به گزارش شهرآرانیوز، سحرگاه دهم اسفند ماه سال ۱۴۰۴، در میانه ماه مبارک رمضان و شبانههایی که با دعا و مناجات سپری میشد، پس از گذشت چند ساعت از اعلام خبر جنایت بر دانشآموزان معصوم مینابی، خبری تلخ و خونین سراسر کشور را فرا گرفت؛ «ملت عزیز ایران! روح بلند پیشوای ملت بزرگ ایران، حضرت امام خامنهای با نوشیدن شهد گوارای شهادت در ماه مبارک رمضان به ملکوت اعلا پیوست»
رهبر انقلاب اسلامی، در نخستین روز حملات آمریکایی-صهیونی علیه ایران مورد هدف قرار گرفتند و میراثی ارزشمند را برای ملت ایران برجای گذاشتند؛ استقامت، اقتدار و شهامت.
مردم سراسر کشور با هر عقیده و تفکری از این خبر و تجاوز دشمن به خاک وطنمان متأثر شدند و با قلبی که از داغ و غم این از دست دادن، متلاشی شده بود، به خیابان آمدند. تنها پس از گذشت دقایقی، در سراسر کشور، ارادتمندان قائد شهید امت در خیابانها گرد هم جمع شدند و میلیونها نفر با داغ سنگین «شهید سیدعلی خامنهای» در آغوش یکدیگر گریستند.
با اینکه این سوگ در تمامی خیابانهای کشور جاری بود، اما در شهر مقدس مشهد رنگ و بوی دیگری داشت. شهری که با هر جمله سرشار از اقتدار رهبر شهید، لبخند غرورآمیزی بر لبان همشهریانش مینشست و افتخاری عمیق بر دلهایشان مینشاند. گویا پس از شهادت رهبر شهید، غیرت مشهدیها خدشهدار شده بود.
در ساعات ابتدایی اعلام خبر شهادت، مردم پای کار و غیور مشهد با حضور در حرم مطهر امام رضا (ع) ارادت و علاقهشان را به رهبر شهید نشان دادند و به نیابت ایشان به آغوش امام رئوف پناه بردند.
از آن لحظه به بعد، این شهر دیگر به روزهای عادی بازنگشت؛ دیگر از شبهای آرام و ساکت خبری نبود و دیگر نوای «لبیک یا خامنهای» از زبانها قطع نشد. حالا هم پس از گذشت چهل شب حضور پرشور مردم در خیابانها و فرا رسیدن اربعین قائد شهید امت، مردم مشهد، امشب (۱۹ فروردین ۱۴۰۵) فریادهای اقتدار خود را به نیابت از رهبر شهید سر خواهند داد و فردا نیز در مراسم اربعین پرخروشتر از پیش و با قلبی داغدار از همیشه به میدان خواهند آمد و بار دیگر با غیرت و غرور میدانداری خواهند کرد.