به گزارش شهرآرانیوز، در روزهای گذشته، دبیرخانه هجدهمین دوره جایزه ادبی جلال آلاحمد نامزدهای نهایی خود را معرفی کرد.
در میان این فهرست، نام سه نویسنده افغانستانی در بخشهای مختلف به چشم میخورد، حضوری که بازتابدهنده رشد و تأثیرگذاری ادبیات مهاجرت در ایران است.

محمدآصف سلطانزاده متولد سال ۱۳۴۳ کابل، نویسنده معاصر اهل افغانستان است. داستانهای کوتاه او تاکنون سه بار برنده جایزهٔ گلشیری شدهاست. او در سال ۱۳۸۰ به دانمارک مهاجرت کرد و یکبار برنده جایزه ادبی کپنهاگن نیز شدهاست.
در هجدهمین جایزه ادبی جلال در بخش داستان بلند و رمان، رمان «محاکمه» نوشته محمدآصف سلطانزاده از سوی نشر نی نامزد شده است.
این رمان که در سال ۱۴۰۳ منتشر شد، روایتگر تجربههای تلخ و پیچیدۀ یک پناهجوی افغان در اروپا است و با نگاهی انتقادی به سازوکارهای اداری و انسانی پناهندگی، تصویری عمیق از سرگشتگی مهاجران ارائه میدهد.

عصمت الطاف، دانشآموختۀ ادبیات فارسی دری در دانشگاه کابل، در حال حاضر دانشجوی دورۀ دکتری ادبیات فارسی در دانشگاه علامه طباطبایی تهران است. علاوه بر نویسندگی، به عنوان دبیر بخش رویداد فصلنامۀ فرهنگی، ادبی و هنری «ادبیات معاصر» عکاسی و گزارشگری کرده است و در انتشارات بنیاد اندیشه هم به ویراستاری مشغول بوده است.
رمان «دیوارهای زخمی» نوشتۀ عصمت الطاف از نشر آمو اثری از او در بخش داستان بلند و رمان (کتاب اولیها)، به فهرست نهایی هجدهمین جایزه ادبی جلال راه یافته است.
این اثر با محوریت حملۀ انتحاری به مرکز آموزشی کاج در کابل، روایتی دردناک از رنجهای جامعه هزاره و پیامدهای فاجعهبار خشونت بر زندگی جوانان ارائه میکند.

عباس عظیمی نویسندهای افغانستانیتبار و متولد شهر اراک است. او جوانی بیستونه ساله است که داستاننویسی را از سال ۱۳۹۹ آغاز کرده و در مدت کوتاهی توانسته جایگاه خود را در فضای ادبی ایران تثبیت کند.
عظیمی تحصیلات آکادمیک ندارد و شغل اصلیاش خیاطی است، اما قلم او به سرعت توجه محافل ادبی را جلب کرده و جوایزی، چون جمالزاده و ارغوان را برایش به همراه آورده است.
در بخش داستان کوتاه (کتاب اولیها)، مجموعهداستان «گاهی به قبرها هم نگاه کن» اثر عباس عظیمی از نشر چشمه نامزد شده است.
این کتاب شامل داستانهایی درباره زندگی مهاجران افغانستانی در ایران است؛ روایتهایی که با نگاهی انسانی و واقعگرایانه به موضوعاتی، چون آوارگی، ترس، امید و تلاش برای بازسازی زندگی میپردازد.
نامزدی همزمان سه نویسندۀ افغانستانی در یکی از معتبرترین جوایز ادبی ایران، نشاندهندۀ جایگاه روبهرشد ادبیات مهاجرت و نقش پررنگ نویسندگان افغان در شکلدهی به ادبیات معاصر فارسی است.
این اتفاق میتواند زمینهساز توجه بیشتر نهادهای فرهنگی به روایتهای تازه و صداهای کمتر شنیدهشده باشد.