دود از کنده بلند شد

روز جمعه مسابقات انتخابی تیم ملی کشتی آزاد در سالن دوازده‌هزارنفری آزادی برگزار شد. باوجودی‌که قرار بود تنها در 5 وزن انتخابی تیم ملی، ترکیب نفرات اعزامی به مسابقات جهانی را روشن کند، بیش از 10هزار نفر برای تماشای کشتی‌‌ها به سالن آمدند تا نشان دهند کشتی همچنان ورزش اول کشور است. حساسیت مبارزه‌ها در برخی اوزان آن‌قدر زیاد بود که کادرفنی تیم ملی اطمینان داشت که مسابقه نباید در سالن هفت‌تیر برگزار شود و تنها سالن دوازده‌هزارنفری است که گنجایش پذیرایی از تماشاگران انتخابی را دارد.
در 65کیلوگرم امیرمحمد یزدانی (مازندران) بعد از ارائه کشتی‌هایی امیدوارکننده، به پیمان بیابانی باخت، اما با توجه به سن‌وسالش، می‌تواند همه را به آینده‌اش امیدوار کند و جویبار را صاحب قهرمان بلندآوازه دیگری در آینده‌ای نه‌چندان‌دور کند.
در 74 کیلوگرم در غیاب مصطفی حسین‌خانی که روز چهارشنبه پایش را به تیغ جراحان سپرد، رضا افضلی نفر اول شد و سیداحمد محمدی در بازگشت دوباره به مسابقات، نتوانست نظرها را جلب ‌کند. نکته خوب این وزن همچنان محمد نخودی بسیار جوان است که قبلا هم در تیم ملی نوجوانان شاگرد غلامرضا محمدی بوده و او نیز همچون امیرمحمد یزدانی، کشتی‌گیری است که می‌شود آینده را با آن‌ها امیدوارکننده‌تر دید. نخودی در انتخابی تیم ملی نتوانست بدرخشد؛ اما حتما شانس نتیجه‌گرفتن و مدعی‌شدن را خواهد داشت.
رقابتی که بیش از همه مردم را به سالن آزادی کشانده بود، مبارزه حساس و دیدنی حسن یزدانی و کامران قاسمپور بود. سؤالات زیادی پیش از این مبارزه در بین کشتی‌دوستان وجود داشت که آیا اگر قاسمپور این مبارزه را ببرد، واقعا کادر فنی تیم ملی از قهرمان جهان و المپیک خواهد گذشت؟
مربی حسن یزدانی در اظهارنظری گفته بود که «کدام مربی وقتی 100 را دارد، به دنبال 50 می‌رود؟» اگر در100بودن حسن یزدانی شکی نداشته باشیم، اما کامران قاسمپور باکارنامه و روحیه جنگنده و جسورش نشان داده که قطعا 50 نیست. او روز جمعه، زمان اول را متفکرانه پشت‌سر گذاشت، درحالی‌که کشتی‌گرفتن با ستاره‌ای چون یزدانی کار آسانی نیست. او توانست 3 امتیاز از قهرمان المپیک بگیرد و این مزد شجاعت و جسارت قاسمپور بود؛ امتیازی که نشان داد فاصله بین او و یزدانی 50 نیست و حالا وزن 86کیلوگرم 2 مدعی دارد و این قطعا اتفاق بدی نمی‌تواند باشد.
کادرفنی‌ای که برای یزدانی و قاسمپور مسابقه انتخابی گذاشت، قطعا برای کشتی‌گیر بازنده نیز برنامه دارد؛ بازنده‌ای که مثل یزدانی سرمایه کشتی بود و قطعا اگر این انتخابی، مبارزه دومی هم داشت، او به‌مراتب کشتی بهتری هم می‌گرفت. کشتی از جدال حسن یزدانی و کامران قاسمپور سود برد. در وزن 97کیلوگرم هرچند رضا یزدانیِ باتجربه بیشتر استراحت کرد و سایرین کشتی گرفتند، اما با انصراف علیرضا گودرزی از شرکت در انتخابی، او علی شعبانی را شکست داد و حالا گزینه شماره‌یک تیم ملی در این وزن محسوب می‌شود.
کشتی‌های سنگین‌وزن نیز از هیجان زیادی برخوردار بود. کمیل قاسمی تمرینات خوبی داشت، این را می‌شد از فرم بدنی‌اش متوجه شد. او می‌خواست یک بار دیگر شانس خود را برای رسیدن به دوبنده تیم ملی امتحان کند؛ درحالی‌که با یک نقره و یک برنز یکی از پرافتخارترین‌های کشتی ایران در المپیک‌هاست، اما در کشتی اول مغلوب یدا... محبی شد و بعد گوشه تشک را بوسید. می‌خواست خداحافظی کند، اما پهلوانی کرد و با توجه به هیجان‌انگیز‌بودن مبارزه‌اش مقابل پرویز هادی برای مردم، مبارزه دوم را هم برگزار کرد. باخت، اما بار دیگر اخلاق را برد و مردم را از تماشای یک مبارزه دوست‌داشتنی محروم نکرد و سپس رسما از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد. کمیل اشک‌ریزان چهارگوشه تشک را بوسید و به سال‌ها حضورش در تیم ملی خاتمه داد و این شاید تلخ‌ترین صحنه سالن دوازده‌هزارنفری آزادی بود؛ حُسن‌ختامی تلخ بر روزی شیرین.