فوتسالیست افغانستانی بهترین بازیکن جام رمضان فوتسال مشهد شد تاریخ و ساعت بازی تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال افغانستان و یمن برنامه بازی‌های تیم ملی فوتسال افغانستان در تورنمنت مراکش قیمت افغانی به تومان و دلار (پنجشنبه، ۱۴ فروردین ۱۴۰۴) ویدئو | نماز عید سعید فطر مهاجران افغانستانی در محله گلشهر مشهد ویدئو | دلیل اختلاف افکنی میان مردم ایران و افغانستان از زبان محمدکاظم کاظمی دادگاه عالی طالبان فردا یکشنبه (۱۰ فروردین ۱۴۰۴) را عید فطر اعلام کرد پژمان‌فر: تشکیل سازمان ملی مهاجرت گامی مؤثر درراستای مدیریت هوشمند مهاجران خارجی است سازمان ملل: محرومیت دختران از تحصیل افغانستان را منزوی‌تر می‌کند عفو بین‌الملل از پاکستان خواست اخراج مهاجران افغانستانی را متوقف کند عراقچی از طرح مشترک ایران و طالبان برای بازگشت مهاجران افغانستانی خبرداد قیمت افغانی به تومان و دلار (سه‌شنبه، ۵ فروردین ۱۴۰۴) قیمت افغانی به تومان و دلار (سه‌شنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۳) ساعت کاری سفارت و کنسولگری افغانستان در تهران و مشهد در نوروز ۱۴۰۴ نوروزهای بی‌رنگِ افغانستان قیمت افغانی به تومان (دوشنبه، ۲۷ اسفند ۱۴۰۳) شورای امنیت سازمان ملل نشستی با موضوع افغانستان برگزار می‌کند بقایی در واکنش به مشکلات صدور ویزای ایران برای افغانستانی‌ها: به‌دنبال مدیریت اعطای روادید به متقاضیان در افغانستان هستیم طالبان در واکنش به پیام عراقچی: برقراری روابط خوب با همسایگان اولویت ما نیز است راه آهن خواف ـ هرات؛ کلید طلایی ایران در ترانزیت جهانی ویدئو | همه چیز درباره اهمیت مسیر ریلی خواف-هرات
سرخط خبرها

نامه‌ نویسنده مهاجر افغانستانی به یک فلسطینی

  • کد خبر: ۲۱۰۱۹۱
  • ۱۶ بهمن ۱۴۰۲ - ۱۰:۰۸
نامه‌ نویسنده مهاجر افغانستانی به یک فلسطینی
یک نویسنده افغانستانی ضمن تاکید بر تلاش برای نزدیکی بیشتر بین دو ملت افغانستان و فلسطین، نامه‌ای برای ابراز همدردی به یک فلسطینی نوشت.

به گزارش شهرآرانیوز، احمد مدقق، نویسنده مهاجر افغانستانی به تازگی نامه‌ای به لیانا بدر نویسنده فلسطینی نوشته است.

متن نامه را در ادامه می‌خوانید:

نویسنده بزرگ فلسطینی، بدر گرامی، از من به شما درود و سرود و سلام.

شوربختم که هنوز رمان و داستانی از شما به فارسی ترجمه نشده است. حتی فکر می‌کنم اینکه ما داستان‌نویسان افغانستانی از شما داستان‌نویس‌های فلسطینی چندان شناختی نداریم، شرمسارم.

مگر نه این است که مساله وطن برای هر دوی ما مساله‌ای بسیار جدی است.

وقتی به توده‌های مردم و ملتم می‌بینم شرمندگی‌ام بیشتر می‌شود. چون آن‌ها بدون اینکه مدعی باشند از ما داستان‌نویسان بسیار جلوتر هستند.

داستانِ حمایت ملت افغانستان از ملت فلسطین به تابستانِ داغ سال ۱۳۲۷ خورشیدی/ ۱۹۴۸ میلادی در تکیه‌خانه‌ای در کابل به نام (تکیه میراکبر آغا) و نیز مسجد پل‌خشتی می‌رسد و عمری بیش از ۷۰ سال دارد. یعنی تقریبا همزمان با تأسیس اسرائیل و یوم النکبة. چطور مردم با امکانات ارتباطی آن سال‌ها خود را هم‌سرنوشت می‌دیدند، اما ما در عصر فضای مجازی حتی از آثار یکدیگر بی‌خبر هستیم و در آینه رمان نمی‌توانیم تصویری مشترک از خودمان ببینیم.

متوجه شدم رمانِ اخیر شما به نام (سرزمینِ لاک‌پشت) درباره بازگشت به وطن و خانه پس از تبعید است. وطن و خاکی که سال‌ها اشغال شده، ولی هنوز می‌کوشد هویت خودش را حفظ کند. زمینی که میلیون‌ها بشر آمده‌اند و رفته‌اند، ولی نامش هنوز مانده: فلسطین! مساله من در یکی از رمان‌هایم به نام «آواز‌های روسی» هم بازگشت به خانه و در شکل کلی بازگشت به خویشتن است. شخصیت رمانم به نام یعقوب سرگردانی‌های فراوانی را تجربه می‌کند تا اینکه بالاخره انقلابی درونی در او رخ می‌دهد: تصمیم می‌گیرد که به خانه‌اش برگردد، جایی که از آنجا معنا می‌گیرد. خانه استعاره‌ای است از خویشتن.

ملت افغانستان هم مانند ملت فلسطین در دهه‌های اخیر رنج‌های بی‌شماری را به خود دیده است. هم تجاوز‌های خارجی و هم بی‌مهری‌های داخلی از جمله تبعیض‌های قومیتی و مذهبی که در مواردی به نسل‌کشی‌های وحشتناکی منجر شد. این رنج‌ها و مسائل مشترک، انگیزه مضاعفی است برای اینکه بیشتر از حال یکدیگر باخبر باشیم. وقتش رسیده است ما نویسندگان هم‌سرنوشت و هم‌درد به خانه مشترک‌مان برگردیم. خانه‌مان را بسازیم.

منبع: فارس

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->