به گزارش شهرآرانیوز، رامین ناصرنصیر، بازیگر، کارگردان، نویسنده و مترجم، در گفتوگویی متفاوت بخشی از خاطرات دوران کودکی خود را روایت کرده است؛ خاطراتی که در میان آنها ماجرای زودهنگام مدرسه رفتنش با شناسنامه فردی که فوت شده بود، توجهبرانگیز شده است.
ناصرنصیر در این گفتوگو درباره سبک زندگی امروزش نیز صحبت کرده و گفته است یکی از دلایل اصلی سکونت او خارج از شهر، فراهم بودن امکان نگهداری از حیوانات خانگی است. او همچنین با لحنی طنز از علاقهاش به زندگی در خانهای روستایی گفته؛ خانهای که در آن بتواند حیواناتی مانند گاو یا بز داشته باشد و حتی خودش هر روز صبح شیر آنها را بدوشد.
اما بخش متفاوتتر صحبتهای این بازیگر به دوران کودکی و شیطنتهایش مربوط میشود. به گفته ناصرنصیر، خانوادهاش برای اینکه او را زودتر سرگرم کنند و از شیطنتهای روزانهاش کم شود، تصمیم گرفتند او را دو سال زودتر از زمان معمول به مدرسه بفرستند.
او تعریف کرده است که در چهار سالگی با شناسنامه یکی از بستگان دور که فوت شده بود، وارد دوره آمادگی شد. از آنجا که نام و نام خانوادگی درجشده در شناسنامه جدید طولانی و دشوار بود، خانواده بارها با او تمرین کرده بودند تا در مدرسه نام واقعیاش، یعنی «رامین»، را بر زبان نیاورد.
با این حال، برنامهریزیهای خانواده در همان روز نخست با یک مشکل بامزه روبهرو شد. وقتی معلم نام او را پرسید، ناصرنصیر هرچه فکر کرد نام جدیدش را به یاد نیاورد؛ اما میدانست که نباید نام واقعی خود را بگوید. به همین دلیل پاسخ داد: «اسم منو فقط مامانم میدونه!»
در نهایت برای حل این مشکل، نامی که باید در مدرسه استفاده میکرد روی یک اتیکت نوشته و روی لباس او دوخته شد.
ناصـرنصیر پس از گذراندن دوره آمادگی و کلاس اول با آن شناسنامه، در ۶ سالگی دوباره با شناسنامه واقعی خودش وارد کلاس اول شد. به این ترتیب، او در حالی کلاس اول واقعی را آغاز کرد که پیش از آن سه سال سابقه حضور در مدرسه داشت و به تعبیر خودش، به نوعی یک «دانشآموز کهنهسرباز» محسوب میشد.
این شروع زودهنگام البته برای او فقط خاطرات خندهدار به همراه نداشت. ناصرنصیر از فرارهای مکررش در مسیر مدرسه رفتن نیز گفته است؛ اتفاقی که باعث میشد مادرش از رهگذران برای پیدا کردن و گرفتن او کمک بخواهد.
این تجربههای پرتنش موجب شد مدرسه رفتن برای او به خاطرهای ناخوشایند تبدیل شود؛ تا جایی که ناصرنصیر میگوید حتی در بزرگسالی نیز گاهی خواب میبیند که باید دوباره به مدرسه برود.
رامین ناصرنصیر متولد ۱۰ اردیبهشت ۱۳۵۱ در تهران و فارغالتحصیل رشته تدوین از پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. او فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۷۳ با تلویزیون آغاز کرد و با حضور در مجموعههایی مانند «ساعت خوش»، «جنگ ۷۷»، «پلاک ۱۴»، «باجناغها»، «قهوه تلخ» و «شهرزاد» شناخته شد.
این هنرمند علاوه بر بازیگری در حوزههای تئاتر، کارگردانی و نویسندگی نیز فعالیت داشته و در زمینه ترجمه از زبانهای انگلیسی و اسپانیایی نیز آثاری را منتشر کرده است. «شوخی کردم»، «سه، پنج، دو»، «مهیار عیار»، «آتش و باد» و «مرد سههزارچهره» از دیگر آثار شناختهشده او هستند.