قاسم رفیعا
شاعر و طنزپرداز
آخرین مطالب قاسم رفیعا
اولین کسی که کشتم!
عمو کلبه حسن فقط دوست داشت برود مکه و رفته بود، ولی هروقت موقع نماز، تلویزیون کوچکشان خانه خدا را نشان میداد، باز چشم هایش پراشک میشد.
ما بدو، حاج رضا بدو
راستش بهار که رفته بودم قنات، بالای باغ باقرزادهها در استخر طبیعی، داخل قنات، ماهیهای درشتی دیده بودم و با خودم فکر میکردم حالا که آب کم شده است، حتما میشود ماهی گرفت.
راهنمای مقصد خرو!
آن روز کولهها را برداشتیم و راه افتادیم. اول با اتوبوس رفتیم جاغرق و پیاده به سمت کردینه به راه افتادیم.
لباسهایی که همیشه کهنه بودند
تا دوازده سیزده سالگی لباسی مخصوص خودم نداشتم. ما چهار تا برادر بودیم که لباسها را به نوبت تنمان میکردیم
شهادت باباعلی
زندگی مان را وقف هنر کردیم. از اول ابتدایی رفتیم توی گروه سرود و درحالی که معنی و حتی تلفظ درست خیلی از سرودها را نمیدانستیم، آنها را میخواندیم.
ما توی صف قد کشیدیم
بعد از این همه سال، هنوز وقتی در جایی میبینم مردم توی صف ایستاده اند، اگر وقت داشته باشم، چنددقیقهای میروم داخل صف و لذت میبرم.
خاطرات مدرسه
کلاس اول بودم که انقلاب شد. قبل از عید که رفتیم مدرسه، خانم معلمها بی حجاب بودند. بعد عید، چندتایی باحجاب شده بودند.
ما همچنان بچه مانده بودیم
هر فصلی بازی خودش را میآورد. یک دفعه میدیدی همه کاغذباد درست میکنند و میروند تپههای اطراف...
جعبهای که جادویمان کرد
تو کوچه آسیا فقط کل میرزا تلویزیون داشت. آن هم کمدی بود، ولی سیاه و سفید. همه جمع میشدند خانه کل میرزا و حوادث انقلاب را میدیدند.
غوطه
ما شنا را از استخرهای خاکی شروع میکردیم. به این معنی که خودمان چند سنگ را توی رودخانه میگذاشتیم.
قبلی ۳
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.