به گزارش شهرآرانیوز، در تاریخ معاصر، کمتر ملتی، چون ایران اسلامی حماسهای از جنس «ایثار جمعی» رقم زده است. میلیونها داوطلب در هشت سال دفاع مقدس، هزاران شهید مدافع حرم، و اکنون در سومین جنگ تحمیلی، میلیونها نفری که در هر راهپیمایی آمادگی خود را برای فداکاری اعلام میکنند، چیزی فراتر از یک آمارند. این گزارش با استناد به آیات قرآن و روایات اهل بیت (ع)، ریشههای این روحیه را در مفاهیمی، چون «شراء نفس»، «صدق عهد»، «موت السیف» و «جهاد اکبر» بررسی میکند و نشان میدهد که خیابان و میدان در فرهنگ ایرانی-اسلامی دو روی یک سکهاند.
قرآن کریم در آیه ۲۰۷ بقره میفرماید: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ»؛ آیهای که در شأن حضرت علی (ع) در لیلة المبیت نازل شده و ملت ایران آن را به وسعت خود گسترش داده است. بیست میلیون نفری که در جنگ تحمیلی داوطلب شدند، هر یک مصداق «یَشْرِی نَفْسَهُ» بودند؛ نه اجباری در کار بود و نه فراری، بلکه مسابقهای برای رسیدن به قله شهادت. در سوی دیگر، آیه ۲۳ سوره احزاب «مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ» توصیف دقیق ملتی است که برخی «قَضَیٰ نَحْبَهُ» (به شهادت رسیدند) و برخی هنوز «یَنْتَظِرُ» (در انتظار تکلیفند). نوجوانان کلیدبهشتی، مادران چندشهیده و رزمندگان عملیات خیبر و والفجر، همگی مصداق «صدقوا ما عاهدوا الله علیه» هستند. امروز نیز حضور میلیونی در راهپیمایی ۲۲ بهمن و تشییع شهدای مقاومت، ادامه همان «شراء نفس» و «وفای به عهد» است.
امیرالمؤمنین علی (ع) میفرمایند: «مَوْتُ السَّیْفِ أَزْهَی وَ أَکْرَمُ مِنْ مَوْتِ الْفِرَاشِ»؛ مرگ با شمشیر زیباتر و کریمانهتر از مرگ در بستر است. در فرهنگ شیعی، شهادت نه یک فاجعه، که «عروسی» و «سعادت ابدی» است. به همین دلیل تشییع میلیونی شهیدانی، چون حاج قاسم سلیمانی، سیدحسن نصرالله و سیدهاشم صفیالدین با اشک شوق همراه است، نه اشک حسرت. از سوی دیگر، آیه ۲۹ سوره فتح مؤمنان را «أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ» توصیف میکند. ایرانیان در هشت سال دفاع مقدس در برابر صدام و ابرقدرتهای شرق و غرب این دلیری را نشان دادند و امروز نیز در خیابانها با فریادهای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل»، همان «شدت بر دشمن» را تداوم بخشیدهاند. رمز پیروزی ملت ایران، همین جمع «شدت در برابر دشمن» و «رحمت در میان خود» است.
پیامبر اکرم (ص) پس از بازگشت از جنگ تبوک فرمودند: «رَجَعْنَا مِنَ الْجِهَادِ الْأَصْغَرِ إِلَی الْجِهَادِ الْأَکْبَرِ جِهَادِ النَّفْسِ». این حدیث شریف نشان میدهد که میدان جنگ تنها یک صحنه است؛ صحنه دیگر، خیابانها و اجتماعات و مواجهه با فتنههاست. ایرانیانی که در جبههها دلیری کردند، همانها در فتنه ۸۸، حماسه ۹ دی، راهپیماییهای حمایت از فلسطین و تشییع شهدای مقاومت نیز حضور یافتند. بیش از ۲۵ میلیون جان فدا برای ایران افسانه نیست؛ واقعیتی تاریخی است که از آیه «یَشْرِی نَفْسَهُ» تا حدیث «جهاد النفس» ریشه در باور عمیق دینی دارد. این ملت، چه در میدان جنگ با تفنگ، چه در خیابان با فریاد، و چه در سنگر اقتصاد و علم با تلاش، یک هدف دارد: سربلندی ایران و اسلام. تا آن روز که این باور زنده است، هیچ قدرتی نمیتواند در برابر این ملت ایستادگی کند.