گوسفندها، سارقان بدسابقه را  لو دادند | دستگیری سارقانی با ۲۰ سال سابقه زندان توضیحات پلیس درباره پرونده عامل تعرض به کودکان + فیلم نحوه محاسبه حقوق بازنشستگان کشوری در سال ۱۴۰۴ اعلام شد + جدول فرماندهی انتظامی مشهد اقدامات خود در حوزه زائران نوروز ۱۴۰۴ را تشریح کرد آیا شام دیرهنگام باعث افزایش وزن می‌شود؟ دیه در قصور پزشکی بر عهده خود پزشک است؛ نه خانواده‌اش پیش‌بینی وزش باد، بارش باران و رعدوبرق در برخی نقاط کشور از امروز تا یکشنبه آینده (۷ اردیبهشت ۱۴۰۴) ارائه ۸ میلیون خدمت بهداشتی‌درمانی توسط سپاه پاسداران در مناطق محروم آیا ویتامین‌ها انرژی‌ساز هستند؟ مشکل کارفرمایان در ارسال لیست بیمه فروردین ۱۴۰۴ | تأمین‌اجتماعی: سیستم در حال به‌روزرسانی‌ است یارانه حکمت بازنشستگان نیرو‌های مسلح از اردیبهشت ماه ۱۴۰۴ افزایش می‌یابد واریز متناسب‌سازی و افزایش حقوق بازنشستگان کشوری از امروز (۳ اردیبهشت ۱۴۰۴) آغاز شد ابلاغ رسمی دستورالعمل متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان از سوی دولت | معوقات متناسب‌سازی حقوق امسال پرداخت می‌شود نقش شاهان در اسلامبول ترک تحرک! راهکارهایی برای داشتن زمینی عاری از هرگونه زباله و پسماند | رؤیای زمین پاک تصادف شدید موتورسیکلت و پراید در فریمان با ۶ مصدوم (۲ اردیبهشت ۱۴۰۴) احتمال وقوع سیلاب طی ساعات آینده در شمال‌غرب کشور (۲ اردیبهشت ۱۴۰۴) دغدغه مسکن در صدر | پاسخ گویی مدیر کل کمیته امداد امام خمینی (ره) خراسان رضوی به مددجویان استاندار خراسان رضوی: حل مشکلات محیط زیستی استان بدون مشارکت‌های مردمی میسر نیست اورژانس مشهد به ۴۰ دستگاه آمبولانس جدید نیاز دارد| کمبود نگران‌کننده پایگاه‌های اورژانس در مرکز شهر مسمومیت ۳ معلم ایلامی در پی شیطنت دانش‌آموزان دختر (۲ اردیبهشت ۱۴۰۴) برنامه زمانی ثبت‌نام ۵ آزمون مهم ۱۴۰۵ نبود مهد کودک در ادارات | چالش‌ مادران شاغل چگونه مرتفع می‌شود؟ چرا برخی افراد تمایل به خوردن برخی مواد مثل گچ و صابون دارند؟ مصرف ماهی، موجب کاهش التهابات در بدن کودک می‌شود متجاوز سریالی کودکان در تهران دستگیر شد (۲ اردیبهشت ۱۴۰۴) تعداد پشت‌نوبتی‌های پذیرش در مراکز شبانه‌روزی اعصاب و روان خراسان رضوی به ۲۰۰ نفر رسید
سرخط خبرها

درباره ملال و تازگی

  • کد خبر: ۱۳۰۴۸۷
  • ۲۸ مهر ۱۴۰۱ - ۱۴:۱۲
درباره ملال و تازگی
ما نمی‌دانیم چه می‌خواهیم و هم ازاین روست که آنچه می‌بینیم، همیشه برای ما نامطلوب است.

ما نمی‌دانیم چه می‌خواهیم و هم ازاین روست که آنچه می‌بینیم، همیشه برای ما نامطلوب است. شناخت آن جوهر شگفتی است که همه چیز را تازه نگه می‌دارد. اما ما گمان می‌کنیم باید به دنبال ناشناخته‌ها باشیم و غریبه‌ها و غریب ها؛ اما شناخت است که ما را از ملال دور می‌کند.

شناخت در ذات خود بی نهایت را دارد. هرچه را درست بشناسیم، می‌بینیم که درست نشناخته ایمش و همین کیمیا و اکسیر شناخت است که ما را مدام می‌برد و برمی گرداند. با خودمان و با هر چیز غریبه می‌کند و آشنا می‌کند. در آشنایی با هر پدیده تازه ما با خودمان هم آشنایی نوی به دست می‌آوریم و آن گاه برای خود غریب می‌نماییم.

پدر وقتی تا نصفه شب بر بالین فرزند بیمار بیدار می‌ماند، به واسطه شناختن نوزاد تازه و دردهایش با خود روبه رو شده است و حالا خود شگفت دیگری را در خود پیدا می‌کند که او را هیجان زده و شگفت زده می‌کند. داماد در چشم عروس عشقی را می‌بیند که وجود خود او را آینگی می‌کند و این آینگی او را مدام می‌برد و بازمی گرداند. نگهداری از یک بوته گیاه و توجه به یک گل هم همین قدر ما را با بی نهایت روبه رو می‌کند.

انگار آن نگار نازدار پنهان شده است از ما و همه چیز در ما و همه چیز مدام خودی می‌نمایاند و می‌گریزد و ما، چون گربه‌ای بازیگوش که به دنبال انعکاس نوری می‌دویم. به جست وجوی آن عزیز می‌دویم و از این آینه به آن آینه می‌شتابیم. ملال ناشی از فراموش کردن است و فراموش کردن از نوعی آشنایی نادقیق برمی خیزد. آشنایی عمیق و دقیق، اما شنایی در موج‌های ابدیت است و جزرومد‌های مداوم معرفت میان ما و هرچیز مدام ما را با خودی بزرگ‌تر و دقیق‌تر و ظریف‌تر روبه رو می‌کند.

جهان مدرن با تکثیر مداوم آینه‌ها و با جادوی خط تولید و تولید انبوه راز را از همه چیز گرفته است. دیگر نه کاسه گلین بوی نفس کسی را دارد و نه در لیوان‌های بسته بندی شده در خط تولید‌هایی که از نوازش انگشت‌های آدمی دور و دورتر شده اند، شمیمی از شربتی و شرابی ازلی هست که دماغ جان ما را تازه کند.

تولید انبوه سعی کرده است که انسان را و آن لحظات مأنوس شدن انسان با آینه و دیدار خود در آینه و هرچیز را از مسیر تولید حذف کند و این است که دیگر ما به یخچال سایدبای ساید، هر چقدر هم پولش را داده باشیم، دل بسته نمی‌شویم.

آن کوزه گلین، اما که انگشت‌های مادر به دورش کیسه‌ای نخی می‌کشید و نم دارش می‌کرد تا آب را بهتر سرد کند، همیشه انگار جزئی از مهربانی مادر بود که ما را سیراب می‌کرد. حالا، اما همه چیز هست. تالار آینه‌ای بسیار بزرگ‌تر فراهم شده است، اما چشمکی و نگاهی و عطری و رازی در میان نیست.

ما آمده ایم که همه چیز را مصرف کنیم، نیامده ایم که ببینیم و بشنویم و بچشیم و دیدار کنیم. آمده ایم که تمام کنیم و بعدی را برداریم و مصرف کنیم. تفاوتی میان گوساله و کالباس هست که به این راحتی‌ها پر نمی‌شود. کشتن و خوردن و بلعیدن و مصرف کردن راحت‌تر شده است و حالا ما بدون دیدار آینه می‌سازیم و آینه می‌خریم و آینه می‌شکنیم و درنهایت این مسیر چیزی به جز شیئی‌وارگی و چیزشدن انسان نیست.

ما چیز‌هایی هستیم که هستیم، چیز‌هایی بی چیزتر از همیشه و غرق در چیز‌های بسیاری. تا کدام چشم که این درد را ببیند و این تالار چرک وچیل آینه را با نگاهی روشن کند.

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->