«هم میهنان عزیزم، کمکی که رئیس جمهور ایالات متحده به مردم شجاع ایران وعده داده بود اکنون رسیده است. این یک مداخله بشردوستانه است و هدف آن جمهوری اسلامی، دستگاه سرکوب و ماشین کشتار آن است، نه کشور و ملت بزرگ ایران.»
این عبارتی است که چهره برجسته سیاسی، نابغه دوران، بازمانده خاندان پهلوی که اخیرا نویسنده مغرض اکونومیست وی را «احمق مفید» توصیف کرده، در آغاز جنگ تحمیلی سوم به هم میهنان عزیزش گفت. داشتم فکر میکردم او و اطرافیانش عن قریب است که از این دست اظهاراتشان عدول کنند و بگویند این نبود آن چیزی که ما دنبالش بودیم و قرار نبود مردم کشته شوند و مراکز علمی و صنعتی کشور مورد حمله قرار گیرند و در یک چرخش ناگهانی با هم میهنان عزیز همدردی کنند، بلکه چهره جنگ طلب و ویرانی پسندشان را ترمیم کرده باشند.
داشتم فکر میکردم مدام باید عباراتی مثل عبارت فوق را با خودمان تکرار کنیم که یادمان نرود اینها بودند که برایمان جنگ خواستند و با شروع جنگ این جور شادمان شدند که نتوانند بعدها بگویند ما در این جنگ و ویرانی عاملیتی نداشتیم. تا نتوانند دریای خونی را که میان ما و خودشان است انکار کنند.
داشتم به همین چیزها فکر میکردم که شازده در حرکتی ناگهانی نشان داد که نیازی به این یادآوریها از جانب ما نیست. نشان داد درش بر همان پاشنه میچرخد و تصمیمی برای اعاده حیثیت از دست رفته اش ندارد. او اخیرا گفت:
«آنچه در این چهل روز رخ داد، دقیقا در مسیر همان مطالباتی است که ملت ایران از جامعه جهانی خواست.»
حالا دارم فکر میکنم آدم چقدر باید بی مسئولیت و بی وجدان باشد که هیچ، آدم چقدر باید ابله باشد که این موج مردمی را که نه تنها در ایران که در بسیاری از کشورهای جهان راه افتاده ببیند و حتی برای گندزدایی از چهره خودش هم که شده فکرش را به کار نیندازد. خدا از خاندان سلطنتی نگذرد که با آن همه امکانات که با خودشان برده بودند، این قدر در تربیت این بشر کوتاهی کردند.
و دیگر هیچ.