برای مربیگری باید خیلی دروغ بگویید!

مرتضی اخوان - کاپیتان امیدهای ابومسلم بوده، اما خودش را یک «هدف»ی می‌داند. وقتی از او می‌پرسیم از اینکه ابومسلم را ترک کردید و به هدف گلکار رفتید، پیشمان نیستید، می‌گوید: هیچ‌وقت پشیمان نیستم. من از هدف به منتخب خراسان رسیدم و برای ما رفاقت
و تیممان مهم بود.
معمولا شماره 2 و 5 را می‌پوشید و در سمت راست خط دفاعی می‌ایستاد. محمود ژولیده، میهمان این هفته «سه‌شنبه‌ها با پیش‌کسوتان فوتبال» است.

به وقت تولد
23مرداد1341 در کوچه زردی مشهد به دنیا آمدم. 2 خواهر دارم و من به‌عنوان تنهاپسر خانواده مسیر ورزش را در پیش گرفتم و پدرم در این راه خیلی از من حمایت کرد.

تعداد فرزندان
2 دختر و یک پسر دارم. پسرم قبلا فوتبال بازی می‌کرد، اما رباط‌صلیبی پاره کرد. دختر کوچکم در دانشگاه الزهرا تربیت‌بدنی می‌خواند و کمربند مشکی تکواندو دارد.

فعالیت‌ها و افتخارات فوتبالی
فوتبال را از خیابان بهشتی مشهد، همراه با تیم عدل شروع کردم. بعد از آن اوایل انقلاب بود که فراخوانی زدند برای انتخاب تیم جوانان محلات مشهد و حدود 100 نفر در این تست‌ها حضور پیدا کردند و از میان آن‌ها یک تیم تشکیل شد. همان تیم چندی بعد به نام توحید تغییرنام داد و رسما وارد فوتبال باشگاهی شدم. در جوانان برای تیم توحید، در مقطع امید برای تیم ابومسلم و در بزرگ‌سالان هم برای هدف گلکار فوتبال بازی کردم. البته عضو تیم منتخب خراسان هم بودم. با امیدهای ابومسلم تقریبا هر سال اول استان بودیم. با هدف گلکار هم یک مقام قهرمانی استان در کارنامه‌ام دارم.

دوران مربیگری
بعد از پایان دوران فوتبالم در سال71 به‌دنبال مدارک مربیگری رفتم و مدرکB آسیا را هم دارم؛ اما حقیقت این است که جو مربیگری در استان طوری بود که قیدش را زدم. مربیگری به خصلت من نمی‌خورد. برای مربیگری باید خیلی دروغ بگویید! خیلی باید سر این‌یکی و آن‌یکی را کلاه بگذارید! این در ذات من نبود و برای همین آن را ادامه ندادم. متأسفانه الان هنوز هم شرایط همین‌طور است و روزبه‌روز بدتر می‌شود. من به چشم خودم دیدم مربیان برای تست‌گرفتن از بازیکن جوان پول می‌گیرند. این خیلی بد است. به‌خاطر همین وضعیت امروز فوتبال ما این‌طور است. الان مربی‌های تیم ملی برای پیداکردن 4 تا بازیکن خوب در کشورهای خارجی، دنبال بازیکن می‌گردند!

شغل در کنار فوتبال
آن‌موقع در کارخانه خانه‌سازی مشهد کار می‌کردم؛ اما بعدها از آنجا بیرون آمدم و الان هم بازنشسته شده‌ام و کارهای پاره‌وقت انجام می‌دهم. حسابدار هستم.

خودرو و منزل
یک خودرو ریو دارم و چهارپنج‌ماهی است که در منطقه دادگر صاحب‌خانه شده‌ام.

آخرین فعالیت ورزشی
6 سال پیش در مسابقات پیش‌کسوتان کشور با تیم هدف گلکار حضور داشتم و بعد از آن فعالیت جدی ورزشی نداشتم.

تلخ‌ترین و شیرین‌ترین اتفاق فوتبالی
انتخاب عباس چمنیان به‌عنوان رئیس هیئت فوتبال مشهد را شیرین‌ترین اتفاق می‌دانم. اینکه یک ورزشی در جای خودش قرار گرفت، اتفاق مبارکی بود و تلخ‌ترین اتفاق را هم رفتن ایشان از هیئت فوتبال می‌دانم. نگذاشتند چمنیان کار کند.

حال‌وروز امروز فوتبال مشهد
من از شما می‌پرسم چند فوتبالیست مشهدی در لیگ برتر داریم؟ باشگاه‌های مشهد الان چه وضعیتی دارند؟ پاسخ این سؤال‌ها را بدهید، می‌فهمید حال فوتبال مشهد خیلی خراب است. همه‌اش هم به‌دلیل مدیریت نادرست طی سال‌های اخیر است. فوتبال ما در این سال‌ها مدیریت درستی نشده که کارش به اینجا رسیده است.

گله فوتبالی
همه حرف‌هایی که زدم، گلایه بود. مسئولان بیایند و به درد این فوتبال برسند. این فوتبال است که بچه‌های ما را از تمام آسیب‌‌های اجتماعی نجات خواهد داد. بیایید همه دست به دست هم بدهیم. چرا ما گاهی چشم دیدن همدیگر را نداریم؟!