آقای قلعه نویی چرا در جام جهانی پیرمردها و بی انگیزهها را حذف نکردی؟
امیرقلعهنویی درحالی از حذف نام برخی بازیکنان از اردوهای آتی تیم ملی صحبت به میان آورده که درجام جهانی نباید بسیاری از بازیکنان را با خود به آمریکا میبرد.
برای گفتن اینکه برخی بازیکنان دیگر به تیم ملی دعوت نمیشوند، کمی دیر بود، آقای قلعهنویی!
این تصمیم باید مدتها قبل گرفته میشد و نشد. بازیکنانی در جام جهانی ۴۸ تیمی آمریکا حضور پیدا کردند که با توجه به عملکرد و شرایط آن مقطع، حضورشان محل بحث جدی بود، اما سرمربی تیم ملی ترجیح داد به واسطه سابقه، نام و تجربه برخی بازیکنان، آنها را همچنان در فهرست خود حفظ کندو آن طیف در نهایت نتوانستند آنطور که باید باری از دوش تیم ملی بردارند.
قلعهنویی اکنون در فاصلهای نهچندان زیاد تا جام ملتهای آسیا از ایجاد تغییر در ترکیب تیم ملی سخن میگوید. اما سؤال اساسی این است: چرا این تغییرات در همان جام جهانی اتفاق نیفتاد؟
چرا آنجا که سرمربی باید جسارت بیشتری به خرج میداد و میان «نامهای تکراری» و «آمادگی حقیقی» یکی را انتخاب میکرد، چنین تصمیمی اتخاذ نکرد؟
واقعیت این است که تیم ملی را نمی توان با تعارف و رودربایستی اداره کرد.
به واقع در اختیار داشتن پیراهن تیم ملی نیاز به استحقاق کافی دارد و جایگاه گذشته نباید پاداشی برای برخی بازیکنان باشد که فقط در سالهای پایانی دوران فوتبال خود به فکر ساقهای خود هستند و عمیقا فوتبال شان آمیخته با تجارت شده است.
بازیکنان در این سطح باید بر اساس آمادگی، انگیزه و تأثیری که میتواند در زمین داشته باشد، به اردو فراخوانده شوند و اگر قرار باشد سابقه ملی و خاطرات گذشته همچنان معیار اصلی انتخاب باشند، طبیعی است که فرصت برای بازیکنان آمادهتر و جوانتر محدود شود و تیم ملی بی انگیزه میشود.
اکنون شنیده میشود بازیکنانی مانند عزتاللهی، حسینی، کنعانیزادگان، حاجصفی و... ممکن است دیگر به اردو دعوت نشوند. اگر قرار است چنین تغییری رخ دهد، نباید این تغییرات به چند اسم محدود شود.
باید یک ارزیابی جدی و بدون ملاحظه از کل فهرست تیم ملی انجام شود. حتی درباره بازیکنانی مانند طارمی، آزمون و دیگر نفراتی که در مقاطعی نتوانستهاند انتظارات را برآورده کنند نیز باید بدون توجه به نام و سابقه تصمیمی مبتنی بر عملکرد گرفته شود.
قلعه نویی باید خیلی زودتر از اینها شجاعت به خرج میداد و بازیکنانی را با خود به جام جهانی میبرد که دست کم انگیزه کافی داشته باشند. همین اسامی که اکنون سالها است کنار هم در تیم ملی ردیف شدهاند روزگاری بازیکنان جوان و گمنامی بودند که بر اثر تجربه خود موفق شدند پلههای ترقی را طی کنند وحالا زمان آن رسیده تا عزت الهی ها، جهانبخشها و طارمیهای جدید را ساخت و به اندازه کافی نیروی با انگیزه در فوتبال ایران وجود دارد که جای این اسامی را پر کنند.
مخلص کلام اینکه فوتبال ایران عمیقا نیازمند تغییرات و دگردیسی است و نباید دراین راستا کمترین مماشاتی داشت.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
