میزبانی حرم مطهر رضوی از ۳۵۰۰ زائر افغانستانی در دهه پایانی صفر نخستین مدرسه فصلی «فلسفه اخلاق» در مشهد برپا می‌شود بخش بین الملل بنیاد امام رضا(ع) به زودی تقویت می‌شود معاون سازمان حج: بیش از ۵ میلیون نفر در نوبت اعزام به عمره مفرده هستند درباره «سید مجتبی حسینی»، نویسنده کتاب «حضرت سکینه (س)؛ اسطوره ادب و عرفان» رفاقت با امام رضا (ع) کلید بهار معنویت | چگونه اندوخته‌های معنوی ماه محرم و صفر را حفظ کنیم؟ آغاز نهادینه‌سازی فرهنگ نماز از مدارس تاکید بر طرح و تصویب قوانین در راستای ایجاد زیرساخت‌های مربوط به مساجد نگهداری تابلوی تمثال امام رضا(ع) در موزه آستان قدس رضوی تکذیب شد تلاش برای تحقق مسجد تراز اسلامی | فعال‌سازی ۲۰ هزار مسجد در طرح «محراب» حکم شرعی آموزش شعبده چیست؟ مسجد جمکران میزبان هیئات مذهبی در روز شهادت امام حسن عسکری(ع) ساماندهی شعب موسسات قرآنی سراسر کشور تا پایان سال ۱۴۰۴ مدیرکل بنیاد شهید خراسان‌رضوی: خدمات شهرداری مشهد برای اشاعه نام شهدا بسیار ارزشمند است تاریخچه‌ای از توسعه حرم امام رضا علیه‌السلام در عصر «وزیرنظام» در دوره قاجار خودتان را بزنید به آن راه آقا! خورشید، پشت این پنجره است عنایت خاص امام رضا (ع) به شیخ حبیب‌ا... آثار، برکات و چرایی زیارت امام رضا (ع) | عهدی که با زیارت ادا می‌شود گزارشی از نمایشگاه عکس های حسن توکلی از حرم مطهر رضوی در نگارخانه فردوسی | با عکس هایم از حرم، زندگی کردم
سرخط خبرها

همه خاطرات ما از حرم

  • کد خبر: ۱۶۳۲۴۵
  • ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۲ - ۱۴:۰۰
همه خاطرات ما از حرم
اطراف حرم پر از قصه و خاطره است. آن‌هایی که سال‌ها پیش فرصت زیارت داشته‌اند، گاهی که دلشان برای حرم تنگ می‌شود، زل می‌زنند به قاب عکس حرم که روی دیوار خانه‌شان است.

انگار بهترین جای دنیا نشسته‌اند؛ روبه‌روی گنبد و گلدسته‌های حرم؛ سمت چپ گنبد فیروزه‌ای گوهرشاد و روبه‌رویشان زائرانی که مشتاق زیارت هستند و برای زیارت می‌روند. بعضی دیگر هم که تازه با حرم خداحافظی کرده‌اند، احتمالا در ذهنشان دارند به این فکر می‌کنند که کی دوباره فرصت زیارت برایشان دست خواهد داد. اطراف حرم پر از قصه و خاطره است. آن‌هایی که سال‌ها پیش فرصت زیارت داشته‌اند، گاهی که دلشان برای حرم تنگ می‌شود، زل می‌زنند به قاب عکس حرم که روی دیوار خانه‌شان است.

بعد سفر به مشهد را در ذهن مرور می‌کنند. به حرم فکر می‌کنند، به سقاخانه، به اینکه همه تلاش خود را می‌کردند که پیش از غروب خورشید خود را به صحن انقلاب برسانند، بعد زل بزنند به سردر ورودی پایین‌خیابان تا صدای نقاره‌خانه بلند شود. ورودی‌های حرم هرکدامشان دنیای خود را دارد و هر زائری که به حرم می‌رود، با یکی از این ورودی‌ها خاطره دارد.

سال‌ها پیش وقتی از ورودی پایین‌خیابان به پابوس آقا می‌رفتیم، چند عکاس که دوربین را انداخته بودند دور گردنشان و یک آلبوم از عکس‌هایی که گرفته بودند در دستشان بود، همان اطراف درب ورودی حرم می‌چرخیدند تا از زائران عکاسی کنند و خاطره ورودشان به حرم را ثبت کنند. تا همین چند سال پیش وقتی می‌خواستی از ورودی طبرسی وارد حرم شوی، صدای نوارفروشی‌هایی که تقریبا همه‌شان با هم یک نوای خاص پخش می‌کردند، بلند بود.

حالا چند سالی است که ورودی باب‌الجواد (ع) انگار بین زائران جا افتاده است و خیلی‌ها ترجیح می‌دهند که از ورودی باب‌الجواد (ع) وارد حرم بشوند. اما کلا فرقی ندارد که آدم از کدام ورودی برای زیارت وارد حرم شود؛ مهم این است که در آن لحظاتی که آدم داخل حرم است، حالش خوب است. فارغ از همه رنج‌های دنیاست. همه آدم‌هایی که دوستشان دارد، در ذهنش می‌گذرند و برایشان دعا می‌کند.

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
آخرین اخبار پربازدیدها چند رسانه ای عکس
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->