرم، دیگر آن حس خاص قدم زدن تا حرم را ایجاد نمی کند.

ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}