تریلری جدید از فصل دوم سریال «مندلورین» The Mandalorian برنامه اکران‌های آنلاین روز سوم سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌ کودک و نوجوان وضعیت نوید محمدزاده پس از ابتلا به کرونا چگونه است؟ چگونه لافایِت کُرن‌وِل توانست امضای اسکار وایلد، مارک تواین و ۴۰۰ شخصیت مشهور را جمع‌آوری کند؟ فیلم‌های سی و سومین جشنواره کودک و نوجوان را بشناسید فیلم‌برداری «مرد عنکبوتی ۳» کلید خورد صفحه نخست روزنامه‌های کشور - سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹ واکنش به سانسور سریال «درپناه تو» پس از ۲۵ سال گزارشی از ششمین نشست‌ آنلاین نخستین رویداد دوسالانه ملی نقاشی «شاهنامه فردوسی» نقدی بر فیلم «دوئت»، اثر نوید دانش | صحنه‌های سخنگو، آدم‌های ساکت گفتگو با لیلی طالقانی به مناسبت انتشار نخستین دفتر شعرش «پرنده بی‌حواسی که خواب می‌بیند» شهرام ناظری و همایون شجریان در پاریس کنسرت برگزار می‌کنند تهدید ریحانه پارسا پس از ترک ایران + عکس پایان تصویربرداری «دادستان» مسعود ده‌نمکی سرمایه‌گذار فیلم کیمیایی: «خون شد» را فعلا اکران نمی‌کنم ریحانه پارسا برای همیشه از ایران رفت؟ بهترین فیلم جشنواره فیلم لندن ۲۰۲۰ مشخص شد + معرفی فیلم برنامه اکران‌های آنلاین روز دوم سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌ کودک و نوجوان به زودی یک آلبوم تصویری از استادان موسیقی خراسان منتشر می‌شود
خبر ویژه

نگاهی به شادی و امید در شعر شفیعی کدکنی

  • کد خبر: ۴۶۵۳۶
  • ۲۱ مهر ۱۳۹۹ - ۱۲:۲۳
نگاهی به شادی و امید در شعر شفیعی کدکنی
 اگر بخواهیم یکی از مشخصه‌های شعری شفیعی کدکنی را که در سروده‌های وی پررنگ است نشان دهیم، بی‌گمان شادی‌بخشی و امید است. این ویژگی به خصوص اگر مقایسه‌ای بین شعر شفیعی کدکنی و اخوان ثالث انجام شود که در آغاز بسیار بر شعر شفیعی تأثیر گذاشته، بیشتر هم به چشم می‌آید.
نگاهی به شادی و امید در شعر شفیعی کدکنی
 
فاطمه مجیدی - عضو هیئت علمی دانشگاه نیشابور | شهرآرانیوز - در شعر امید، «شب، شط علیلی، بی مهتاب» است و برای انسان «امید رستگاری نیست» و شاعر «انتظار خبری» ندارد و همه جا «زمستان است». اما در شعر شفیعی کدکنی جز در مجموعه‌های نخست او که تحت‌تأثیر اخوان، رنگ و بوی ناامیدی را در آن می‌توان دید، در مجموعه‌های بعدی وی همیشه حرکت و پویایی و امیدبخشی و دعوت به امید موج می‌زند.
 
یکی از عوامل مؤثر در این تحرک و امیدبخشی و شادی، ارتباط او به عنوان یک پژوهشگر عرفان با دنیای عارفان پویا و امیدوار مکتب عرفان خراسان است که این ویژگی، از مشخصه‌های اصلی این عرفان است. آنچه در حالات و مقامات و گفتار و رفتار ابوسعید ابوالخیر می‌بینیم، شادی و سماع و شادخواری و خوش‌وقتی است و آنچه دارد بر خلق‌ا... صرف‌کردن و مدام در راه‌بودن. آنچه در شعر و اندیشه عطار می‌بینیم، هرچند در ظاهر، سخن از درد است، اما دردی خوش است که عطار آن را از درمان بهتر می‌داند و می‌فرماید: «درد بر من ریز و درمانم مکن/ زان که درد تو ز درمان خوش‌تر است» و مولانای بزرگ که شعر و اندیشه‌اش عصاره عرفان مکتب خراسان است، بیش از همه از شادی و امید و پویایی دم می‌زند و عاشقانه می‌خندد و راه بر هر غمی می‌بندد: «گر چه من خود ز ازل خرم و خندان زادم/ عشق آموخت مرا شکل دگر خندیدن»

پندار شفیعی کدکنی ادامه همین مکتب است و از آنجا که پندار و گفتار و رفتار از هم جدا نیستند، رفتار و گفتار او نیز در ادامه همین مکتبِ عرفانِ شاد و پویای پیران خراسان است. از این رو همیشه امیدوار است به روز‌های روشن و این پویایی و امید را در بیشتر شعر‌های او می‌بینیم. «گونِ» شعر او هر چند پای‌بسته و زندانی است، اما امیدوارانه «به شکوفه‌ها، به باران سلام» می‌رساند. شاعر «ترجیح می‌دهد که درختی باشد، در زیر تازیانه کولاک و آذرخش، با پویه شنفتن و گفتن» و اعتقاد دارد که «چون روح بهاران/ آید از اقصای شهر، / مرد‌ها جوشد ز خاک، / آن‌سان که از باران گیاه/ وآنچه می‌باید کنون/ صبرِ مردان و/ دل امّیدواران بایدش» هر چند نفسش از این شب و حصار ظلمانی گرفته است، اما معتقد است که «ز برون کسی نیاید چو به یاری تو، اینجا/ تو ز خویشتن برون آ، سپه تتار بشکن»

او طبق آنچه در رفتار و گفتار پیران خراسان دیده است می‌داند که انسان فقط با خودشناسی است که به کمال می‌رسد؛ به همین دلیل می‌گوید: «سزای همچو تویی چیست غیر درماندن/ به هر که بود و به هر جا که بود و هر چه که بود/ رجوع کردی، الّا دلت که قطب‌نماست» و گل آفتابگردان را می‌ستاید چرا که «به شب و/ به ابر و/ ظلمت/ نشود دمی بر او گم/ دل اوست قبله‌یابش!» و هر چند «غوک‌ها» را می‌بیند که «کوتاه‌بین و تنگ‌نظر» و «در خاک رنگ خاکی و در سبزه سبزرنگ»، همه جا را فراگرفته‌اند و وطن را به لجن کشیده‌اند، اما با امیدواری و شادی فریاد برمی‌آورد که «باش که بینی/ ساخته‌اند این جوانه‌های برومند/ پایگه آرزو، سرای وطن را/ پنجره‌اش از غبار وسوسه‌ها پاک/ زیرِ همین آسمان و رویِ همین خاک»


 
نگاهی به شادی و امید در شعر شفیعی کدکنی
 
 
 
 
به دنبال «طفلی به نام شادی» در گفتگو با عباس ساعی
 
 
 
 
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* captcha:
* نظر:
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
سرخط خبرها
{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}