کارگردان «کاکالوتی»: فیلمسازان شهرستانی نباید برای ساخت فیلم راهی تهران شوند + فیلم

به گزارش شهرآرانیوز؛ در نشست خبری این فیلم که با حضور امیراطهر سهیلی، کارگردان اثر و دو بازیگر نوجوان، ارغوان همدانچی و سهراب سهیلی برگزار شد، بخش قابل توجهی از پرسش‌ها به چگونگی تولید یک اثر کودک در خارج از تهران، شیوه کار با بازیگران کودک، موسیقی و اقتباس غیرمستقیم از ادبیات و اسطوره‌های ایرانی اختصاص داشت.

سهیلی در پاسخ به پرسشی درباره حمایت‌های صورت‌گرفته از فیلم، توضیح داد که «کاکالوتی» در ابتدا با همراهی جمعی از علاقه‌مندان به سینما شکل گرفته و در میانه مسیر، شهرداری مشهد به پروژه پیوسته و از تولید آن حمایت کرده است. به گفته او، بنیاد سینمایی فارابی نیز در مراحل پایانی تولید و پس از آن در روند پس‌تولید از این اثر حمایت کرده است.

کارگردان «کاکالوتی» با قدردانی از حمایت شهرداری مشهد و مؤسسه فرهنگی شهرآرا، تأکید کرد که بدون این حمایت‌ها تولید و به سرانجام رساندن فیلم با دشواری بیشتری همراه می‌شد.

او با اشاره به هزینه‌های بالای تولید در سینمای کودک گفت: سینمای کودک به دلیل ویژگی‌های تولیدی خود، نسبت به بسیاری از گونه‌های سینمایی هزینه‌برتر است و برای زنده ماندن و تداوم این جریان، حمایت از فیلمسازان جوان و شهرستانی ضروری است.

سهیلی همچنین از ضرورت تمرکززدایی از تولید سینما در کشور سخن گفت و افزود: از زمانی که ساخت فیلم را آغاز کرده، یکی از اهدافش این بوده که فیلمسازی از تهران به شهرستان‌ها منتقل شود. به گفته او، مشهد، اصفهان، اهواز و دیگر شهر‌های کشور ظرفیت‌های انسانی و هنری قابل توجهی دارند و فیلمسازان این مناطق نباید برای ساخت اثر خود ناچار به حضور در تهران باشند.

او با اشاره به سابقه تولید آثار سینمایی در مشهد گفت که تلاش‌هایی در دهه‌هایگذشته برای شکل‌گیری جریان فیلمسازی در این شهر انجام شده، اما به دلیل تداوم نیافتن حمایت‌ها، این مسیر ادامه پیدا نکرده است.

سهیلی تأکید کرد که حمایت از سینما در شهر‌ها می‌تواند بخشی از مسئولیت فرهنگی مدیریت شهری باشد و شهرداری‌ها، همان‌طور که برای توسعه زیرساخت‌های شهری اقدام می‌کنند، می‌توانند در حوزه فرهنگ و هنر نیز نقش‌آفرین باشند.

در ادامه حتما ببینید ویدئو | کاکالوتی، قصه‌ای از دل شاهنامه برای بچه‌های امروز

از نقد ریتم فیلم تا فرهنگ تماشای سینما

یکی از بخش‌های متفاوت این نشست، پرسش‌های خبرنگاران نوجوان جشنواره درباره ریتم فیلم و نحوه ارتباط آن با مخاطب کودک بود. یکی از خبرنگاران نوجوان با اشاره به تفاوت فضای نیمه نخست و دوم فیلم، نظر کارگردان را درباره ریتم «کاکالوتی» جویا شد.

سهیلی در پاسخ، بخشی از این موضوع را به شرایط اکران و رفتار مخاطبان در سالن مرتبط دانست و از حضور و استفاده از تلفن همراه در جریان نمایش فیلم انتقاد کرد.

او گفت که پس از اکران فیلم نیز با تعدادی از کودکان درباره نظرشان نسبت به اثر صحبت کرده و تلاش کرده است بازخورد مستقیم مخاطبان کودک را دریافت کند.

در ادامه، یکی از مسئولان بخش خبرنگاران نوجوان جشنواره توضیح داد که این افراد، خبرنگارانی نوجوان هستند که پیش از جشنواره در دوره‌های آموزشی مرتبط با خبر، تحلیل و نقد فیلم شرکت کرده‌اند و پرسش‌های آنان صرفاً حاصل یک برداشت لحظه‌ای از فیلم نیست.

او همچنین تأکید کرد که مخاطبان کودک، به‌ویژه در جشنواره‌ای با تعداد بالای تماشاگران کودک و نوجوان، ممکن است رفتار‌های متفاوتی داشته باشند و کنترل جمعیت زیاد کودکان در سالن کار ساده‌ای نیست؛ با این حال خبرنگاران نوجوان فیلم را تا پایان دیده و درباره آن یادداشت و نقد تهیه کرده‌اند.

تربیت مخاطب سینما از همین‌جا آغاز می‌شود

کارگردان «کاکالوتی» در بخش دیگری از نشست، بر اهمیت تربیت مخاطب برای سینما تأکید کرد و گفت که برای او، تربیت کودک و ایجاد فرهنگ درست فیلم دیدن حتی از نتیجه نهایی یک فیلم نیز اهمیت بیشتری دارد.

او با اشاره به تجربه کار با تعداد زیادی کودک و نوجوان، از برنامه‌هایی برای ایجاد انگیزه کتابخوانی و گفت‌و‌گو درباره فیلم‌ها میان کودکان سخن گفت و افزود که کودکان باید از همان سنین پایین یاد بگیرند فیلم را ببینند، درباره آن فکر کنند و بتوانند نظر خود را درباره یک اثر بیان کنند.

«کاکالوتی»؛ ردپای شاهنامه بدون اقتباس مستقیم

یکی دیگر از پرسش‌های خبرنگاران نوجوان درباره چرایی استفاده از عناصر شاهنامه در داستان «کاکالوتی» بود.

سهیلی در پاسخ تأکید کرد که قصد نداشته داستان فیلم را به شکل مستقیم از شاهنامه اقتباس کند، بلکه تلاش کرده است ردپا و حال‌وهوای اسطوره‌های ایرانی را در اثر باقی بگذارد.

او توضیح داد که استفاده مستقیم از داستان‌های شاهنامه ممکن است ذهن کودک را به سمت مقایسه با اصل اثر ببرد، در حالی که هدف او این بوده که کودک با مواجهه با عناصر آشنا به‌تدریج ارتباطی ذهنی با مفاهیم اسطوره‌ای برقرار کند.

به گفته سهیلی، در «کاکالوتی» عناصری مانند شیر، اژدها، جادو و ساختار‌هایی که یادآور داستان‌های شاهنامه هستند، به شکلی غیرمستقیم مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

او این رویکرد را تلاشی برای نزدیک شدن به شاهنامه بدون بازسازی مستقیم آن دانست و گفت که شاهنامه قله‌ای است که نمی‌توان به سادگی آن را بازسازی کرد، اما می‌توان از کنار آن عبور کرد و بخشی از عطر و غبار آن را در یک اثر تازه حفظ کرد.

در ادامه حتما بخوانید امیر اطهر سهیلی: ماندگاری یک فیلم مهم‌تر از جشنواره است+ فیلم

موسیقی؛ بخشی از ریتم و فضای کودکانه فیلم

موسیقی «کاکالوتی» نیز از دیگر محور‌های مطرح‌شده در نشست بود.

سهیلی گفت تلاش کرده است موسیقی فیلم علاوه بر ایجاد فضای شاد و متناسب با مخاطب کودک، از نظر محتوایی نیز حرفی برای گفتن داشته باشد.

او درباره فرآیند تولید موسیقی و ترانه‌های فیلم توضیح داد که برای بخش‌های مختلف اثر از ظرفیت چند ترانه‌سرا و عوامل حرفه‌ای استفاده شده و هدف این بوده است که موسیقی تنها عنصری تزئینی نباشد، بلکه به ریتم و فضای داستان کمک کند.

حضور نوجوانان؛ بخش متفاوت نشست «کاکالوتی»

نشست خبری «کاکالوتی» در حالی برگزار شد که بخش قابل توجهی از پرسش‌ها از سوی خبرنگاران نوجوان جشنواره مطرح شد؛ نوجوانانی که در کنار پوشش خبری جشنواره، به نقد و تحلیل فیلم‌های حاضر نیز می‌پردازند.

در این نشست، علاوه بر موضوعاتی مانند حمایت از تولیدات سینمای کودک در شهرستان‌ها، شیوه کار با کودکان و نوجوانان، موسیقی و اقتباس از ادبیات ایرانی، موضوع فرهنگ تماشای فیلم نیز به یکی از محور‌های اصلی گفت‌و‌گو تبدیل شد؛ موضوعی که نشان داد «کاکالوتی» در جشنواره کودک و نوجوان، تنها از منظر ساخت و تولید مورد پرسش قرار نگرفته و نحوه ارتباط آن با مخاطب اصلی خود نیز محل بحث بوده است.