حامد عسکری
آخرین مطالب حامد عسکری
وقتی همه خوابیم
از ما دهه شصتی‌ها از هرکسی می‌پرسیدی شعر چی بلدی یا «یه توپ دارم قل قلیه» می‌خواند یا «شبا که ما می‌خوابیم آقا پلیسه بیداره، ما خواب خوش می‌بینیم او دنبال شکاره».
ژن ایرانی بیژن
مردی بود که بر خلاف بقیه هنرمند‌های موسیقی به اصطلاح لس آنجلسی ریش می‌گذاشت، بر خلاف بقیه کت و شلوار سنگین رنگین می‌پوشید و خودش بود و سازش.
مراقبان بهشت زندگی مردم
آرزو می‌کنم همیشه بیکار باشند، همیشه حقوقشان را سر ماه بگیرند و دقیقا هیچ کاری نکنند جز حل کردن جدول در اتاق هایشان، جز والیبال بازی کردن و وزنه زدن توی حیاط ایستگاه هایشان و توی فضای مجازی چرخیدن و پیش خانواده هایشان بودن.
آقای فرمانده
او دست هایش با بوی گازوئیل ژ۳ و کلاشنیکوف غریبه نبود. او کالک خوانی را از بچه‌های تخریب بهتر بلد بود، او در جنگ پوتین کهنه کرد و فقط برای عکس و گزارش فیلم به جبهه‌ها نرفت. او فرمانده بود. آقای فرمانده. آقای قائد شهید امت.
برای ۱۶۷ نفر و ماکان
همیشه اول مهر برای ما بچه معلم‌ها یک بوی دیگری دارد. پدرم بازنشسته که شد یک مدرسه غیرانتفاعی راه انداخت. یک مدرسه غیرانتفاعی دخترانه، یک خانه باغ بزرگ قدیمی را اجاره کردند و شد مدرسه.
مردم عین ماه
این داستان عرض ارادتی است به پرچم میهن و شهیدان این سرزمین و مردمی که بیش از ۲۰۰ شب است، پرچم ایران را برافراشته نگه داشته‌اند.
هیچ کس اینجا گم نمی‌شود
بعضی‌ها از همان لحظه‌ای که وارد صحن می‌شوند، گریه می‌کنند؛ بی صدا، چنان که فقط شانه هایشان اندکی می‌لرزد.
پرواز پرستو‌ها | لبخندها و شادی های یک عروسی که گم شد
خبر رسید، داغ شبیه یک تکه ترکش سرخ نشست توی سینه‌ام: حمله هوایی به یک عروسی در سیریک.
پرواز پرستو‌ها | ۳ نگهبان مرز‌های هوایی وطن در آسمان جا ماندند
سه عزیز، سه متخصص، سه عاشق آسمان و سه نگهبان مرز‌های هوایی وطن جانشان را دادند تا پای غریبه‌ها به این خاک وا نشود.
سلام بر آن نمکین‌تر از یوسف
یتیم بزرگ شد، چه نانی و چه زیستی و معاشرتی داشت که تا حوالی چهل سالگی اش هرکس هر سفری می‌خواست برود، معامله‌ای، امانتی یا خرید و فروشی داشت صدایش می‌کرد که یا در حضور او باشد یا با نظارت و مدیریت او.
با موسی در حوالی نیل
در هر صنفی، هر علاقه‌ای، هر تفکری، نوع افراطی اش هم وجود دارد و وای از این گونه افراط... معمولا پیروان این مسیر که شورش را آن گونه که می‌دانم و می‌دانید در حقیقی و مجازی هم در می‌آورند قرائتی سطحی و پوستی از وقایع دارند
تقصیر انگورها نبود
به قول سینمایی ها فریم به فریم زندگی اش را انگار خدا طوری کارگردانی کرده که گریه کنیم و وسطش از شوق و غربت سوار بر لحظه ها بخندیم.
زمین قطعا گرد است
بنای شیعه بر رشد است و به تعالی رسیدن در حین حرکت، نمی‌شود ایستاد و آموخت و بعد راهی شد، در حین حرکت و رفتن و هجرت باید زخم‌ها را ترمیم کرد، قوی شد، درمان خویش نمود و تاول تیمار کرد و رفت.
اربعین و پرچم‌های سرخ امسالش
امسال هم شد، امسال هم پایم روی خاک نجف به زمین آمد و شدم زائر اربعین. چه حکایتی است که هر سال آمده‌ام و این رویداد برایم تکرار می‌شود و تکراری نه.
وطن فروشان در زمره بی شرفان تاریخ‌اند
جنوب جنوب می‌کنند، چون معتقدند این زیرساخت‌ها مال جمهوری اسلامی بود که زده شد و ما برمی گردیم و بهترش را می‌سازیم؟ کی می‌سازد! عمله اکره‌هایی که یک خانه با لِگو هم تا حالا توی عمرشان نساخته‌اند.
و چه می‌دانی صَرخِه چیست؟
همه عراق امروز آمده بود تشییع، گرمای هوا مغز را مذاب می‌کند و از سوراخ‌های بینی جاری می‌سازد، موکب‌ها هنوز درست و درمان راه نیفتاده‌اند، تا اربعین یک ماه مانده ولی این کرامت و سفره‌داری عراقی‌ها انتها ندارد.
تو می‌گفتی و من باور نکردم
هوای تهران، امروز بوی خاک نم خورده را می‌دهد، بوی گل‌های جانماز، دهان ترش است از گریه بسیار و تشنگی، مغز می‌جوشد از گرما، خیابان‌ها دارند مرا قدم می‌زنند، فریاد می‌زنم و ضجه‌ام آن‌گونه که انگار سال‌ها در حفره‌های ریه‌ام چیزی پنهان کرده بودم.
ما را چرا نمی‌کشی‌ای داغ مهربان
توفیق زیارت، چیزی نیست که با چرتکه عقل جور دربیاید. روی میز عقل تشریح نمی‌شود وگرنه عقل می‌گوید با بلیت ۱۰ تومانی نمی‌شود، اصلا بشود تو نکن. هزار تا خرج واجب داری، ولی من دلم لک زده برای آن سوی مرز‌های این سکوت.
ما هستیم، پس وطن هست
برای خرمشهر که با پایمردی سربازان وطن و مردمان این سرزمین، به بخشی از تاریخ پر افتخار ایران تبدیل شده است.
۱ بعدی
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.